1Մի՛ դատիք, զի մի դատիցիք. 2զի որով դատաստանաւ դատիք՝ դատելո՛ց էք. եւ որով չափով չափէք՝ չափեսցի՛ ձեզ։ 3Զի՞ տեսանես զշիղ յական եղբօր քոյ, եւ ՚ի քում ական զգերանդ ո՛չ նշմարես։ 4Կամ զիա՞րդ ասես ցեղբայր քո. Թող հանի՛ց զշիղդ յականէ քումմէ։ Եւ ահաւադիկ ՚ի քո՛ւմ ականդ գերա՛ն կայ։ 5Կե՛ղծաւոր՝ հա՛ն նախ զգերանդ յականէ քումմէ, եւ ապա՛ հայեսցես հանել զշիղն յականէ եղբօր քոյ։ 6Մի՛ տայք զսրբութիւն՝ շանց. եւ մի՛ արկանէք զմարգարի՛տ ձեր առաջի խոզաց, զի մի՛ առ ո՛տն կոխիցեն զնոսա, եւ դարձեալ երգիծուցանիցե՛ն զձեզ։ 7Խնդրեցէ՛ք՝ եւ տացի՛ ձեզ, հայցեցէ՛ք՝ եւ գտջի՛ք, բախեցէ՛ք՝ եւ բացցի՛ ձեզ. 8զի ամենայն որ խնդրէ՝ առնո՛ւ, եւ որ հայցէ՝ գտանէ՛, եւ որ բախէ՝ բացցի՛ նմա։ 9Ո՞ իցէ ՚ի ձէնջ մարդ՝ ցոր խնդրիցէ որդի իւր հաց, միթէ քա՞ր տայցէ նմա. 10եւ կամ խնդրիցէ ձուկն, միթէ օ՞ձ տայցէ նմա։ 11Արդ՝ եթէ դուք որ չարքդ էք՝ գիտէք պարգեւս բարիս տա՛լ որդւոց ձերոց, ո՛րչափ եւ՛ս առաւել Հայրն ձեր որ յերկինս է տացէ բարիս ա՛յնոցիկ որ խնդրեն զնա։ 12Զամենայն զոր միանգամ կամիջիք՝ թէ արասցեն ձեզ մարդիկ՝ ա՛յնպէս եւ դո՛ւք արարէք նոցա. զի ա՛յս իսկ են օրէնքն եւ մարգարէք։ 13Մտէ՛ք ընդ նեղ դուռն. քանի ընդարձա՛կ է դուռն՝ եւ համարձա՛կ ճանապարհն՝ որ տանի ՚ի կորուստ, եւ բազո՛ւմք են որ մտանեն ընդ նա։ 14Քանի անձուկ է դուռնն՝ եւ նե՛ղ ճանապարհն՝ որ տանի ՚ի կեանս, եւ սակա՛ւք են որ գտանեն զնա։ 15Զգո՛յշ լերուք ՚ի սուտ մարգարէիցն՝ որ գան առ ձեզ հանդերձիւք ոչխարաց, եւ ՚ի ներքոյ են գա՛յլք յափշտակօղք։ 16՚Ի պտղո՛յ նոցա ծանիջի՛ք զնոսա։ Միթէ քաղիցե՞ն ՚ի փշոց խաղող՝ կամ ՚ի տատասկէ թո՞ւզ։ 17Ա՛յսպէս ամենայն ծառ բարի՝ պտո՛ւղ բարի առնէ, եւ ծա՛ռ չար՝ պտո՛ւղ չա՛ր առնէ։ 18Ո՛չ կարէ ծառ բարի պտուղ չա՛ր առնել, եւ ո՛չ ծառ չար՝ պտուղ բարի՛ առնել։ 19Ամենայն ծառ՝ որ ոչ առնէ պտուղ բարի, հատանի եւ ՚ի հո՛ւր արկանի։ 20Ապա ՚ի պտղո՛յ նոցա ծանիջի՛ք զնոսա։ 21Ո՛չ ամենայն որ ասէ ցիս. Տէ՛ր Տէ՛ր, մտցէ յարքայութիւն երկնից. այլ որ առնէ զկամս Հօր իմոյ որ յերկինսն է։ 22Բազո՛ւմք ասիցեն ցիս յաւուրն յայնմիկ. Տէ՛ր Տէ՛ր՝ ո՞չ յանուն քո մարգարէացաք, եւ յանուն քո դեւս հանաք, եւ յանուն քո զօրութիւնս բազումս արարաք։ 23Եւ յայնժամ ասացի՛ց ցնոսա՝ եթէ ո՛չ երբէք գիտէի զձեզ. ՚ի բա՛ց կացէք յինէն ամենեքեան՝ ոյք գործէիք զանօրէնութիւն։ 24Ամենայն որ լսէ զբանս իմ զայսոսիկ՝ եւ առնէ զսոսա, նմանեսցէ ա՛ռն իմաստնոյ, որ շինեաց զտուն իւր ՚ի վերայ վիմի. 25իջին անձրեւք՝ եւ խաղացին գետք, շնչեցին հողմք՝ եւ բախեցին զտունն, եւ ո՛չ կործանեցաւ, քանզի ՚ի վերայ վիմի՛ հաստատեալ էր։ 26Եւ ամենայն որ լսէ զբանս իմ զայսոսիկ՝ եւ ո՛չ առնէ զսոսա, նմանեսցէ ա՛ռն յիմարի, որ շինեաց զտուն իւր ՚ի վերայ աւազոյ. 27իջին անձրեւք՝ յարեան գետք, շնչեցին հողմք՝ հարին զտունն, եւ անկա՛ւ. եւ էր կործանումն նորա մեծ յոյժ։ 28Եւ եղեւ իբրեւ կատարեաց Յիսուս զամենայն զբանսս զայսոսիկ, զարմանայի՛ն ժողովուրդքն ընդ վարդապետութիւն նորա. 29զի իբրեւ իշխանութեամբ ուսուցանէր՝ եւ ո՛չ որպէս դպիրքն նոցա։