1Եւ մատուցեալ փարիսեցիքն եւ սադուկեցիք փորձելով խնդրէին ՚ի նմանէ՝ նշա՛ն յերկնից ցուցանել նոցա։ 2Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. 4Ազգ չար եւ շնացօղ՝ նշա՛ն խնդրէ, եւ նշան մի՛ տացի նմա, բայց նշանն Յովնանու մարգարէի։ Եւ եթող զնոսա եւ գնաց։

5Գնացի՛ն եւ աշակերտքն յայնկոյս, եւ մոռացա՛ն առնուլ հաց։ 6Ասէ ցնոսա Յիսուս. Տեսէ՛ք եւ զգո՛յշ լերուք ՚ի խմորոյ սադուկեցւոցն եւ փարիսեցւոց։ 7Նոքա խորհէին ընդ միմեանս եւ ասէին՝ թէ հաց ո՛չ բարձաք։ 8Գիտա՛ց Յիսուս՝ եւ ասէ. Զի՞ խորհիք ՚ի միտս ձեր թե՛րահաւատք՝ եթէ հաց ոչ ունիք։ 9Տակաւին չիմանայք՝ եւ ո՛չ յիշէք զհինգ նկանակն ՚ի հինգ հազարսն, եւ քանի՛ սակառի բարձէք. 10եւ ոչ զեւթն նկանակն ՚ի չորս հազարսն, եւ քանի՛ զամբիղս բարձէ՛ք։ 11Արդ՝ զիա՞րդ ոչ իմանայք՝ եթէ ո՛չ վասն հացի ասացի ձեզ՝ զգոյշ լինել ՚ի խմորոյ փարիսեցւոցն եւ սադուկեցւոց։ 12Յայնժամ ՚ի մի՛տ առին, եթէ ո՛չ ասաց զգուշանալ ՚ի խմորոյ, այլ յաղանդո՛յ փարիսեցւոցն եւ սադուկեցւոց։

ԼԳ զկ

13Եւ ելեալ Յիսուս ՚ի կողմանս Փիլիպպեայ Կեսարեայն, հարցանէ՛ր ցաշակերտսն՝ եւ ասէր. Զո՞ ոք ասեն զինէն մարդիկն՝ թէ իցէ Որդի մարդոյ։ 14Եւ նոքա ասեն. Ոմն՝ զՅովհա՛ննէս մկրտիչ, եւ այլք՝ զԵղիա՛, եւ կէսք՝ զԵրեմիա, կամ զմի ոք ՚ի մարգարէիցն։ 15Ասէ ցնոսա Յիսուս. Իսկ դուք զո՞ ոք ասէք զինէն թէ իցեմ։ 16Պատասխանի ետ նմա Սի՛մովն Պե՛տրոս եւ ասէ. Դո՛ւ ես Քրիստոսն Որդի Աստուծոյ կենդանւոյ։ 17Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնա. Երանի՛ քեզ Սի՛մովն որդի Յովնանու, զի մարմին եւ արիւն ո՛չ յայտնեաց քեզ՝ այլ Հա՛յր իմ որ յերկինս է։ 18Եւ ես՝ քեզ ասեմ. զի դո՛ւ ես վէմ, եւ ՚ի վերայ այդր վիմի շինեցից զեկեղեցի իմ, եւ դրունք դժոխոց զնա մի՛ յաղթահարեսցեն։ 19Եւ տա՛ց քեզ զփականս արքայութեան երկնից. եւ զոր միանգամ կապեսցես յերկրի, եղիցի կապեա՛լ յերկինս. եւ զոր արձակեսցե՛ս յերկրի, եղիցի արձակեա՛լ յերկինս։ 20Յայնժամ սաստեա՛ց աշակերտացն, զի մի՛ ումեք ասասցեն՝ թէ նա՛ է Քրիստոսն։ 21Յա՛յնմ հետէ սկսաւ Յիսուս ցուցանել աշակերտացն, թէ պա՛րտ է նմա երթալ յԵրուսաղէմ, եւ բազո՛ւմ չարչարանս չարչարել եւ անարգե՛լ ՚ի քահանայապետից եւ ՚ի դպրաց եւ ՚ի ծերոց ժողովրդեանն, եւ սպանանե՛լ, եւ յերի՛ր աւուր յառնել։ 22Եւ առեալ զնա մեկուսի՝ Պետրոսի, սկսաւ կագե՛լ ընդ նմա՝ եւ ասել. Քա՛ւ լիցի քեզ Տէր, մի՛ եղիցի քեզ այդ։ 23Եւ նա դարձեալ ՚ի Պե՛տրոս՝ ասէ. Ե՛րթ յե՛տս իմ Սատանայ, գայթագղութիւն իմ ես. զի ո՛չ խորհիս դու զԱստուծոյսն, այլ զմարդկա՛ն։ 24Յայնժամ Յիսուս ասէ՛ ցաշակերտսն իւր. Եթէ ոք կամիցի զկնի իմ գալ՝ ուրասցի՛ զանձն, եւ առցէ՛ զխաչ իւր՝ եւ եկեսցէ զկնի իմ։ 25Զի որ կամիցի՛ զանձն իւր կեցուցանել՝ կորուսցէ՛ զնա. եւ որ կորուսցէ զանձն իւր վասն իմ՝ գտցէ՛ զնա։ 26Զի՞նչ օգտիցի մարդ՝ եթէ զաշխարհս ամենայն շահեսցի, եւ զանձն իւր տուժեսցի. կամ զի՞նչ տացէ մարդ փրկանս ընդ անձին իւրում։ 27Զի գալո՛ց է Որդի մարդոյ փառօք Հօր իւրոյ՝ հանդերձ հրեշտակօ՛ք իւրովք, եւ յայնժամ հատուսցէ՛ իւրաքանչիւր ըստ գո՛րծս իւր։ 28Ամէն ասե՛մ ձեզ. զի իցեն ոմանք ՚ի սոցանէ՝ որ աստ կան. որք ո՛չ ճաշակեսցեն զմահ՝ մինչեւ տեսանիցեն զՈրդի մարդոյ եկեալ արքայութեամբ իւրով։