1Վա՛յ ինձ, զի եղէ իբրեւ զհասկաքա՛ղ ՚ի հունձս, եւ իբրեւ զճռաքա՛ղ ՚ի կութս. եւ ո՛չ գոյր ողկոյզ յառաջին բերոյն ուստի ուտէի։ 2Վա՛յ անձին իմում. զի կորեա՛ւ երկիւղած յերկրէ. եւ ո՛չ գոյ ուղիղ ՚ի մէջ մարդկան. ամենեքին արեամբ դատին. իւրաքանչիւր զընկեր իւր նեղելով նեղեն։ 3Զձեռս իւրեանց պատրաստեն ՚ի չար։ Իշխանն խնդրէ, եւ դատաւորն խօսի բանս խաղաղութեան ըստ ցանկութեան անձին իւրոյ. 4եւ հանից զբարութիւն նոցա իբրեւ զցեց որ ուտէ եւ շրջի ՚ի վերայ կանոնի յաւուր այցելութեան։ Վա՛յ վա՛յ, վրէժխնդրութիւնք քո եկին հասին. արդ եղիցին լալիք նոցա։ 5Մի՛ հաւատայք սիրելեաց, եւ մի՛ յուսայք յիշխանս. եւ յանկողնակցէ քումմէ զգո՛յշ լեր պատմել ինչ նմա։ 6Զի որդի՝ անարգէ զհայր, եւ դուստր՝ յարիցէ ՚ի վերայ մօր իւրոյ. նու՝ ՚ի վերայ սկեսրի իւրոյ, եւ թշնամիք առն՝ ընտանիք իւր։ 7Այլ ես Տեառն ակն կալայց. սպասեցից Աստուծոյ փրկչի իմոյ, եւ լուիցէ՛ ինձ Տէր Աստուած իմ։ 8Մի՛ ոտնհար լինիր ինձ թշնամի իմ. զի գլորեցայ՝ միւսանգա՛մ կանգնեցայց. զի թէ նստայց ՚ի խաւարի՝ Տէր է իմ լոյս։ 9Բարկութեան Տեառն համբերեցից՝ զի մեղա՛յ նմա, մինչեւ արդարացուսցէ զդատաստան իմ, եւ արասցէ ինձ իրաւունս, եւ հանցէ զիս ՚ի լոյս. եւ տեսից զարդարութիւն նորա։ 10Եւ տեսցէ զիս թշնամին իմ, եւ ծածկեսցէ զնա ամօթ. որ ասէր ցիս ո՞ւր է Տէր Աստուած քո. աչք իմ տեսցեն ՚ի նա. արդ եղիցի կոխա՛ն իբրեւ զկաւ ՚ի ճանաարհի։ 11Օր ծեփո՛յ աղիւսոյ, եւ ջնջո՛ւմն քո եղիցի օրն այն. մերժեսցէ զիրաւունս քո օրն այն։ 12Եւ քաղաքք քո եկեսցեն ՚ի պաշարումն՝ եւ յաւար Ասորեստանեայց. եւ քաղաքք քո ամուրք՝ ՚ի բաժինս, ՚ի Ծուրայ մինչեւ ցԳետն, եւ ՚ի ծովէ մինչեւ ցծով, եւ ՚ի լեռնէ մինչեւ ցլեառն։ 13Եւ եղիցի երկիրն յապականութիւն հանդերձ բնակչօքն իւրովք ՚ի պտղոյ գործոց նոցա։ 14Արածեա՛ զժողովուրդ քո գաւազանաւ ցեղի՛ցդ քոց, եւ զխաշինս ժառանգութեան քոյ որ բնակեալ են առանձինն յանտառի՝ ՚ի մէջ Կարմելայ. արածեսցին ՚ի Բասան, եւ ՚ի Գաղաադ ըստ աւո՛ւրցն յաւիտենից։ 15Եւ ըստ աւուրց ելիցն քոց յերկրէն Եգիպտացւոց, ցուցից նոցա սքանչելիս։ 16Տեսցեն հեթանոսք՝ եւ ամաչեսցեն յամենայն զօրութենէ իւրեանց. դիցեն զձեռս ՚ի վերայ բերանոց իւրեանց, եւ ականջք նոցա խլասցեն։ 17Լիզեսցեն զհող իբրեւ օ՛ձք որ սողին ընդ երկիր. խռովեսցին ՚ի պաշարման իւրեանց, եւ ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ մերմէ զարհուրեսցին, եւ երկիցեն ՚ի քէն։ 18Ո՞վ է Աստուած իբրեւ զքեզ որ բառնայ զանօրէնութիւնս, եւ զա՛նց առնէ զանիրաւութեամբք մնացորդաց երկրի ժառանգութեան իւրոյ. եւ ո՛չ ունի ՚ի վկայութիւն զբարկութիւն իւր, զի կամեցօղ ողորմութեան է։ 19Դարձցի եւ գթասցի ՚ի մեզ. եւ ընկղմեսցէ՛ զմեղս մեր, եւ ընկեսցէ ՚ի խորս ծովու զամենայն զանօրէնութիւնս մեր։ 20Տացէ ճշմարտութիւն Յակովբայ, ողորմութիւն Աբրահամու. որպէս երդուաւ հարցն մերոց՝ ըստ աւուրցն առաջնոց։