2Աստուած նախանձո՛տ՝ եւ վրէժխնդիր Տէր, վրէժխնդիր է Տէր բարկութեամբ. եւ խնդրէ Տէր վրէ՛ժ ՚ի հակառակորդաց իւրոց. եւ բառնա՛յ ինքն զթշնամիս իւր։ 3Տէր երկայնամիտ՝ եւ մե՛ծ է զօրութիւն նորա. եւ արդարացուցանելով ո՛չ արդարացուցանէ Տէր. վախճանա՛ւ եւ շարժմա՛մբ է ճանապարհ նորա. հողմ երիվար նորա, եւ ամպք փոշի ոտի՛ց նորա։ 4Սաստէ՛ ծովու՝ եւ ցամաքեցուցանէ զնա. եւ զամենայն գետս աւերէ. նուազեաց Բասանացին եւ Կարմելոս. եւ ամենայն ծաղիկք Լիբանանու պակասեցին։ 5Լերինք շարժեցա՛ն ՚ի նմանէ, եւ բլուրք սասանեցա՛ն. խախտեցա՛ւ երկիր յերեսաց նորա, եւ համօրէն ամենայն բնակիչք նորա։ 6Առաջի բարկութեան նորա ո՛ հանդարտեսցէ, եւ ո՞ կայցէ ընդդէմ բարկութեան սրտմտութեան նորա. սրտմտութիւն նորա հալէ զիշխանութիւնս. եւ վէմք խորտակեցան ՚ի նմանէ։ 7Քա՛ղցր է Տէր որոց սպասեն նմա յաւո՛ւր նեղութեան. եւ ճանաչէ զերկիւղածս իւր։ 8Եւ հեղեղաւ ճանապարհաց արասցէ վախճա՛ն յարուցելոց ՚ի վերայ. եւ զթշնամիս նորա խաւա՛ր հալածեսցէ։ 9Զինչ խորհի՛ք զՏեառնէ, կատարած ինքն արասցէ. եւ ո՛չ խնդրեսցէ կրկին զնոյն վրէժխնդրութիւն ՚ի նեղութեան։ 10Զի մինչեւ ՚ի հիմն իւրեանց խոպանասցին. իբրեւ զգեղձ պատեալ կերիցի. եւ իբրեւ զեղէգն լի երաշտութեամբ։ 11՚Ի քէ՛ն ելցէ խորհուրդ զՏեառնէ, չարի՛ս խորհել հակառակութեամբ։ 12Ա՛յսպէս ասէ Տէր ՚ի վերայ իշխանաց ջուրց բազմաց. Ա՛յնպէս զատուսցին. եւ լուր քո ո՛չ եւս լուիցի։ 13Եւ արդ խորտակեցից զգաւազան նորա ՚ի քէն, եւ զկապանս քո խզեցի՛ց։ 14Եւ պատուիրեսցէ վասն քո Տէր. եւ ո՛չ եւս սե՛րմանեսցի յանուանէ քումմէ. ՚ի տանէ Աստուծոյ քումմէ ջնջեցից զդրօշեալս, եւ զձուլածոյսն արարից ՚ի գերեզմա՛ն քեզ։

15Զի ահա երա՛գ են ՚ի վերայ լերանց ոտք աւետարանչին, եւ որ պատմէ զխաղաղութիւն։ Տօնեա՛ զտօնս քո Յուդա. հատո՛ զուխտս քո. զի ո՛չ եւս յաւելցին անցանել ՚ի հնանալ. վախճանեցա՛ւ՝ մաշեցաւ եւ բարձաւ։