1Եւ ե՛կն յայնկոյս ծովուն՝ յաշխարհն Գերգեսացւոց։ 2Եւ ընդ ելանելն նորա ՚ի նաւէ անտի, պատահեաց նմա այր մի ՚ի գերեզմանացն՝ զոր ունէր ա՛յս պիղծ. 3որոյ եւ բնակութիւնն իւր իսկ՝ ՚ի գերեզմա՛նս էր. եւ ո՛չ շղթայի՛ւք ոք եւս՝ կարէր կապե՛լ զնա. 4վասն բազում անգամ ոտնկապովք եւ շղթայի՛ւք կապելոյ, եւ խզելոյ ՚ի նմանէ զշղթայսն, եւ զոտնկապսն խորտակելոյ. եւ ո՛չ ոք կարէր պարտել զնա. 5քանզի հանապազ զցա՛յգ եւ զցերե՛կ ՚ի գերեզմանս եւ ՚ի լերինս աղաղակէր, եւ կոծէր զանձն իւր քարամբք։ 6Իբրեւ ետես զՅիսուս ՚ի հեռաստանէ, ընթացաւ եւ երկի՛ր եպագ նմա։ 7Աղաղակեաց ՚ի ձայն մեծ՝ եւ ասէ. Զի՞ կայ՝ ի՛մ եւ քո՛՝ Յիսուս Որդի Աստուծոյ Բարձրելոյ. երդմնեցուցանե՛մ զքեզ յԱստուած, մի՛ տանջեր զիս։ 8Քանզի ասէր ցնա. Ե՛լ ա՛յսդ պիղծ ՚ի մարդոյ այտի։ 9Եւ հարցանէր ցնա՝ թէ զի՞նչ անուն է քո։ Եւ ասէր ցնա. Լէգէո՛վն է անուն իմ, քանզի բազումք եմք։ 10Եւ աղաչէին զնա յոյժ, զի մի՛ առաքեսցէ զնոսա արտաքս քան զաշխարհն։ 11Եւ ա՛նդ էր առ լերամբն՝ երամա՛կ մի խոզաց արօտական մեծ։ 12Աղաչեցին զնա ամենայն դեւքն՝ եւ ասեն. Առաքե՛ա զմեզ ՚ի խոզսն, զի մտցո՛ւք ՚ի նոսա։ 13Եւ հրամայեաց նոցա։ Եւ իբրեւ ելին ա՛յսքն պիղծ՝ մտի՛ն ՚ի խոզսն, եւ դիմեա՛ց երամակն ՚ի դարէ անտի ՚ի ծովն. էին իբրեւ երկու հազարք, եւ հեղձնուին ՚ի ծովուն։ 14Եւ խոզարածքն փախեա՛ն, եւ պատմեցին ՚ի քաղաքին եւ յագարակս՝ եւ ելին տեսանե՛լ զինչ իցէ որ գործեցաւն։ 15Գան առ Յիսուս, եւ տեսանեն զդիւահարն զի նստէր զգեցեալ եւ զգաստացեա՛լ, որ ունէր զլեգէոնն. եւ զահի՛ հարան։ 16Եւ պատմեցի՛ն նոցա՝ որոց տեսեալն էր, թէ զի՞նչ եղեւ այսահարին, եւ զի՛նչ վասն խոզիցն։ 17Եւ սկսան աղաչել զնա՝ գնա՛լ ՚ի սահմանաց նոցա։ 18Եւ իբրեւ եմուտ նա ՚ի նա՛ւն, աղաչէր զնա դիւահարն՝ զի ընդ նմա՛ իցէ։ 19Եւ Յիսուս ո՛չ ետ նմա թոյլ, այլ ասէ ցնա. Ե՛րթ ՚ի տուն քո առ ընտանիս քո, եւ պատմեա՛ նոցա որ ինչ միանգամ Տէր արա՛ր քեզ՝ եւ ողորմեցաւ քեզ։ 20Եւ չոգաւ՝ եւ սկսաւ քարոզե՛լ ՚ի Դեկապոլին, զոր ինչ արա՛ր նմա Յիսուս. եւ ամենեքի՛ն զարմանայի՛ն։ 21Եւ իբրեւ ա՛նց Յիսուս միւսանգամ յա՛յն կողմն՝ ժողովեցա՛ւ առ նա ժողովո՛ւրդ բազում, եւ է՛ր առ ծովեզերբն։

22Եւ ահա մի ՚ի ժողովրդապետացն գայր, որում անո՛ւն էր Յայրոս. իբրեւ ետես զնա՝ անկա՛ւ առ ոտս նորա. 23աղաչէր զնա յոյժ եւ ասէր, թէ դուստր նորա մե՛րձ է ՚ի մահ, զի եկեալ դնիցէ նմա ձեռն, որպէս զի ապրեսցի եւ կեցցէ՛։ 24Եւ գնա՛ց ընդ նմա. երթայր եւ ժողովուրդ բազում զհետ նորա, եւ նեղէի՛ն զնա։

25Եւ կի՛ն մի՝ էր ՚ի տեռատեսութեան արեան զերկոտասա՛ն ամ, 26եւ յոյժ վշտացեալ ՚ի բազում բժշկաց, եւ ծախեալ զինչս իւր զամենայն, եւ չէ՛ր ինչ օգտեալ, այլ եւ՛ս առաւել զայրացեալ։ 27Իբրեւ լուաւ զՅիսուսէ, եկն ՚ի մէջ ամբոխին յետոյ՝ եւ բո՛ւռն եհար զհանդերձէ նորա. 28քանզի խորհէր ՚ի մտի. Թէ միայն մերձեցայց ՚ի հանդերձս նորա՝ փրկեցա՛յց։ 29Եւ վաղվաղակի ցամաքեցա՛ւ աղբեւր արեան նորա. եւ գիտա՛ց ՚ի մարմին իւր՝ թէ բժշկեցա՛ւ ՚ի տանջանացն։ 30Եւ անդէն վաղվաղակի՝ գիտա՛ց Յիսուս յանձն իւր զզօրութիւնն որ ե՛լ ՚ի նմանէ, դարձա՛ւ յամբոխն եւ ասէ. Ո՞վ մերձեցաւ ՚ի հանդերձս իմ։ 31Եւ ասեն ցնա աշակերտքն. Տեսանես՝ զի ամբոխդ նեղէ՛ զքեզ, եւ ասես թէ ո՞վ մերձեցաւ ՚ի հանդերձս իմ։ 32Եւ շուրջ հայէր տեսանել՝ թէ ո՞ զայն արար։ 33Եւ կինն՝ զարհուրեալ եւ դողացեալ վասն որոյ գա՛ղտն արար. քանզի գիտէ՛ր զինչ եղեւ նմա. եկն՝ անկա՛ւ առաջի նորա, եւ ասաց զամենայն իրսն ստուգութեամբ։ 34Եւ Յիսուս՝ ասէ ցնա. Դո՛ւստր՝ հաւատք քո կեցուցին զքեզ. ե՛րթ ՚ի խաղաղութիւն, եւ եղիջի՛ր ո՛ղջ ՚ի տանջանաց քոց։ 35Մինչ դեռ նա զա՛յն խօսէր, գա՛ն ոմանք ՚ի տանէ ժողովրդապետին՝ եւ ասեն, թէ դուստրն քո մեռա՛ւ, զի՞ եւս աշխատ առնես զվարդապետդ։ 36Ի՛սկ Յիսուս իբրեւ լուաւ զբա՛նն ասացեալ, ասէ՛ ցժողովրդապետն. Մի՛ երկնչիր. բայց միայն՝ հաւատա՛։ 37Եւ ո՛չ զոք եթող ընդ իւր երթալ, բայց միայն զՊե՛տրոս եւ զՅա՛կովբոս եւ զՅովհա՛ննէս՝ զեղբայրն Յակովբայ։ 38Գա՛յ ՚ի տուն ժողովրդապետին, եւ տեսանէ ամբոխ յոյժ, եւ լալակա՛նս եւ աղաղակ յոյժ։ 39Եւ մտեալ ՚ի ներքս՝ ասէ ցնոսա. Զի՞ խռովեալ էք եւ լայք, մանուկն ո՛չ է մեռեալ, այլ ննջէ։ 40Եւ ծաղր առնէին զնա։ Եւ նորա հանեալ արտաքս զամենեսեան, առնո՛ւ ընդ իւր զհայր մանկանն եւ զմայր, եւ զնոսա որ ընդ նմայն էին, եւ մտանէ՛ ուր դնէր մանուկն։ 41Եւ կալեալ զձեռանէ մանկանն՝ ասէ ցնա. Տա՛լիթա կո՛ւմի. որ թարգմանի. Աղջի՛կ դու՝ քե՛զ ասեմ արի՛։ 42Եւ վաղվաղակի՛ յարեաւ աղջիկն, եւ գնայր. քանզի էր ամա՛ց իբրեւ երկոտասանից. եւ զարմացան մեծա՛ւ զարմանալեօք։ 43Եւ պատուէ՛ր տայր նոցա յոյժ, զի մի՛ ոք գիտասցէ զայն. եւ ասաց՝ տալ նմա ուտե՛լ։