ԺԸ եգ

1Եւ ժողովեցա՛ն առ նա փարիսեցիքն՝ եւ ոմանք ՚ի դպրացն որ եկեալ էին յԵրուսաղեմէ։ 2Եւ տեսեալ զոմանս յաշակերտացն անտի՝ զի խառնա՛կ ձեռօք, ա՛յս ինքն է՝ անլուա՛յ ուտէին հաց, բամբասեցի՛ն։ 3Զի փարիսեցիքն՝ եւ ամենայն Հրէայք, եթէ ոչ բռնալի՛ր լուանան զձեռս, հաց՝ ո՛չ ուտեն. քանզի ունին զաւանդութիւն ծերոցն. 4եւ ՚ի հրապարակէ մտեալ՝ եթէ ոչ նախ մկրտիցին, ո՛չ ուտեն. եւ ա՛յլ ինչ բազում է՝ զոր ընկալա՛ն ունել, մկրտութիւնս բաժակաց, եւ ստոմանաց, եւ պղնձեաց, եւ մահճաց։ 5Ապա հարցանեն զնա փարիսեցիքն՝ եւ դպիրք՝ թէ ընդէ՞ր աշակերտքն քո ո՛չ գնան ըստ աւանդութեան ծերոցն. այլ խառնակ ձեռօք հա՛ց ուտեն։ 6Նա պատասխանի ետ՝ եւ ասէ ցնոսա, թէ բարւո՛ք մարգարէացաւ Եսայի վասն ձեր կեղծաւորաց, որպէս ասաց. Ժողովուրդս այս շրթա՛մբք մեծարէ զիս, եւ սիրտք նոցա հեռացեալ ՚ի բացեա՛յ են յինէն. 7զո՛ւր պաշտեն զիս. ուսուցանեն վարդապետութիւնս՝ զմարդկա՛ն պատուիրեալս։ * 8Թողեալ զպատուիրանն Աստուծոյ, ունիք զմարդկա՛ն աւանդութիւն։ 9Եւ ասէ ցնոսա. Բարւոք խոտէք զպատուիրանն Աստուծոյ, զի զձե՛ր աւանդութիւնն հաստատիցէք։ 10Զի Մովսէս ասէ. Պատուեա՛ զհայր քո եւ զմայր. եւ. Որ չարախօսեսցէ զհօրէ՛ կամ զմօրէ, մահո՛ւ վախճանեսցի։ * 11Եւ դուք ասէք. Եթէ ասիցէ՛ ոք ցհայր կամ ցմայր՝ կորբա՛ն, որ է՝ պատարա՛գ, զոր յինէն օգտեսցիս. 12եւ ո՛չ եւս տայք թոյլ նմա չառնել ինչ հօրն, կամ մօր։ 13Եւ անարգէ՛ք զբանն Աստուծոյ ձերով աւանդութեամբն, զոր աւանդեցէք. եւ բազում ինչ այլ՝ որ այսմ նմա՛ն է՝ առնէք։ 14Եւ կոչեա՛լ առ ինքն զամենայն ժողովուրդն՝ ասէ ցնոսա. Լուարո՛ւք ինձ ամենեքեան՝ եւ ՚ի մի՛տ առէք։ 15Ո՛չինչ արտաքո՛ւստ ՚ի մարդ մտեալ՝ եթէ կարիցէ պղծել զնա, այլ որ ելանէ՛ ՚ի նմանէ՝ ա՛յն է որ պղծէ զմարդն։ 16Որ ունիցի ականջս լսելոյ՝ լուիցէ՛։ 17Եւ իբրեւ եմուտ ՚ի տուն յամբոխէ անտի, հարցանէին զնա աշակերտքն վասն առակին։ 18Եւ ասէ՛ ցնոսա. Այդպէս եւ դուք անմիտք էք. ո՛չ իմանայք, եթէ ամենայն որ արտաքո՛ւստ ՚ի ներքս մտանէ ՚ի մարդ, ո՛չ կարէ զնա պղծել. 19զի ո՛չ եթէ ՚ի սիրտ նորա մտանէ, այլ յորովա՛յն. եւ արտա՛քս ելանէ. եւ սրբէ՛ զամենայն կերակուրսն։ 20Եւ ասէ՛ր, թէ որ ինչ ՚ի մարդոյն ելանէ՝ ա՛յն պղծէ զմարդ։ 21Զի ՚ի ներքո՛ւստ ՚ի սրտէ՛ մարդկան խորհուրդք չարութեան ելանեն՝ շնութիւնք, պոռնկութիւնք, 22գողութիւնք, սպանութիւնք, ագահութիւնք, չարութիւնք, նենգութիւնք, գիջութիւն, չարակնութիւն, հայհոյութիւն, ամբարտաւանութիւն, անզգամութիւն։ 23Ա՛յս ամենայն չարիք՝ ՚ի ներքուստ ելանեն, եւ պղծեն զմարդ։

24Եւ անտի յարուցեալ ե՛կն ՚ի սահմանս Տիւրոսի եւ Սիդովնի. եւ մտեալ ՚ի տուն՝ ո՛չ ումեք կամէր յայտնել, եւ ո՛չ կարաց ծածկել։ 25Լուաւ կին մի զնմանէ, որոյ դուստր իւր նեղեա՛լ էր յայսոյ պղծոյ. եկն՝ անկա՛ւ առաջի նորա։ 26Եւ կինն՝ էր հեթանոս, Փիւնիկ Ասորի՛ յազգէ. եւ աղաչէր զնա՝ զի զդեւն հանցէ՛ ՚ի դստերէ նորա։ 27Եւ Յիսուս ասէ՛ ցնա. Թո՛յլ տուր, նա՛խ յագեսցին մանկունք. զի ո՛չ է բարւոք առնուլ զհաց մանկանց եւ արկանե՛լ շանց։ 28Նա՝ պատասխանի՛ ետ եւ ասէ. Տէր՝ եւ շո՛ւնք ՚ի փշրանաց սեղանոյ մանկանցն կերակրին։ 29Եւ ասէ ցնա. Վասն ա՛յդր բանի՝ ե՛րթ, ե՛լ դեւն ՚ի դստերէ քումմէ։ 30Գնա՛ց ՚ի տուն իւր, եւ եգիտ ելեալ զդեւն. եւ զդուստրն, զի անկեա՛լ դնէր ՚ի մահիճս։

31Եւ ելեալ միւսանգամ ՚ի սահմանացն Տիւրոսի եւ Սիդովնի, եւ ե՛կն ՚ի ծովեզրն Գալիլեացւոց ՚ի մէջ սահմանացն ՚ի Դեկա՛պոլիս։ 32Եւ բերին առաջի նորա խուլ մի եւ համր. եւ աղաչեցին՝ զի ձե՛ռն դիցէ ՚ի վերայ նորա։ 33Եւ առեալ զնա մեկուսի՛ յամբոխէ անտի, ա՛րկ զմատունս իւր ընդ ականջս նորա՝ եւ եթո՛ւք անդր. եւ կալա՛ւ զլեզուէ նորա. 34հայեցա՛ւ յերկինս՝ յոգոց եհան՝ եւ ասէ. Ե՛փփաթա, որ է՝ բացի՛ր։ 35Եւ նոյնժամայն բացա՛ն լսելիք նորա, եւ լուծա՛ն կապանք լեզուի նորա. եւ խօսէր՝ ուղի՛ղ։ 36Եւ պատուիրեաց նոցա՝ զի մի՛ ումեք ասիցեն։ Եւ որչափ նա պատուիրէր նոցա, նոքա եւ՛ս առաւել քարոզէին. 37եւ եւ՛ս քան զեւս զարմանային եւ ասէին. Զամենայն ինչ բարւո՛ք գործեաց սա, զի խլից՝ լսե՛լ տայ, եւ համերց խօսե՛լ։