1Եւ ելեալ արտաքս Յիսուս ՚ի տաճարէն՝ գնա՛յր. եւ մատեան աշակերտքն ցուցանե՛լ նմա զշինուածս տաճարին։ 2Եւ նա՝ պատասխանի՛ ետ՝ եւ ասէ ցնոսա. Տեսանիցէ՞ք զայդ ամենայն, ամէն ամէն ասե՛մ ձեզ. ո՛չ մնասցէ այդր քար՝ ՚ի քարի վերայ որ ո՛չ քակտեսցի։

3Եւ մինչդեռ նստէր ՚ի լերինն Ձիթենեաց, մատեան առ նա աշակերտքն առանձինն՝ եւ ասեն. Ասա՛ մեզ, ե՞րբ լինիցի այդ, եւ կամ զի՞նչ նշա՛ն իցէ քոյոյ գալստեանն, եւ վախճանի աշխարհիս։ 4Պատասխանի ետ Յիսուս՝ եւ ասէ ցնոսա. Զգո՛յշ լերուք՝ գուցէ ոք զձեզ խաբիցէ. 5զի բազումք գայցեն յանուն իմ, եւ ասիցեն՝ թէ ե՛ս եմ Քրիստոսն, եւ զբազո՛ւմս մոլորեցուցանիցեն։ 6Լսելո՛ց էք պատերազմունս՝ եւ զհամբաւս պատերազմաց. զգո՛յշ լերուք՝ մի՛ խռովեսջիք, զի պա՛րտ է լինել այնմ ամենայնի, այլ չեւ՛ է կատարած։ 7Յարիցէ՛ ազգ յազգի վերայ, եւ թագաւորութիւն ՚ի թագաւորութեան. եւ եղիցին սո՛վք եւ սրածութիւնք, եւ սասանութիւնք ՚ի տեղիս տեղիս։ 8Սակայն եւ այն ամենայն՝ սկի՛զբն է երկանց։ 9Յայնժամ մատնեսցեն զձեզ ՚ի նեղութիւն, եւ սպանանիցե՛ն զձեզ. եւ եղիջիք ատեցեալք յամենայն ազգաց վասն անուան իմոյ։ 10Եւ յայնժամ գայթագղեսցե՛ն բազումք, եւ զմիմեանս մատնեսցե՛ն՝ եւ ատեսցե՛ն զմիմեանս։ 11Եւ բազո՛ւմ սուտ մարգարէք յարիցեն, եւ զբազումս մոլորեցուսցեն։ 12Եւ վասն բազմանալոյ անօրէնութեանն, ցամաքեսցի՛ սէր բազմաց։ 13Բայց որ համբերեացն ՚ի սպառ, նա կեցցէ՛։ 14Եւ քարոզեսցի՛ աւետարանս արքայութեան ընդ ամենայն տիեզերս՝ ՚ի վկայութիւն ամենայն հեթանոսաց. եւ ապա՛ եկեսցէ կատարած։ 15Արդ՝ յորժամ տեսանիցէք զպղծութիւն աւերածոյն, որ ասացեալն է ՚ի ձեռն Դանիէլի մարգարէի. զի կայցէ ՚ի տեղւոջն սրբութեան. որ ընթեռնուն՝ ՚ի մի՛տ առցէ։ 16Յայնժամ որ ՚ի Հրէաստանի իցեն՝ փախիցեն ՚ի լերինս. 17եւ որ ՚ի տանիս կայցէ, մի՛ իջցէ առնուլ ինչ ՚ի տանէ իւրմէ. 18եւ որ յանդի իցէ, մի՛ դարձցի յետս առնուլ զձորձս իւր։ 19Բայց վա՛յ իցէ յղեաց եւ ստնտուաց յաւուրսն յայնոսիկ։ 20Յաղօ՛թս կացէք՝ զի մի՛ լինիցի փախուստն ձեր ձմերանի, եւ մի՛ ՚ի շաբաթու։ 21Զի եղիցի յայնժամ նեղութիւն մե՛ծ, որպիսի ո՛չ եղեւ իսկզբանէ արարածոց աշխարհի մինչեւ ցայժմ, եւ ո՛չ այլ լիցի։ 22Եւ եթէ ո՛չ կարճէին աւո՛ւրքն այնոքիկ, ո՛չ ապրէր ամենայն մարմին. բայց վասն ընտրելոցն՝ կարճեսցի՛ն աւուրքն այնոքիկ։ 23Յայնժամ՝ թէ ոք ասիցէ ձեզ. Ահաւասիկ ա՛ստ է Քրիստոսն կամ անդ, մի՛ հաւատայցէք։ 24Զի յարիցեն սո՛ւտ քրիստոսք եւ սո՛ւտ մարգարէք. եւ տայցեն նշա՛նս մեծամեծս եւ արուեստս, մինչ մոլորեցուցանել՝ թէ հնար ինչ իցէ՝ եւ զընտրեալսն։ 25Ահա յառաջագոյն ասացի ձեզ։ 26Ապա թէ ասիցեն ձեզ. Ահաւանիկ յանապատի է, մի՛ ելանիցէք. եւ թէ ահա՝ յըշտեմարա՛նս է, մի՛ հաւատայցէք։ 27Զի որպէս փայլակն՝ որ ելանէ յարեւելից՝ եւ երեւի մինչեւ յարեւմուտս, ա՛յնպէս եղիցի գալուստն Որդւոյ մարդոյ։ 28Զի ուր գէշն իցէ, ա՛նդր ժողովեսցին արծուիք։ 29Վաղվաղակի յետ նեղութեան աւուրցն այնոցիկ՝ արեգակն խաւարեսցի՛ եւ լուսին՝ ո՛չ տացէ զլոյս իւր. եւ աստեղք՝ անկցի՛ն յերկնից եւ զօրութիւնք երկնից՝ շարժեսցին։ 30Եւ ապա երեւեսցի նշան Որդւոյ մարդոյ յերկինս. եւ յայնժամ կոծեսցին ամենայն ազգք երկրի. եւ տեսցեն զՈրդի մարդոյ եկեա՛լ ՚ի վերայ ամպոց երկնից զօրութեամբ եւ փառօք բազմօք։ * 31Եւ առաքեսցէ զհրեշտակս իւր փողով մեծաւ, եւ ժողովեսցեն զընտրեալս նորա ՚ի չորից հողմոց՝ ՚ի ծագա՛ց երկնից մինչեւ ՚ի ծագս նոցա։ 32՚Ի թզենւո՛յ անտի ուսարո՛ւք զառակն. զի յորժամ նորա ոստքն կակղասցին, եւ տերեւն ցըցուիցի, գիտէք թէ մե՛րձ է ամառն։ 33Նոյնպէս եւ դուք՝ յորժամ տեսանիցէք զա՛յս ամենայն, գիտասջի՛ք թէ մերձ է ՚ի դուրս։ 34Ամէն ասե՛մ ձեզ՝ եթէ ո՛չ անցցէ ազգս այս, մինչեւ այս ամենայն եղիցի։ 35Երկինք եւ երկիր անցցեն, եւ բանք իմ մի՛ անցցեն։

36Բայց վասն աւուրն այնորիկ եւ ժամու, ո՛չ ոք գիտէ. ո՛չ հրեշտակք երկնից, եւ ո՛չ Որդի՝ բայց միայն Հա՛յր։ 37Այլ որպէս աւուրքն Նոյի, նո՛յնպէս եղիցի գալո՛ւստն Որդւոյ մարդոյ։ 38Զի որպէս էին յաւուրսն որ յառա՛ջ քան զջրհեղեղն, ուտէին եւ ըմպէին, կանա՛յս առնէին եւ արա՛նց լինէին, մինչեւ յօրն՝ յորում եմուտ Նո՛յ ՚ի տապանն, 39եւ ո՛չ գիտացին՝ մինչեւ եկն ջրհեղեղն եւ եբա՛րձ զամենեսին, ա՛յնպէս եղիցի եւ գալուստն Որդւոյ մարդոյ։ 40Յայնժամ թէ իցեն երկու յագարակի, մին առնուցու եւ մեւսն թողուցու։ 41Եւ եթէ երկու աղայցեն ՚ի մի երկանս, մին առնուցու եւ մեւսն թողուցո՛ւ։ 42Արթո՛ւն կացէք՝ զի ո՛չ գիտէք յորում ժամու Տէրն ձեր գայ։ 43Զայն գիտասջի՛ք, եթէ գիտէ՛ր տանուտէր՝ յորո՛ւմ պահու գող գայ, սկէր՝ եւ ո՛չ տայր ակա՛ն հատանել զտանն իւրոյ։ 44Վասն այսորիկ եւ դուք՝ եղերո՛ւք պատրաստք, զի յորում ժամու ո՛չ ակն ունիցիք՝ գա՛յ Որդի մարդոյ։ 45Իսկ ո՞վ իցէ հաւատարիմ ծառայ եւ իմաստուն, զոր կացոյց տէր իւր ՚ի վերայ ծառայից իւրոց՝ տա՛լ նոցա կերակուր ՚ի ժամու։ 46Երանի՛ իցէ ծառային այնմիկ՝ զոր եկեալ տէրն գտանիցէ արարեալ ա՛յնպէս։ 47Ամէն ասեմ ձեզ, զի ՚ի վերայ ամենայն ընչից իւրոց կացուսցէ զնա։ 48Ապա թէ ասիցէ ծառայն չար՝ ՚ի սրտի իւրում. Տէր իմ յամէ՛ զգալ. 49եւ սկսանիցի հարկանել զծառայակի՛ցս իւր, ուտիցէ եւ ըմպիցէ ընդ արբեցօղս. 50գայցէ՛ տէր ծառային այնորիկ՝ յաւուր յորում ո՛չ ակն ունիցի, եւ ՚ի ժամու յորում ո՛չ գիտիցէ. 51եւ կտրեսցէ զնա ընդ մէջ, եւ զբաժին նորա ընդ կեղծաւո՛րս դիցէ. ա՛նդ եղիցի լա՛լ եւ կրճել ատամանց։