1Եւ եղեւ՝ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զբանս զայսոսիկ, փոխեցա՛ւ ՚ի Գալիլեէ՝ եւ ե՛կն ՚ի սահմանս Հրեաստանի յայնկոյս Յորդանանու։ 2Եւ գնացի՛ն զհետ նորա ժողովուրդք բազումք, եւ բժշկեա՛ց զնոսա անդ։ 3Եւ մատուցեալ առ նա փարիսեցիքն, փորձէին զնա՝ եւ ասէին, եթէ արժա՞ն իցէ ումեք արձակել զկի՛ն իւր, ըստ ամենայն վնասու։ 4Պատասխանի՛ ետ նոցա եւ ասէ. Չիցէ՞ ընթերցեալ ձեր՝ թէ որ հաստատեացն իսկզբանէ՝ արո՛ւ եւ է՛գ արար զնոսա՝ եւ ասէ. 5Վասն այսորիկ թողցէ այր՝ զհա՛յր եւ զմա՛յր՝ եւ երթիցէ զհետ կնոջ իւրոյ, եւ եղիցին երկոքեան ՚ի մարմին մի։ * 6Ապա ուրեմն ո՛չ են երկու՝ այլ մի՛ մարմին։ Արդ՝ զոր Աստուած զուգեաց, մարդ՝ մի՛ մեկնեսցէ։ 7Ասեն ցնա. Իսկ Մովսէս ընդէ՞ր պատուիրեաց մեզ տա՛լ թուղթ մեկնելոյ՝ եւ արձակել։ 8Ասէ ցնոսա. Մովսէս՝ վասն խստասրտութեան ձերոյ հրամայեաց ձեզ արձակել զկանայս ձեր. այլ իսկզբանէ՝ ո՛չ եղեւ այնպէս։ 9Բայց ասե՛մ ձեզ, զի ամենայն որ արձակէ զկին իւր՝ եւ ո՛չ վասն պոռնկութեան, եւ առնիցէ այլ՝ շնա՛յ, եւ որ զարձակեա՛լն առնէ՝ շնայ։ 10Ասե՛ն ցնա աշակերտքն իւր. Եթէ ա՛յդպէս ինչ վնաս իցէ ընդ ա՛յր եւ ընդ կին, լաւ է՝ չամուսնանա՛լ։ 11Եւ նա՝ ասէ ցնոսա. Ո՛չ ամենեքեան բաւական են ա՛յդըմ բանի, այլ որոց տուեա՛լ է։ 12Զի են ներքինիք՝ որ յորովայնէ՛ մօր իւրեանց ծնան ա՛յնպէս. եւ են ներքինիք՝ որ ՚ի մարդկանէ՛ եղեն ներքինիք. եւ են ներքինիք՝ որ զանձինս իւրեանց արարին ներքինիս վասն արքայութեան երկնից. որ կարօղն է տանել՝ տարցի՛։ 13Յայնժամ մատուցան առ նա մանկտի, զի ձե՛ռն դիցէ ՚ի վերայ նոցա՝ եւ աղօթս արասցէ. եւ աշակերտքն նորա՝ սաստէին նոցա։ 14Ասէ Յիսուս. Թո՛յլ տուք մանկտւոյդ՝ եւ մի՛ արգելուք զդոսա գա՛լ առ իս, զի այդպիսեա՛ցդ է արքայութիւն երկնից։ 15Եւ եդեալ ձեռս ՚ի վերայ նոցա՝ գնա՛ց անտի։

ԽԱ զզ

16Եւ ահա, մատուցեալ ոմն առ նա՝ ասէ. Վարդապե՛տ բարի՝ զի՞նչ բարի գործեցից՝ զի ընդունիցիմ զկեանսն, յաւիտենականս։ 17Եւ նա՝ ասէ ցնա. Զի՞ հարցանես զիս զբարւոյ, մի՛ է բարի. եթէ կամիս ՚ի կեանսն յաւիտենականս մտանել, պահեա՛ զպատուիրանսն։ 18Ասէ ցնա. Զո՞րս։ Ասէ ցնա Յիսուս. ԶՄի՛ սպանաներն, եւ՝ Մի՛ շնար, եւ՝ Մի՛ գողանար, եւ՝ Մի՛ սուտ վկայեր, 19Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր. եւ՝ Սիրեսցես զընկեր քո իբրեւ զա՛նձն քո։ * 20Ասէ ցնա պատանին. Զայդ ամենայն պահեցի՛ ՚ի մանկութենէ իմմէ. արդ՝ ի՞ւ իւիք պակաս իցեմ։ 21Ասէ ցնա Յիսուս. Եթէ կամիս կատարեա՛լ լինել, ե՛րթ՝ վաճառեա՛ զինչս քո՝ եւ տո՛ւր աղքատաց, եւ ունիցիս գանձս յերկի՛նս, եւ ե՛կ զկնի իմ։ 22Իբրեւ լուաւ պատանին զբանն, գնաց տրտմեա՛լ, զի ունէր ստացուածս բազումս։ 23Ասէ Յիսուս ցաշակերտսն. Ամէն ասե՛մ ձեզ. զի դժուարա՛ւ մտցէ մեծատունն յարքայութիւն երկնից։ 24Դարձեալ ասե՛մ ձեզ. Դիւրի՛ն է մալխոյ մտանել ընդ ծա՛կ ասղան, քան մեծատան յարքայութիւն Աստուծոյ մտանել։ 25Իբրեւ լուան աշակերտքն՝ զարմացա՛ն յոյժ եւ ասեն. Իսկ՝ ո՞ կարիցէ ապրել։ 26Հայեցաւ ՚ի նոսա Յիսուս՝ եւ ասէ. Առ ՚ի մարդկանէ՛ այդ անկա՛ր է, այլ առ յԱստուծոյ ամենա՛յն ինչ զօրաւոր։ 27Յայնժամ պատասխանի՛ ետ Պե՛տրոս եւ ասէ ցնա. Աւասիկ մեք՝ թողաք զամենայն, եւ եկա՛ք զկնի քո. արդ՝ զի՞նչ լինիցի մեզ։ 28Ասէ ցնոսա Յիսուս. Ամէն ասե՛մ ձեզ. զի դուք որ եկիք զկնի իմ, ՚ի միւսանգա՛մ գալստեան՝ յորժամ նստցի՛ Որդի մարդոյ յաթոռ փառաց իւրոց. նստջի՛ք եւ դուք յերկոտասան աթոռ՝ դատե՛լ զերկոտասան ազգ Իսրայէլի։ 29Եւ ամենայն որ ոք եթող զտուն, կամ զեղբարս, կամ զքորս, կամ զհայր, կամ զմայր, կամ զկին, կամ զորդիս, կամ զագարակս վասն անուան իմոյ, հարիւրապատի՛կ առցէ՝ եւ զկեանսն յաւիտենականս ժառանգեսցէ։ 30Բազո՛ւմք եղիցին առաջինք յետինք, եւ յետինք առաջինք։