1Եւ յելանելն նորա ՚ի տաճարէ անտի, ասէ ցնա մի յաշակերտաց նորա. Վարդապետ, տե՛ս՝ որպիսի՛ են քարինքս, եւ որպիսի՛ շինուածք։ 2Պատասխանի ետ նմա Յիսուս՝ եւ ասէ. Տեսանե՞ս զայդ ամենայն շինուածս. ամէն ասե՛մ ձեզ՝ եթէ ո՛չ թողցի այդր՝ քա՛ր ՚ի քարի վերայ որ ոչ քակտեսցի։

3Եւ մինչ նստէր նա ՚ի լերինն Ձիթենեաց յանդիման տաճարին, հարցանէին ցնա առանձինն՝ Պե՛տրոս եւ Յա՛կովբոս եւ Յովհա՛ննէս եւ Անդրէ՛աս. 4Ասա՛ մեզ՝ ե՞րբ լինիցի այդ. եւ զի՞նչ նշա՛ն է յորժամ կատարելո՛ց իցէ այդ ամենայն։ 5Պատասխանի ետ Յիսուս, եւ ասէ ցնոսա. Զգո՛յշ կացէք, մի՛ ոք զձեզ խաբեսցէ։ 6Զի բազումք եկեսցեն յանուն իմ, եւ ասիցեն՝ թէ ե՛ս եմ Քրիստոսն. եւ զբազումս մոլորեցուսցեն։ 7Այլ յորժամ լսիցէք պատերազմունս, եւ համբաւս պատերազմաց՝ մի՛ խռովիցիք, զի պա՛րտ է լինել. բայց չեւ՛ է կատարած։ 8Զի յարիցէ ազգ՝ յազգի՛ վերայ, եւ թագաւորութիւն ՚ի թագաւորութեան վերայ, եւ եղիցին շարժմո՛ւնք ՚ի տեղիս տեղիս, սո՛վք, եւ սրածութիւնք, եւ խռովութիւնք. այլ՝ այն ամենայն սկիզբն է երկանց։ 9Եւ զձե՛զ իսկ՝ մատնեսցեն յատեանս, եւ ՚ի ժողովուրդս տանջիցի՛ք, եւ առաջի դատաւորաց եւ թագաւորաց կայցէք վասն իմ, ՚ի վկայութիւն նոցա՝ 10եւ ամենայն հեթանոսաց. բայց նախ՝ պա՛րտ է աւետարանիս քարոզե՛լ։ 11Այլ յորժամ տանիցին զձեզ մատնել, մի յառաջագոյն հոգայցէք, եւ մի՛ զմտաւ ածիցէք՝ թէ զինչ խօսիցիք. այլ որ ինչ տացի ձեզ ՚ի ժամուն յայնմիկ՝ զա՛յն խօսիցիք. զի ո՛չ դուք էք որ խօսիցիքն՝ այլ Հոգին Սուրբ։ 12Մատնեսցէ եղբայր զեղբայր՝ ՚ի մա՛հ, եւ հայր՝ զորդի՛. եւ յարիցեն որդիք ՚ի վերայ հարց՝ եւ սպանանիցե՛ն զնոսա։ 13Եւ եղիջիք ատեցեա՛լք յամենեցունց վասն անուան իմոյ. այլ որ համբերեսցէն ՚ի սպառ՝ նա կեցցէ՛։ 14Եւ յորժամ տեսանիցէք զպղծութիւն աւերածին՝ զի կայցէ ՚ի տեղւոջ՝ ուր չիցէ արժան. որ ընթեռնուն ՚ի մի՛տ առցէ։ Յայնժամ որ ՚ի Հրէաստանի իցեն՝ փախիցեն ՚ի լերի՛նս. 15եւ որ ՚ի վերայ տանեացն իցէ՝ մի՛ իջցէ ՚ի տուն, եւ մի՛ մտցէ բառնա՛լ ինչ ՚ի տանէ իւրմէ. 16եւ որ յագարակին իցէ՝ մի՛ դարձցի յետս առնուլ զձորձս իւր։ 17Բայց վա՛յ իցէ յղեաց եւ ստնտուաց յաւուրսն յայնոսիկ։ 18Յաղօ՛թս կացէք՝ զի մի՛ ձմերանի լինիցի այն։ 19Եղիցին աւուրքն այնոքիկ նեղութեանց, որպիսի ո՛չ եղեն երբէք այնպիսիք իսկզբանէ մինչեւ ցայժմ, եւ մի՛ այլ լիցի։ 20Եւ եթէ ո՛չ էր կարճեալ Աստուծոյ զաւուրսն զայնոսիկ՝ վասն ընտրելոց իւրոց, ո՛չ ապրէր ամենայն մարմին. այլ վասն ընտրելոցն զորս ընտրեաց, կարճեա՛ց զաւուրսն զայնոսիկ։ 21Յայնժամ եթէ ոք ասիցէ ձեզ՝ եթէ ահաւասիկ է Քրիստոսն՝ կամ ա՛ւանիկ, մի՛ հաւատայցէք։ 22Զի յարիցեն սո՛ւտ քրիստոսք եւ սո՛ւտ մարգարէք, եւ տացեն նշա՛նս եւ արուեստս՝ առ ՚ի մոլորեցուցանելո՛յ եթէ հնա՛ր ինչ իցէ եւ զընտրեալսն։ 23Բայց դուք՝ զգո՛յշ եղերուք, ահաւասիկ յառաջագո՛յն ասացի ձեզ զամենայն։ 24Այլ յաւուրսն յայնոսիկ յետ նեղութեանն այնորիկ՝ արեգակն խաւարեսցի՛, եւ լուսին՝ ո՛չ տացէ զլոյս իւր. 25եւ աստեղք յերկնից թօթափեսցին, եւ զօրութիւնք յերկինս՝ շարժեսցի՛ն։ 26Եւ յայնժամ տեսցեն զՈրդի մարդոյ եկեա՛լ ամպովք, եւ զօրութեամբ՝ եւ փառօք բազմօք։ * 27Եւ յայնժամ առաքեսցէ զհրեշտակս իւր, եւ ժողովեսցէ՛ զընտրեալս իւր ՚ի չորի՛ց հողմոց՝ ՚ի ծագաց երկրի մինչեւ ՚ի ծա՛գս երկնից։ 28Բայց դուք՝ ՚ի թզենւո՛յ անտի ուսջի՛ք զառակն. յորժամ տակաւ ոստքն նորա կակղանայցեն, եւ տերեւ՛ արձակիցի ՚ի նմա, գիտէք թէ մե՛րձ է ամառն. 29նոյնպէս եւ դուք՝ յորժամ տեսանիցէք զայս ամենայն եղեալ, գիտասջի՛ք՝ թէ մե՛րձ է առ դուրս։ 30Ամէն ասե՛մ ձեզ, թէ ո՛չ անցցէ ազգս այս, մինչեւ այս ամենայն եղիցի։ 31Երկինք՝ եւ երկիր անցցեն, եւ բանք իմ ո՛չ անցանիցեն։

32Այլ վասն աւուրն այնորիկ եւ ժամու՝ ո՛չ ոք գիտէ, ո՛չ հրեշտակք յերկինս՝ եւ ո՛չ Որդի, բայց միայն Հա՛յր։ 33Զգո՛յշ եղերուք, սկեցէ՛ք եւ կացէ՛ք յաղօթս. զի ո՛չ գիտէք ե՛րբ ժամանակն իցէ։ 34Որպէս ա՛յր մի գնացեալ ՚ի տա՛ր աշխարհ, թողուցու զտուն իւր, եւ տացէ ծառայից իւրոց իշխանութիւն, եւ իւրաքանչիւր զգո՛րծ իւր. եւ դռնապանին պատուէր տայցէ՝ զի արթո՛ւն լինիցի։ 35Արդ՝ արթո՛ւն կացէք, զի ո՛չ գիտէք ե՛րբ տէր տանն գայցէ, յերեկորեա՛յ, եթէ ՚ի մէ՛ջ գիշերի, եթէ ՚ի հաւախօսի՛, եթէ ընդ առաւօ՛տս։ 36Գուցէ՛ եկեալ յանկարծակի՝ գտանիցէ զձեզ ՚ի քուն։ 37Բայց զոր ձե՛զդ ասեմ, ամենեցո՛ւն ասեմ. Արթո՛ւն կացէք։