1Յաւուր յայնմիկ կարդային զգիրս Մովսիսի ՚ի լսելի՛ս ժողովրդեանն. եւ գտաւ ՚ի նմա գրեալ ա՛յսպէս, թէ մի՛ մտցէ Ամմանացի եւ Մովաբացի յեկեղեցի Աստուծոյ յաւիտեանս ժամանակաց. 2վասն զի ո՛չ ելին ընդ առաջ որդւոցն Իսրայէլի հացիւ եւ ջրով. այլ կալա՛ն ՚ի վարձու զԲաղաամ գէտ՝ անիծանել զնոսա. եւ դարձոյց Աստուած մեր զանէծսն յօրհնութիւն։ 3Եւ եղեւ յորժամ լուան յօրինացն՝ որոշեցին ՚ի բա՛ց զամենայն խառնեալսն յԻսրայէլէ։

4Եւ յառաջ քան զայս Եղ՚իասիբ քահանայ է՛ր ՚ի գանձանակի տանն Աստուծոյ մերոյ, եւ ետ տեղի Տուբիայ. 5եւ շինեաց իւր անդ տո՛ւն գանձի մեծ. եւ ա՛նդ էր յառաջնում ուր տային զմաննայն եւ զլիբանոն, եւ զկահն սրբութեան, եւ զտասանորդս ցորենոյն եւ գինւոյ եւ ձիթոյ եւ իւղոյ, եւ զռոճիկսն Ղեւտացւոցն, եւ երգեցկաց, եւ դռնապանաց, եւ զառաջաւորս քահանայիցն։ 6Եւ մինչ զայս ամենայն արարեալ էր, ես ո՛չ էի յԵրուսաղէմ. քանզի յամի երեսներորդի երկրորդի Արտաշիսի թագաւորի Բաբելացւոց՝ մտի առ թագաւորն. եւ յետ բազում աւուրց խնդրեցի ՚ի թագաւորէն, 7եւ ելի յԵրուսաղէմ։ Եւ իմացայ զամենայն չարութիւնս զոր արար Եղ՚իասիբ վասն Տուբիայ. զի ետ նմա շինել տո՛ւն գանձու ՚ի գաւթի տանն Տեառն. 8եւ չա՛ր թուեցաւ առաջի իմ յոյժ։ Եւ ընկեցի արտաքս զամենայն կահ Տուբիա ՚ի տանէն գանձու. 9եւ հրամայեցի սրբել զտուն գանձուն Տեառն. եւ դարձուցի անդրէն զկահ եւ զսպաս տանն Տեառն, եւ զմաննայն եւ զլիբանոն։ 10Եւ գիտացի եւ հասի ՚ի վերայ՝ եթէ զբաժին Ղեւտացւոցն ո՛չ էր տուեալ, եւ նոքա էին գնացեալ յագարակս իւրեանց. եւ Ղեւտացիքն եւ երգեցիկքն գործէին զգործ մշակութեան։ 11Եւ կագեցայ ընդ իշխանսն եւ ասեմ. Ընդէ՞ր պակասեցին ռոճիկք ՚ի տանէ Տեառն։ Եւ ժողովեցի զամենայն սպասաւորսն, եւ կարգեցի զնոսա ՚ի տեղիս իւրեանց։ 12Եւ ամենայն Հրէայք բերէին զտասանորդս ցորենոյ եւ գինւոյ եւ ձիթոյ ՚ի գանձանակ տան Տեառն։ 13Եւ հրամայեցի տալ ՚ի ձեռս Եղ՚իմայ քահանայի եւ Սադովկայ գրչի, եւ Փադայիայ որ է՛ր յՂեւտացւոցն, եւ ՚ի ձեռանէ նոցա Անանի որդի Զաքուր, որդի Մաթանայի. վասն զի հաւատարի՛մ էին նոքա որք բաժանէին՝ եւ տային եղբա՛րց իւրեանց։ 14Յիշեսցէ՛ զիս Աստուած յայնմ ամենայնի. եւ մի՛ ՚ի բացէ՛ արասցէ զողորմութիւն իւր յինէն. վասն զի արարի զայս ամենայն ՚ի տա՛ն Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի։

15Յաւուրսն յայնոսիկ տեսանէի ՚ի Հրէաստանի՝ զի հարկանէին հնձանս յաւուր շաբաթու, եւ բերէին զորայսն ընդ դրունս Երուսաղեմի. եւ կախէին բեռն գրաստուց զգինի եւ զխաղող եւ զթուզ. բարձեալ բեռինս բերէին յԵրուսաղէմ յաւուր շաբաթու. եւ կալեալ վկայս զի վաճառէին յաւուր շաբաթու. 16եւ նստէին ՚ի տեղի վաճառուցն որք բերէին զձուկնն եւ զամենայն վաճառսն, եւ գնէին յաւուր շաբաթու Հրէայքն ՚ի ներքս յԵրուսաղէմ։ 17Եւ կագեցայ ես ընդ որդիսն Հրէիցն որք էին յԵրուսաղէմ, եւ ընդ իշխանսն Յուդայ, եւ ասե՛մ ցնոսա. Զի՞նչ է անօրէնութիւնս այս զոր դուք գործէք՝ եւ պղծէք զաւուրս սուրբ զշաբաթու։ 18Ո՞չ այսպէս արարին հարքն ձեր՝ եւ ած ՚ի վերայ նոցա Աստուած զչարիսս զայս ամենայն, եւ ՚ի վերայ քաղաքիս այսորիկ. եւ արդ՝ դուք ընդէ՞ր յաւելուք զբարկութիւն ՚ի վերայ Իսրայէլի, եւ պղծէք զօրն սուրբ զշաբաթուց։ 19Եւ եղեւ յորժամ կանգնեցի զդրունս Երուսաղեմի՝ յառաջ քան զշաբաթն հրամայէի փակե՛լ զդրունսն, եւ ո՛չ տայի բանալ զնոսա մինչեւ անցանէ՛ր շաբաթն. եւ դարձեալ կացուցի մանկունս պահապանս, զի մի՛ իշխեսցէ մտանել ոք բեռամբ յաւուր շաբաթու ընդ դրունսն Երուսաղեմի։ 20Եւ ագանէին ամենեքեան որք վաճառէին՝ արտաքո՛յ Երուսաղեմի միանգամ եւ երկիցս։ 21Եւ ասե՛մ ցնոսա. Ընդէ՞ր ագանիք դուք արտաքոյ պարսպիդ. եթէ ա՛յլ տեսանեմ զանօրէնութիւնդ զայդ՝ տա՛մ հրաման ա՛յսպէս զի ո՛չ մտանիցէք դուք ՚ի շաբաթս մեր՝ եւ ՚ի քաղաքս։ 22Եւ ասե՛մ ցՂեւտացիսն որք էին սրբեալ, եւ գային պահէին զդրունսն, եւ սրբէին յաւուր շաբաթու. եւ յայնմ հետէ ո՛չ պղծեցին զշաբաթսն։ Եւ յա՛յսմ ամենայնի յիշեսցէ զիս Աստուած՝ եւ խնայեսցէ յիս ըստ բազում ողորմութեան իւրում։ 23Եւ յաւուրսն յայնոսիկ տեսի զՀրէայսն, զի նստէին կանայք Ազովտացիք՝ եւ Ամովնացիք՝ եւ Մովաբացիք, 24եւ որդիք նոցա. եւ ոմանք ՚ի կանանցն խօսէին Ազովտացի, եւ ո՛չ գիտէին խօսել Հրեէրէն։ 25Եւ կագեցա՛յ ընդ նոսա, եւ նզովեցի զնոսա, եւ հարի՛ ՚ի նոցանէ արս բազումս. եւ երդմնեցուցի՛ զնոսա յանուն Աստուծոյ, զի մի՛ տացեն զդստերս իւրեանց որդւոց նոցա, եւ մի՛ զդստերս նոցա ածցեն որդւոց իւրեանց։ Եւ ասեմ ցնոսա. 26Ո՛չ յայդմ ամենայն մեղաւ Սողոմոն թագաւոր Իսրայէլի, եւ ո՞վ էր իբրեւ զնա իմաստուն յամենայն թագաւորս մեր. եւ սիրելի՛ էր նա Աստուծոյ, եւ կացոյց զնա Աստուած թագաւո՛ր ՚ի վերայ ամենայն Իսրայէլի. եւ զայսպիսի սիրելի Աստուծոյ եւ զիմաստուն եւ զմեծ թագաւոր, խոտորեցուցին եւ յանցուցին ՚ի մեղս կանա՛յք այլազգեաց։ 27Եւ արդ՝ մի՛ լուայց եթէ ոք արասցէ զայնպիսի մեծ չարութիւնս, եւ մեղիցէ առ Աստուած, եւ արասցէ կին այլազգի։ 28Եւ յորդւոցն Յովիդեայ եւ յԵղ՚իասիբայ մե՛ծ քահանային, լուայ՝ թէ է՛ր կին նորա դուստր Սանաբաղատայ, եւ մերժեալ հալածեցի զնա յինէն։ 29Յիշեսցէ՛ զնոսա Աստուած ՚ի ժառանգութեան եւ յուխտի քահանայութեան։ 30Եւ զՂեւտացիսն սրբեցի յամենայն այլազգեաց՝ եւ կարգեալ կազմեցի զնոսա օրըստօրէ զքահանայսն եւ զՂեւտացիսն, ա՛յր իւրաքանչիւր ՚ի գործ իւր. 31եւ ետու կա՛զմ բերել զամենայն փայտ ողջակիզացն յիւրաքանչիւր ժամանակս, եւ զառաջաւորսն պտղոյ իւրեանց։ Յիշեսցէ՛ զիս Աստուած մեր յամենայն բարութիւնս արդարութեան. ա՛յն որ օրհնեա՛լն է յաւիտեան։ Ամէն։