ԻԵ եբ

1Յայնմ ժամանակի լուա՛ւ Հերովդէս չորրորդապետ զլուր Յիսուսի. 2եւ ասէ ցծառայս իւր. Նա՜ է Յովհաննէս մկրտիչ, նա՜ յարեաւ ՚ի մեռելոց, եւ վասն այնորիկ զօրութիւնք լինին նովաւ։ 3Քանզի Հերովդէս կալա՛ւ զՅովհա՛ննէս՝ կապեա՛ց զնա՝ եւ եդ ՚ի բանտի՝ վասն Հերովդիա՛յ կնոջ Փիլիպպոսի եղբօր նորա։ 4Զի ասէր ցնա Յովհաննէս. Չէ՛ արժան քեզ ունել զդա։ 5Եւ կամէր զնա սպանանե՛լ, բայց երկնչէ՛ր ՚ի ժողովրդենէ անտի. քանզի իբրեւ զմարգարէ՛ ունէին զնա։ 6Եւ իբրեւ եղեն ծնունդք Հերովդի, կաքաւեա՛ց դուստրն Հերովդիա՛յ ՚ի մէջ բազմականին. եւ հաճո՛յ թուեցաւ Հերովդի։. 7ուստի եւ երդմամբ խոստացաւ տա՛լ նմա զինչ եւ խնդրեսցէ։ 8Եւ նա յառաջագոյն խրատեա՛լ ՚ի մօրէ իւրմէ. Տո՛ւր ինձ ասէ այսր՝ ՚ի վերայ սկտեղ զգլուխն Յովհաննու մկրտչի։ 9Եւ տրտմեցա՛ւ թագաւորն. բայց վասն երդմանցն, եւ բարձակցացն՝ հրամայեաց տա՛լ նմա։ 10Եւ առաքեաց գլխատեա՛ց զՅովհաննէս ՚ի բանտի։ 11Եւ բերա՛ւ գլուխն նորա սկտեղբ՝ եւ տուա՛ւ աղջկանն, եւ տարաւ առ մայր իւր։ 12Եւ մատուցեալ աշակերտքն նորա՝ բարձին զմարմինն եւ թաղեցին. եւ եկեալ պատմեցին Յիսուսի։ 13Եւ իբրեւ լուաւ Յիսուս, գնա՛ց անտի նաւու յանապատ տեղի առանձինն։ Իբրեւ լուան ժողովուրդքն՝ գնացին զհետ նորա հետի ՚ի քաղաքաց անտի։ 14Եւ իբրեւ ել, ետես ժողովուրդ բազում, գթացա՛ւ ՚ի նոսա, եւ բժշկեա՛ց զհիւանդս նոցա։

15Իբրեւ ընդ երեկս եղեւ, մատեան առ նա աշակերտքն՝ եւ ասեն. Տեղիս անապա՛տ է, եւ օրս՝ տարաժամեա՛լ, արձակեա՛ զժողովուրդսդ՝ զի երթիցեն շո՛ւրջ ՚ի շէնսն, գնեսցեն իւրեանց կերակո՛ւրս։ 16Եւ ասէ Յիսուս. Ո՛չինչ պիտոյ է դոցա երթալ, դո՛ւք տո՛ւք դոցա ուտել։ 17Եւ նոքա ասեն ցնա. Ո՛չինչ ունիմք աստ, բայց հի՛նգ նկանակ եւ երկուս ձկունս։ 18Եւ ասէ ցնոսա. Բերէ՛ք այսր զայն։ 19Եւ հրամայեաց բազմեցուցանե՛լ զժողովուրդն ՚ի վերայ խոտոյ. եւ առեալ զհինգ նկանակն եւ զերկուս ձկունս՝ հայեցա՛ւ յերկինս, օրհնեա՛ց. եւ եբե՛կ՝ եւ ետ ցաշակերտսն զնկանակսն, եւ աշակերտքն ժողովրդոցն։ 20Կերան ամենեքեան՝ եւ յագեցա՛ն, եւ բարձին զնշխարս կոտորոցն երկոտասան սակառի՛ լի։ 21Եւ որք կերանն՝ էին արք իբրեւ հինգ հազար. թո՛ղ զկանայս եւ զմանկտի։ 22Եւ ստիպեաց վաղվաղակի զաշակերտսն մտանե՛լ ՚ի նաւ, եւ յառաջե՛լ յայնկոյս, մինչ ինքն զժողովուրդսն արձակիցէ։ 23Եւ իբրեւ արձակեաց զժողովուրդսն՝ ե՛լ ՚ի լեառն առանձինն կալ յաղօթս։ Եւ իբրեւ ընդ երեկս եղեւ, ա՛նդ էր միայն։

24Եւ նաւն մեկնեալ էր ՚ի ցամաքէն բազում ասպարիսօք՝ ծփեալ յալեացն. քանզի ընդդէ՛մ էր հողմնն։ 25Եւ ՚ի չորրորդում պահու գիշերոյն եկն առ նոսա Յիսուս գնալով ՚ի վերայ ծովուն։ 26Իբրեւ տեսին զնա աշակերտքն զի գնայր ՚ի վերայ ծովուն՝ խռովեցա՛ն, եւ ասեն թէ առաչօ՛ք ինչ իցէ. եւ առ ահին՝ աղաղակեցին։ 27Եւ վաղվաղակի խօսեցա՛ւ ընդ նոսա Յիսուս՝ եւ ասէ. Քաջալերեցարո՛ւք, ե՛ս եմ մի՛ երկնչիք։ 28Պատասխանի ետ նմա Պե՛տրոս եւ ասէ. Տէր՝ եթէ դո՛ւ ես, հրամայեա՛ ինձ գալ առ քեզ ՚ի վերայ ջրոյս։ 29Եւ նա ասէ. Ե՛կ։ Եւ իջեալ ՚ի նաւէն Պե՛տրոս՝ գնա՛ց ՚ի վերայ ջուրցն, եւ ե՛կն առ Յիսուս։ 30Եւ տեսեալ զհողմն սաստիկ՝ երկեա՛ւ. եւ իբրեւ սկսաւ ընկղմել՝ աղաղակեա՛ց՝ եւ ասէ. Տէր՝ փրկեա՛ զիս։ 31Եւ վաղվաղակի Յիսուս ձգեաց զձեռն իւր կալա՛ւ զնա եւ ասէ. Թե՛րահաւատ՝ ընդէ՞ր երկմտեցեր։ 32Եւ իբրեւ ելին ՚ի նաւն՝ հանդարտեա՛ց հողմն։ 33Եւ որ ՚ի նաւին էին՝ մատեա՛ն երկի՛րպագին նմա՝ եւ ասեն. Արդարեւ Որդի՛ Աստուծոյ ես դու։ 34Եւ անցեալ եկին ՚ի ցամաք ՚ի Գեննեսարեթ։ 35Եւ իբրեւ ծանեան զնա արք տեղւոյն այնորիկ, առաքեցին ընդ ամենայն գաւառն՝ եւ ածի՛ն առ նա զամենայն հիւանդս։ 36Եւ աղաչէին զնա, զի գոնէ՝ միայն ՚ի քղա՛նցս հանդերձի նորա մերձեսցին. եւ որ միանգամ մերձեցանն՝ փրկեցա՛ն։