1Եւ յետ վե՛ց աւուր՝ առնու ընդ իւր Յիսուս զՊե՛տրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս զեղբայր նորա, եւ հանէ զնոսա ՚ի լեառն մի բարձր առանձինն. 2եւ այլակերպեցաւ առաջի նոցա. եւ լուսաւորեցան երեսք նորա իբրեւ զարեգակն, եւ հանդերձք նորա եղեն սպիտա՛կ իբրեւ զլոյս։ 3Եւ ահա՝ երեւեցա՛ն նոցա Մովսէ՛ս եւ Եղիա՝ որ խօսէին ընդ նմա։ 4Պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս եւ ասէ ցՅիսուս. Տէր՝ բարւո՛ք է մեզ աստ լինել. թէ կամիս՝ արասցուք երիս տաղաւարս. մի՝ քե՛զ, եւ մի՝ Մովսիսի՛, եւ մի՝ Եղիայի։ 5Եւ մինչդեռ նա խօսէր, ահա ա՛մպ լուսաւոր՝ հովանի՛ եղեւ ՚ի վերայ նոցա։ Ձա՛յն եղեւ յամպոյն՝ եւ ասէ. Դա՛ է Որդի իմ սիրելի ընդ որ հաճեցայ, դմա՛ լուարուք։ 6Իբրեւ լուան աշակերտքն, անկա՛ն ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց՝ եւ երկեա՛ն յոյժ։ 7Եւ մատուցեալ Յիսուս բո՛ւռն եհար զնոցանէ՝ եւ ասէ. Յո՛տն կացէք՝ եւ մի՛ երկնչիք։ 8Ամբարձին զաչս իւրեանց, եւ ո՛չ զոք տեսին՝ բայց միայն զՅիսուս։ 9Եւ մինչդեռ իջանէին ՚ի լեռնէ անտի, պատուիրեաց նոցա Յիսուս՝ եւ ասէ. Մի՛ ումեք ասիցէք զտեսիլդ զայդ, մինչեւ Որդի մարդոյ ՚ի մեռելոց յարիցէ։ 10Հարցին ցնա աշակերտքն եւ ասեն. Զիա՞րդ դպիրքն ասեն, եթէ Եղիայի՛ նախ պա՛րտ է գալ։ 11Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Եղիա՝ գա՛յ, եւ հաստատեսցէ՛ զամենայն։ 12Այլ ասե՛մ ձեզ՝ զի եւ Եղիա եկեալ իսկ է. եւ ո՛չ ծանեան զնա, այլ արարին ընդ նա՝ զոր ինչ կամեցան. նոյնպէս եւ Որդի՛ մարդոյ չարչարելո՛ց է ՚ի նոցանէ։ 13Յայնժամ ՚ի միտ առին աշակերտքն, թէ վասն Յովհաննո՛ւ մկրտչի՝ ասաց ցնոսա։

ԼԵ զբ

14Եւ իբրեւ եկին ՚ի ժողովուրդն, մատեա՛ւ այր մի՝ ՚ի ծո՛ւնր իջանէր եւ ասէր. Տէր՝ ողորմեա՛ց որդւոյ իմում, զի լուսնոտի՛ եւ չարաչա՛ր հիւանդանայ. բազում անգամ անկանի ՚ի հուր, եւ երբէք ՚ի ջո՛ւր։ 15Եւ մատուցի զնա աշակերտացն քոց, եւ ո՛չ կարացին բժշկել։ 16Պատասխանի՛ ետ Յիսուս՝ եւ ասէ. Ո՞վ ազգ՝ անհաւա՛տ եւ թեւր, մինչեւ ցե՞րբ իցեմ ընդ ձեզ. մինչեւ յե՞րբ անսայցեմ ձեզ. ա՛ծ զնա առ իս։ 17Եւ սաստեա՛ց ՚ի նա Յիսուս՝ եւ ե՛լ ՚ի նմանէ դեւն, եւ բժշկեցա՛ւ մանուկն ՚ի ժամէն յայնմանէ։ 18Յայնժամ մատեան աշակերտքն առանձինն՝ եւ ասե՛ն ցՅիսուս. Մեք՝ ընդէ՞ր ոչ կարացաք հանել զնա։ 19Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Վասն թերահաւատութեան ձերոյ. ամէն ասե՛մ ձեզ. Եթէ ունիցիք հաւատս քան զհա՛տ մանանխոյ, ասասջիք լերինս այսմիկ. Փոխեա՛ց աստի անդր, եւ փոխեսցի՛. եւ ո՛չինչ անհնարին լիցի ձեզ։ 20Բայց ա՛յս ազգ ո՛չ իւիք ելանէ, եթէ ոչ՝ աղօթի՛ւք եւ պահովք։

ԼԶ զգ

21Եւ մինչ դեռ շրջէին նոքա ՚ի Գալիլեա, ասէ ցնոսա Յիսուս. Մատնելո՛ց է Որդի մարդոյ ՚ի ձեռս մարդկան, 22եւ սպանցեն զնա, եւ յերիր աւուր յարիցէ՛։ Եւ տրտմեցա՛ն յոյժ։ 23Իբրեւ եկին նոքա ՚ի Կափառնաում, մատե՛ան՝ որք զերկդրամեանն պահանջէին՝ առ Պե՛տրոս, եւ ասեն. Վարդապետն ձեր ո՞չ տայ զերկդրամեանն։ Եւ նա ասէ. Այո՛։ 24Եւ իբրեւ եմուտ ՚ի տուն՝ յառաջեա՛ց քան զնա Յիսուս եւ ասէ. Զիա՞րդ թուի քեզ Սի՛մովն. թագաւորք ազգաց՝ յումմէ՞ առնուն զհարկս կամ զհասն, յորդւոց իւրեանց՝ թէ յօտարաց։ 25Եւ իբրեւ ասա՛ց թէ յօտարաց, ասէ ցնա Յիսուս. Ապա ուրեմն ազա՛տ են որդիքն։ 26Բայց զի մի՛ գայթագղեցուսցուք զնոսա, ե՛րթ ՚ի ծով՝ եւ ընկեա՛ կա՛րթ, եւ զառաջին ձուկնն որ ելանէ՝ ա՛ռ, եւ բա՛ց զբերան նորա, եւ գտանիցես սատեր. եւ զա՛յն առեալ՝ տացե՛ս նոցա ընդ ի՛մ եւ ընդ քո։