1Յայնժամ նմանեսցի արքայութիւն երկնից տա՛սն կուսանաց, որոց առեալ զլապտերս իւրեանց՝ ելին ընդ առաջ փեսայի եւ հարսին։ 2Հինգն ՚ի նոցանէ յիմարք էին՝ եւ հինգն իմաստունք։ 3Յիմարքն առին զլապտերսն, եւ ձէթ ընդ իւրեանս ո՛չ բարձին։ 4Իսկ իմաստունքն առին եւ ձէ՛թ ամանօք ընդ լապտերս իւրեանց։ 5Եւ ՚ի յամել փեսային, նիրհեցի՛ն ամենեքեան եւ ՚ի քո՛ւն մտին։ 6Եւ ՚ի մէջ գիշերի եղեւ բարբառ. Ահա՛ փեսայ գա՛յ արի՛ք ընդ առաջ նորա։ 7Յայնժամ յարեան ամենայն կուսանքն, եւ կազմեցին զլապտերս իւրեանց։ 8Ասեն յիմարքն ցիմաստունսն. Տո՛ւք մեզ յիւղոյդ ձերմէ, զի ահա՝ շիջանին լապտերքս մեր։ 9Պատասխանի՛ ետուն իմաստունքն՝ եւ ասեն. Գուցէ ո՛չ իցէ մեզ եւ ձեզ բաւական, այլ երթա՛յք ՚ի վաճառականս՝ եւ գնեսջի՛ք ձեզ։ 10Իբրեւ նոքա գնացին գնել՝ եւ եկն փեսայն եւ պատրաստքն մտի՛ն ընդ նմա ՚ի հարսանիսն՝ եւ փակեցա՛ւ դուռնն։ 11Յետոյ՝ գան եւ ա՛յլ կուսանքն՝ եւ ասեն. Տէ՛ր տէ՛ր՝ բա՛ց մեզ։ 12Նա պատասխանի ետ եւ ասէ. Ամէն ասե՛մ ձեզ, թէ ո՛չ գիտեմ զձեզ։ 13Արթո՛ւն կացէք՝ զի ո՛չ գիտէք զօրն եւ ո՛չ զժամ։

14Որպէս այր մի գնացեալ ՚ի տա՛ր աշխարհ, կոչեաց զծառայս իւր՝ եւ ետ նոցա զինչս իւր։ 15Ումեմն ետ հինգ քանքար, եւ ումեմն երկո՛ւս, եւ ումեմն մի՛. իւրաքանչի՛ւր ըստ իւրո՛ւմ կարի, եւ գնա՛ց։ 16Չոգաւ վաղվաղակի՝ որ ա՛ռ զհինգն, գործեա՛ց նոքօք, եւ շահեցաւ ա՛յլ եւս հինգ։ 17Նոյնպէս եւ որ զերկո՛ւսն շահեցաւ ա՛յլ եւս երկուս։ 18Եւ որ զմի՛ն առ՝ գնաց փորեա՛ց զերկիր, եւ թաքոյց զարծաթ տեա՛ռն իւրոյ։ 19Յետ բազում ժամանակի, գա՛յ տէր ծառայիցն այնոցիկ, եւ առնէ համա՛րս ՚ի մէջ նոցա։ 20Եւ մատուցեա՛լ որ զհինգ քանքարն առ, մատոյց ա՛յլ եւս հինգ քանքար՝ եւ ասէ. Տէ՛ր՝ հինգ քանքա՛ր ետուր ցիս, արդ ահաւասիկ՝ հինգ ա՛յլ եւս քանքար ՚ի վերայ շահեցայ։ 21Ասէ ցնա տէրն իւր. Ազնի՛ւ ծառայ՝ բարի՛ եւ հաւատարիմ, որովհետեւ ՚ի սակաւուդ հաւատարի՛մ ես, ՚ի վերայ բազմա՛ց կացուցի զքեզ. մո՛ւտ յուրախութիւն տեառն քոյ։ 22Մատուցեալ եւ որոյ զերկո՛ւս քանքարսն առեալ էր, եւ ասէ. Տէ՛ր՝ երկո՛ւս քանքարս ետուր ցիս, ահաւասիկ երկո՛ւս եւս ա՛յլ քանքարս՝ զոր ՚ի վերայ շահեցայ։ 23Ասէ ցնա տէրն իւր. Ազնի՛ւ ծառայ՝ բարի՛ եւ հաւատարի՛մ, որովհետեւ ՚ի սակաւո՛ւդ հաւատարիմ ես, ՚ի վերայ բազմա՛ց կացուցից զքեզ. մո՛ւտ յուրախութիւն տեառն քոյ։ 24Մատուցեալ եւ որոյ զմի՛ քանքարն առեալ էր, եւ ասէ. Տէր՝ գիտէի զի այր մի խի՛ստ ես, հնձես՝ զոր ո՛չ սերմանեցեր, եւ ժողովե՛ս՝ ուստի ո՛չ սփռեցեր. 25երկեա՛յ՝ գնացի եւ թաքուցի՛ զքանքարս քո յերկրի. արդ՝ աւասիկ քոյդ՝ ցքե՛զ։ 26Պատասխանի ետ տէրն՝ եւ ասէ ցնա. Ծառա՛յ չար եւ վատ՝ գիտէիր թէ հնձեմ՝ ուստի ո՛չ սերմանեցի, եւ ժողովե՛մ՝ ուստի ո՛չ սփռեցի. 27պա՛րտ էր քեզ արկանել զարծաթդ իմ ՚ի սեղանաւորս, եւ եկեալ ես՝ տոկոսեօ՛ք պահանջէի զիմն։ 28Արդ՝ առէ՛ք ՚ի դմանէ զքանքարդ՝ եւ տո՛ւք այնմ որ ունիցի զտա՛սն քանքարն։ 29Զի ամենայնի որ ունիցի՝ տացի՛ եւ յաւելցի, եւ որ ո՛չն ունիցի, եւ զոր ունիցի՛ն՝ բարձցի՛ ՚ի նմանէ։ 30Եւ զծառայդ անպիտան հանէ՛ք ՚ի խաւարն արտաքին. ա՛նդ եղիցի լալ եւ կրճել ատամանց։

31Եւ յորժամ եկեսցէ Որդի մարդոյ փառօք իւրովք՝ եւ ամենայն հրեշտակք ընդ նմա, յայնժամ նստցի՛ յաթոռ փառաց իւրոց։ 32Եւ ժողովեսցին առաջի նորա ամենայն ազգք, եւ մեկնեսցէ զնոսա ՚ի միմեանց, որպէս հովիւ զի մեկնէ զօդիս յայծեաց. 33եւ կացուսցէ զօդիսն ընդ աջմէ՛ իւրմէ եւ զայծիսն ՚ի ձախմէ։ 34Յայնժամ ասասցէ՛ Թագաւորն ցայնոսիկ՝ որ ընդ աջմէն իցեն. Եկա՛յք օրհնեալք Հօ՛ր իմոյ, ժառանգեցէ՛ք զպատրաստեալ ձեզ արքայութիւնն իսկզբանէ աշխարհի։ 35Զի քաղցեայ՝ եւ ետո՛ւք ինձ ուտել. ծարաւեցի՝ եւ արբուցէք ինձ. օտա՛ր էի՝ եւ ժողովեցէք զիս. 36մերկ՝ եւ զգեցուցէք զիս. հիւանդ էի՝ եւ տեսէք զիս. ՚ի բանտի էի՝ եւ եկի՛ք առ իս։ 37Յայնժամ պատասխանի տացեն նմա արդարքն եւ ասասցեն. Տէր՝ ե՞րբ տեսաք զքեզ քաղցեալ՝ եւ կերակրեցաք. կամ ծարաւի՝ եւ արբուցաք. 38ե՞րբ տեսաք զքեզ օտար՝ եւ ժողովեցաք, կամ մերկ՝ եւ զգեցուցաք։ 39Ե՞րբ տեսաք զքեզ հիւանդ՝ կամ ՚ի բանտի, եւ եկաք առ քեզ։ 40Պատասխանի՛ տացէ Թագաւորն՝ եւ ասասցէ ցնոսա. Ամէն ասե՛մ ձեզ. Որովհետեւ արարէք միում յեղբարցս այսոցիկ փոքրկանց՝ ինձ արարէք։ 41Յայնժամ ասասցէ՛ եւ ցայնոսիկ՝ որ ընդ ահեկէն իցեն. Երթա՛յք յինէն՝ ա՛նիծեալք ՚ի հուրն յաւիտենական, որ պատրաստեալ է Սատանայի՛ եւ հրեշտակաց նորա։ 42Զի քաղցեայ՝ եւ ո՛չ ետուք ինձ ուտել, ծարաւեցի՝ եւ ո՛չ արբուցէք զիս. 43օտար էի՝ եւ ո՛չ ժողովեցէք զիս, մերկ էի՝ եւ ո՛չ զգեցուցէք զիս, հիւանդ՝ եւ ՚ի բանտի՝ եւ ո՛չ տեսէք զիս։ 44Յայնժամ պատասխանի՛ տացեն եւ նոքա՝ եւ ասասցեն. Տէր՝ ե՞րբ տեսաք զքեզ քաղցեալ՝ կամ ծարաւի, կամ օտար, կամ մերկ, կամ հիւանդ, կամ ՚ի բանտի, եւ ո՛չ պաշտեցաք զքեզ։ 45Յայնժամ պատասխանի՛ տացէ նոցա՝ եւ ասասցէ. Ամէն ասե՛մ ձեզ. Որովհետեւ ո՛չ արարէք միում ՚ի փոքրկանցս յայսցանէ, եւ ո՛չ ինձ արարէք։ 46Եւ երթիցեն նոքա ՚ի տանջանսն յաւիտենականս, եւ արդարքն ՚ի կեա՛նսն յաւիտենականս։