Ավետարան ըստ Մարկոսի

1

1Սկիզբն աւետարանի Յիսուսի Քրիստոսի Որդւոյ Աստուծոյ։ 2Որպէս եւ գրեա՛լ է ՚ի մարգարէս. Ահաւասիկ ես առաքեմ զհրեշտա՛կ իմ առաջի քոյ, որ հանդերձեսցէ զճանապարհս քո առաջի քոյ։ 3 4Եւ եղեւ՝ զի Յովհաննէս մկրտէ՛ր յանապատի, եւ քարոզէր մկրտութիւն ապաշխարութեան ՚ի թողութիւն մեղաց։ 5Եւ երթայր առ նա ամենայն աշխարհն Հրէաստանի, եւ Երուսաղէմացիք ամենեքեան. եւ մկրտէին ՚ի նմանէ ՚ի Յորդանան գետ՝ խոստովանեա՛լ զմեղս իւրեանց։ 6Եւ էր Յովհաննէս զգեցեալ ստեւ՛ ուղտու, եւ ՛ մաշկեղէն ընդ մէջ իւր. եւ կերակուր նորա մարա՛խ՝ եւ մե՛ղր վայրենի։ 7Քարոզէ՛ր եւ ասէր. Գայ զօրագոյնն քան զիս զկնի իմ, որում չե՛մ բաւական խոնարհել՝ լուծանե՛լ զխրացս կօշկաց նորա։ 8Ես՝ մկրտեցի զձեզ ջրո՛վ, եւ նա մկրտեսցէ զձեզ Հոգւո՛վ Սրբով։ 9Եւ եղեւ յաւուրսն յայնոսիկ ե՛կն Յիսուս ՚ի Նազարեթէ Գալիլեացւոց, եւ մկրտեցա՛ւ ՚ի Յովհաննէ ՚ի Յորդանան։ 10Եւ նոյնժամայն ընդ վերանա՛լ ՚ի ջրոցն, ետես ցելեա՛լ զերկինս, եւ զՀոգին Աստուծոյ իբրեւ զաղաւնի՝ զի իջանէ՛ր ՚ի վերայ նորա։ 11Ձա՛յն եղեւ յերկնից՝ եւ ասէ. Դո՛ւ ես Որդի իմ սիրելի, ընդ քե՛զ հաճեցայ։ 12Եւ նոյնժամայն՝ Հոգին հանէ՛ զնա յանապատ։ 13Եւ էր նա անդ զաւուրս քառասուն փորձեա՛լ ՚ի Սատանայէ. եւ է՛ր ընդ գազանս, եւ հրեշտակք պաշտէին զնա։ 14Եւ յե՛տ մատնելոյն Յովհաննու, ե՛կն Յիսուս ՚ի . քարոզէ՛ր զաւետարանն Աստուծոյ՝ եւ ասէր. 15թէ կատարե՛ալ է ժամանակ, եւ հասեա՛լ է արքայութիւնն Աստուծոյ. ապաշխարեցէ՛ք եւ հաւատացէ՛ք յաւետարանն։ 16Իբրեւ անցանէր առ ծովեզերբն Գալիլեացւոց, ետե՛ս զՍի՛մովն եւ զԱնդրէ՛աս Սիմովնի, զի արկեալ էր նոցա ուռկա՛նս ՚ի ծով. քանզի ձկնո՛րսք էին։ 17Եւ ասէ ցնոսա Յիսուս. Եկա՛յք զկնի իմ, եւ արարից զձեզ՝ լինել որսո՛րդս մարդկան։ 18Եւ վաղվաղակի թողեալ զուռկանսն, գնացին զհետ նորա։ 19Եւ մատուցեալ անտի՝ սակաւիկ մի յառաջ, ետես զՅա՛կովբոս Զեբեդեայ՝ եւ զՅովհաննէս եղբայր նորա, եւ զնոսա ՚ի նաւին մինչ կազմէին զուռկանս, եւ կոչեաց զնոսա։ 20Եւ վաղվաղակի թողեա՛լ զհայրն իւրեանց Զեբեդոս ՚ի նաւին վարձկանօքն հանդերձ, գնացի՛ն զհետ նորա։ 21Եւ մտանե՛ն ՚ի . եւ իսկ եւ իսկ ՚ի շաբաթուն մտեա՛լ ՚ի ժողովուրդն, ուսուցանէ՛ր զնոսա։ 22Եւ զարմանայի՛ն ընդ վարդապետութիւն նորա, զի ուսուցանէր զնոսա իբրեւ իշխանութեամբ՝ եւ ո՛չ որպէս դպիրքն։

23Եւ էր ՚ի ժողովրդեանն նոցա այր մի, յորում ա՛յս պիղծ գոյր ՚ի նմա. որ աղաղակեա՛ց՝ եւ ասէ. 24Թո՛յլ տուր, զի՞ կայ՝ մե՛ր եւ քո՝ Յիսուս Նազովրեցի, եկիր կորուսանե՛լ զմեզ. գիտե՛մք զքեզ՝ ո՛վ ես, Սուրբն Աստուծոյ։ 25Սաստեա՛ց ՚ի նա Յիսուս՝ եւ ասէ. Կարկեա՛ց՝ եւ ե՛լ ՚ի դմանէ։ 26Եւ զարկոյց զնա այսն պիղծ. եւ աղաղակեաց ՚ի ձայն մեծ, եւ ե՛լ ՚ի նմանէ։ 27Եւ զարմացա՛ն ամենեքին, մինչեւ հծծե՛լ ընդ միմեանս՝ եւ ասել. Զի՞նչ է այս նո՛ր վարդապետութիւնս, զի իշխանութեամբ եւ այսոց պղծոց սաստէ, եւ հնազանդին սմա։ 28Եւ ե՛լ լուր նորա ընդ ամենայն կողմն Գալիլեացւոց։

29Եւ վաղվաղակի ելեալ ՚ի ժորովրդենէն, ե՛կն ՚ի Սիմովնի՛ եւ Անդրեայ՝ Յակովբա՛ւ եւ Յովհաննո՛ւ հանդերձ։ 30Եւ զոքանչ Սիմովնի դնէր ջերմացեա՛լ. եւ վաղվաղակի ասեն ցնա վասն նորա։ 31Եւ մատուցեալ յարո՛յց զնա՝ կալեա՛լ զձեռանէ նորա. եւ եթող զնա տենդն, եւ պաշտէ՛ր զնոսա։

32Եւ իբրեւ երեկո՛յ եղեւ ՚ի մտանել արեգականն, բերին առ նա զամենայն հիւանդս եւ զդիւահարս. 33եւ է՛ր ամենայն քաղաքն ժողովեալ առ դուրսն։ 34Եւ բժշկեա՛ց բազում հիւանդս ՚ի պէսպէս ախտից. եւ դեւ՛ս բազումս եհան. եւ ո՛չ տայր խօսել դիւացն, զի գիտէին զնա՝ թէ Քրիստոսն է։ 35Եւ ընդ ա՛յգ ընդ առաւօտն՝ յարուցեալ՝ ե՛լ եւ գնա՛ց յանապատ տեղի, եւ անդ կայր յաղօթս։ 36Եւ գնա՛ց զհետ նորա Սի՛մովն՝ եւ որ ընդ նմայն էին. 37եւ իբրեւ գտին զնա՝ ասե՛ն ցնա, թէ ամենեքին խնդրեն զքեզ։ 38Եւ ասէ ցնոսա. Եկա՛յք երթիցուք եւ յայլ մօտաւոր գեղաքաղաքսն, զի եւ ա՛նդ քարոզեցից. զի յա՛յս իսկ եկեալ եմ։ 39Եւ քարոզէ՛ր ՚ի ժողովուրդս նոցա ընդ ամենայն Գալիլեացիս, եւ դեւ՛ս հանէր։

40Գայ առ նա բորոտ մի, աղաչէ՛ր՝ ՚ի ծունր իջանէր՝ եւ ասէր. Տէր՝ եթէ կամիս, կա՛րօղ ես զիս բժշկել։ 41Իսկ Յիսուս գթացեալ՝ ձգեա՛ց ձեռն, մերձեցա՛ւ ՚ի նա՝ եւ ասէ ցնա. Կամիմ՝ սրբեա՛ց։ 42Եւ իբրեւ ասացն ցնա, վաղվաղակի գնաց ՚ի նմանէ բորոտութիւնն, եւ սրբեցա՛ւ։ 43Եւ սաստեա՛լ նմա՝ եհան զնա արտաքս վաղվաղակի, եւ ասէ ցնա. 44Զգո՛յշ լեր, մի՛ ումեք ինչ ասիցես. այլ ե՛րթ ցո՛յց զքեզ քահանային. եւ մատո՛ վասն սրբութեան քոյ ՝ զոր հրամայեա՛ց ՝ ՚ի վկայութիւն նոցա։ 45Եւ նա ելեալ սկսաւ քարոզե՛լ յոյժ, եւ հռչակ հարկանել զբանն, մինչ ո՛չ եւս կարօղ լինել նմա յայտնապէ՛ս ՚ի մտանել, այլ արտաքոյ յանապատ տեղիս էր. եւ գայի՛ն առ նա յամենայն կողմանց։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805