1Եւ եղեւ իբրեւ կատարեա՛ց Յիսուս զպատուէր երկոտասանից աշակերտացն իւրոց, գնա՛ց անտի քարոզե՛լ եւ ուսուցանե՛լ ՚ի քաղաքս նոցա։

2Իսկ Յովհաննէս իբրեւ լուաւ ՚ի բանտին զգործսն Քրիստոսի, առաքեաց ՚ի ձեռն աշակերտաց իւրոց, 3եւ ասէ ցնա. Դո՞ւ ես որ գալոցն ես, եթէ այլում ակն կալցուք։ 4Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Գնացէ՛ք պատմեցէ՛ք Յովհաննու, զոր լուայք եւ տեսէք. 5կոյրք՝ տեսանե՛ն, կաղք՝ գնա՛ն, բորոտք՝ սրբի՛ն, եւ խուլք լսե՛ն, եւ մեռեալք յառնե՛ն, եւ աղքատք աւետարանի՛ն։ 6Եւ երանեալ է՝ որ ոչ գայթագղեսցի յիս։ 7Եւ իբրեւ նոքա գնացին, սկսաւ Յիսուս ասել ցժողովուրդսն զՅովհաննէ. Զի՞նչ ելէք տեսանել յանապատին. եղէ՞գն շարժո՛ւն ՚ի հողմոյ։ 8Այլ զի՞նչ ելէք տեսանել. մա՞րդ ՚ի հանդերձս փափկութեան զարդարեալ։ Ահաւանիկ որ զփափուկսն զգեցեալ են՝ ՚ի տունս թագաւորա՛ց են։ 9Այլ զի՞նչ ելէք տեսանել. մարգարէ՞. այո՛՝ ասեմ ձեզ, եւ առաւե՛լ եւս քան զմարգարէ։ 10Զի նա՛ է՝ վասն որոյ գրեալն է. Ահա ես առաքեցից զհրեշտա՛կ իմ առաջի երեսաց քոց, որ պատրաստեսցէ զճանապարհս քո առաջի քոյ։ * 11Ամէն ասե՛մ ձեզ. Չէ՛ յարուցեալ ՚ի ծնունդս կանանց մեծ քան զՅովհա՛ննէս մկրտիչ։ Բայց փոքրիկն յարքայութեան երկնից մե՛ծ է քան զնա։ 12Բայց յաւուրցն Յովհաննու մկրտչի մինչեւ ցայժմ՝ արքայութիւն երկնից բռնադատի, եւ բռո՛ւնք յափշտակեն զնա։ 13Քանզի ամենայն օրէնք եւ մարգարէք մինչեւ ցՅովհան մարգարէացան։ 14Եւ եթէ կամիք ընդունել՝ նա՛ է Եղիա՝ որ գալոցն է։ 15Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛։ 16Ո՞ւմ նմանեցուցից զազգս զայս. նմա՛ն է մանկտւոյ՝ որ նստիցին ՚ի հրապարակս, կարդայցեն զընկերս իւրեանց, 17եւ ասիցեն. Փողս հարաք ձեզ՝ եւ ո՛չ կաքաւեցէք, ողբացաք ձեզ՝ եւ ո՛չ կոծեցարուք։ 18Եկն Յովհա՛ննէս, ո՛չ ուտէր եւ ո՛չ ըմպէր. եւ ասեն. Դեւ՛ գոյ ՚ի նմա։ 19Եկն Որդի մարդոյ՝ ուտէ՛ եւ ըմպէ. եւ ասեն. Ահա այր կերօղ եւ արբեցօղ, բարեկամ մաքսաւորա՛ց եւ մեղաւորաց։ Եւ արդարացա՛ւ իմաստութիւն յորդւոց իւրոց։ 20Յայնժամ սկսաւ նախատել զքաղաքսն՝ յորս եղեն բազում զօրութիւնք նորա, եւ ո՛չ ապաշխարեցին. 21Վա՞յ քեզ Քո՛րազին, վա՛յ քեզ Բեթսայիդա. զի եթէ ՚ի Տիւրոս եւ ՚ի Սիդովն եղեա՛լ էին զօրութիւնքն՝ որ ՚ի ձեզ եղեն, վաղո՛ւ եւ սարդեւք խորգո՛վ եւ մոխրով ապաշխարեալ էր։ 22Բայց ասե՛մ ձեզ. Դիւրագո՛յն լիցի երկրին Տիւրոսի եւ Սիդովնի յաւուրն դատաստանի՝ քան ձեզ։ 23Եւ դու Կա՛փառնաում, մի՛ մինչեւ յերկինս բարձրասցիս, այլ մինչեւ ՚ի դժո՛խս իջցես։ Զի եթէ ՚ի Սոդոմ եղեալ էին զօրութիւնքն՝ որ եղեն ՚ի քեզ, ապաքէն կային եւս մինչեւ ցայսօր։ 24Բայց ասեմ ձեզ՝ եթէ երկրին Սոդովմացւոց դիւրագո՛յն լիցի յաւուրն դատաստանի՝ քան քեզ։ 25Յայնմ ժամանակի պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Գոհանամ զքէն Հայր՝ Տէր երկնի՛ եւ երկրի. զի ծածկեցեր զայս յիմաստնոց եւ ՚ի գիտնոց, եւ յայտնեցե՛ր տղայոց։ 26Այո՛ Հայր. զի ա՛յսպէս հաճոյ եղեւ առաջի քոյ։ 27Ամենայն ինչ տուա՛ւ ինձ ՚ի Հօրէ իմմէ։ Եւ ոչ ոք ճանաչէ զՈրդի՝ եթէ ոչ Հայր. եւ ո՛չ զՀա՛յր ոք ճանաչէ՝ եթէ ոչ Որդի, եւ ում Որդի՛ն կամիցի յայտնել։ 28Եկա՛յք առ իս ամենայն վաստակեալք եւ բեռնաւորք, եւ ես հանգուցից զձեզ։ 29Առէ՛ք զլուծ իմ ՚ի ձեզ, եւ ուսարո՛ւք յինէն՝ զի հե՛զ եմ եւ խոնա՛րհ սրտիւ. եւ գտջիք հանգի՛ստ անձանց ձերոց։ 30Զի լուծ իմ քա՛ղցր է. եւ բեռն իմ փոքրոգի՛։