1Քանզի նմա՛ն է արքայութիւն երկնից ա՛ռն տանուտեառն, որ ե՛լ ընդ առաւօտս ՚ի վարձո՛ւ ունել մշակս յայգի իւր։ 2Եւ արկ վարձս մշակացն աւուրն դահեկա՛ն, եւ առաքեա՛ց զնոսա յայգի իւր։ 3Եւ ելեալ զերրորդ ժամու՝ ետես այլս զի կային դատա՛րկք ՚ի հրապարակս. 4ասէ՛ եւ ցնոսա. Երթա՛յք եւ դուք յայգի իմ, եւ որ ինչ արժա՛ն իցէ՝ տա՛ց ձեզ։ 5Գնացին եւ նոքա։ Եւ դարձեալ՝ ելեալ զվե՛ց ժամու, եւ զի՛նն ժամու՝ արա՛ր այնպէս։ 6Եւ զմետասաներորդ ժամու ելեալ, եգիտ ա՛յլս՝ զի կային դատարկք. ասէ ցնոսա. Ընդէ՞ր կայք աստ զօրս ցերեկ դատարկք։ 7Ասեն ցա. Զի ո՛չ ոք կալաւ զմեզ ՚ի վարձու։ Ասէ ցնոսա. Երթա՛յք եւ դուք յայգին, եւ որ ինչ արժա՛ն է՝ առնուցո՛ւք։ 8Եւ իբրեւ երեկոյ եղեւ՝ ասէ տէ՛ր այգւոյն ցգաւառապետ իւր. Կոչեա՛ զմշակսն՝ եւ տո՛ւր նոցա վարձս, սկսեա՛լ ՚ի յետնոցն մինչեւ ցառաջինսն։ 9Իբրեւ եկին որք զմետասաներորդ ժամուն, եւ առին մէն մի դահեկան։ 10Եկեալ եւ առաջինքն՝ համարէին թէ աւելի՛ առնուցուն. եւ առին մէ՛ն մի դահեկան եւ նոքա։ 11Իբրեւ առին՝ տրտնջէին զտանուտեռնէն՝ եւ ասէին. 12թէ դոքա՝ յետինքդ՝ մի՛ ժամ գործեցին, եւ հասարակո՞րդս մեզ արարեր զդոսա, որ զծանրութիւն աւուրն բարձաք եւ զտօթ։ 13Նա պատասխանի ետ միում ՚ի նոցանէ՝ եւ ասէ. Ը՛նկեր՝ չզրկե՛մ զքեզ, ո՞չ դահեկանի միոջ սա՛կ արկեր ընդ իս. 14ա՛ռ զքոյդ՝ եւ ե՛րթ. եթէ կամիմ յետնոցս տա՛լ որպէս քեզ։ 15Եթէ չիցէ՞ ինձ իշխանութիւն յիմսս առնե՛լ զինչ եւ կամիմ. կամ թէ ակն քո չա՞ր է, զի ես առատս եմ։ 16Ա՛յսպէս եղիցին յետինք առաջի՛նք, եւ առաջինք՝ յետինք. զի բազում են կոչեցեալք՝ եւ սակա՛ւք են ընտրեալք։ 17Իբրեւ ելանէր Յիսուս յԵրուսաղէմ, ա՛ռ զերկոտասանսն առանձինն, եւ ՚ի ճանապարհին՝ ասէ ցնոսա. 18Ահաւասիկ ելանեմք յԵրուսաղէմ, եւ Որդի մարդոյ մատնեսցի՛ քահանայապետիցն՝ եւ դպրաց. եւ դատապարտեսցեն զնա ՚ի մահ. 19եւ մատնեսցե՛ն զնա հեթանոսաց՝ այպանել, եւ հարկանել, եւ ՚ի խա՛չ հանել, եւ յերիր աւուր յարիցէ՛։

20Յայնժամ մատեաւ առ նա մայր որդւոցն Զեբեդեայ՝ որդւովք իւրովք հանդերձ, երկիր պագանէր՝ եւ խնդրէր ինչ ՚ի նմանէ։ 21Եւ նա՝ ասէ ցնա. Զի՞նչ կամիս։ Ասէ ցնա. Ասա՛՝ զի նստցի՛ն սոքա երկու որդիքս իմ, մի ընդ աջմէ քումմէ՝ եւ մի ընդ ահեկէ յարքայութեան քում։ 22Պատասխանի՛ ետ Յիսուս եւ ասէ. Ո՛չ գիտէք զինչ խնդրէք. կարէ՞ք ըմպել զբաժակն՝ զոր ես ըմպելոցն եմ, կամ զմկրտութիւնն զոր ես մկրտելոցն եմ մկրտել։ Ասեն ցնա. Կարօ՛ղ եմք։ 23Ասէ՛ ցնոսա Յիսուս. Զբաժակն իմ ըմպիցէ՛ք, եւ զմկրտութիւնն զոր ես մկրտիմ՝ մկրտիցի՛ք, բայց նստուցանել ընդ աջմէ եւ ընդ ահեկէ իմմէ՝ ո՛չ է իմ տալ, այլ որոց տուեա՛լ է ՚ի Հօրէ իմմէ։ 24Եւ լուեալ տասանցն, բարկացա՛ն ՚ի վերայ երկուցն եղբարց։ 25Յիսուս կոչեաց զնոսա առ ինքն, եւ ասէ. Գիտէք՝ զի իշխանք ազգաց տիրեն նոցա, եւ մեծամե՛ծքն իշխեն նոցա։ 26Ո՛չ այնպէս իցէ եւ ՚ի ձերում միջի. այլ որ կամիցի ՚ի ձէնջ մեծ լինել՝ եղիցի ձեր պաշտօնեա՛յ. 27եւ որ կամիցի ՚ի ձէնջ առաջին լինել՝ եղիցի ձեր ծառա՛յ։ 28Որպէս Որդի մարդոյ ո՛չ եկն պաշտօն առնուլ, այլ պաշտե՛լ. եւ տալ զանձն իւր փրկա՛նս փոխանակ բազմաց։

ԽԴ էկ

29Եւ յելանելն նոցա յԵրիքովէ, գնացին զհետ նորա ժողովուրդք բազումք։ 30Եւ ահա կո՛յրք երկու նստէին առ ճանապարհաւն. իբրեւ լուան թէ Յիսուս անցանէ՝ աղաղակեցին եւ ասեն. Ողորմեա՛ց մեզ Յիսուս որդի Դաւթի։ 31Եւ ամբոխն սաստեա՛ց նոցա՝ զի լռեսցեն. եւ նոքա եւ՛ս առաւել աղաղակէին եւ ասէին. Տէր՝ ողորմեա՛ց մեզ որդի Դաւթի։ 32Զտեղի՛ առ Յիսուս, կոչեաց զնոսա եւ ասէ. Զի՞նչ կամիք՝ զի արարից ձեզ։ 33Ասեն ցնա. Տէր՝ զի բացցի՛ն աչք մեր։ 34Եւ գթացեալ Յիսուս մերձեցա՛ւ յաչս նոցա, եւ վաղվաղակի՛ տեսին՝ եւ գնացին զհետ նորա։