1Եւ եղեւ յամսեանն Նիսան ՚ի քսաներորդ ամի Արտաշէսի արքայի. եւ խնդրեաց յինէն գինի. եւ առեալ զգինին ետու թագաւորին, եւ էր թագաւորն միա՛յն. եւ յորժամ արբ զգինին, 2ասէ ցիս. Ընդէ՞ր տրտո՛ւմ եւ տխուր են երեսք քո. եւ ո՛չ ինչ են այսմ պատճառք, եթէ ո՛չ չարութիւն սրտի քոյ։ Եւ ես երկեա՛յ յոյժ, 3եւ ասեմ ցթագաւորն. Արքայ՝ դու յաւիտեա՛ն կեաց. ընդէ՞ր ո՛չ տրտում եւ տխուր լինիցին երեսք իմ. զի քաղաքն եւ տուն հօր իմոյ անապա՛տ է, եւ դրունքն ապականեալ ՚ի հրոյ։ 4Եւ ասէ ցիս թագաւորն. Վասն որո՞յ իրաց խնդրես դու զայս։ Եւ կացեալ իմ յաղօթս եւ ամբարձեալ զմիտս իմ առ Տէր Աստուած երկնից, 5ասեմ ցթագաւորն. Եղիցի ՚ի վերայ թագաւորութեանդ քում բարութիւն. եւ եթէ եգիտ ծառայ քո շնորհս առաջի երեսաց քոց, եւ կամիս՝ յղեա՛ զիս ՚ի Հրէաստան ՚ի քաղաք յիշատակարանաց հարցն իմոց, եւ ես բանի՛ւ հրամանի քոյ շինեցի՛ց զնա։ 6Եւ ասէ ցիս թագաւորն եւ հարճ նորա որ նստէ՛ր առ նմա. Յո՞րժամ ժամանեսցես դու, եւ կամ ե՞րբ դարձցիս։ Եւ արա՛ր առ իս բարութիւն թագաւորն՝ եւ արձակեաց զիս. եւ ես կալայ առ նմա ժամանակ, 7եւ ասացի ցթագաւորն. Եթէ գտի շնորհս առաջի քո՝ տո՛ւր ինձ թուղթս առ իշխանս կողմանց Գետոյն, եւ տարցին զիս մինչեւ երթա՛յց ՚ի Հրէաստան. 8եւ թուղթ մի առ Ասափ, որ է պահապան դրախտին արքունի. զի տացէ ինձ փայտս ՚ի կազմած դրանցն եւ պարսպաց քաղաքին, եւ տանն յոր ես մտից անդր։ Եւ ե՛տ ինձ թագաւորն. վասն զի ձեռն Աստուծոյ իմոյ է՛ր ընդ իս ՚ի բարութիւն։ 9Եւ եկի՛ առ իշխանս Գետոյն, եւ ետու առ նոսա զթուղթս թագաւորին. եւ առաքեաց ընդ իս թագաւորն առաջնորդս զօրաւորս՝ եւ ձիս։ 10Եւ լուան Սանաբաղատ իշխան. եւ Տուբիա ծառայ Ամոնի, եւ չա՛ր թուեցաւ առաջի նոցա. վասն զի խնդրեցի արս ՚ի բարութիւնս եւ ՚ի պէտս Իսրայէլի։ 11Եւ եկի յԵրուսաղէմ, եւ եղէ անդ աւուրս երիս. 12եւ յարեայ ՚ի գիշերի ե՛ս եւ սակաւ արք ընդ իս. եւ ո՛չ պատմեցի արանցն, եթէ զի՞նչ Աստուած արկ ՚ի սիրտ իմ առնել վասն Իսրայէլի. եւ գրաստ ո՛չ էր ընդ իս, բայց միայն գրաստն յորոյ վերայ նստէի՛ ես։ 13Եւ ելի՛ ես ընդ դուռն հեղեղատին, եւ առ բերանով երկրի թզենւոյն՝ եւ մինչեւ ՚ի դուռն Աղբերցն. եւ ճնշէի՛ ՚ի նեղութենէ անցիցն առ պարսպաւն Երուսաղեմի, զոր էին նոցա սրբեալ. եւ դրունք նորա ապականեալ էին ՚ի հրոյ։ 14Եւ անցի ընդ դուռն Աղբերն առ ջրբղխօք թագաւորին. եւ ո՛չ էր անդ տեղի գրաստու իմոյ՝ անցանել ընդ նա հեծեալ։ 15Եւ ելանէի ՚ի վեր ՚ի պարիսպն առ հեղեղատաւն գիշերի, եւ ՚ի նեղութենէն էի ճնշեալ ՚ի պարսպէն, եւ էի առ դրան Ձորոյն. եւ դարձայ 16եւ ո՛չ գիտացին պահապանքն եթէ զի՞նչ էի երթեալ՝ եւ կամ զի՞նչ առնէի. եւ Հրէիցն եւ քահանայիցն եւ պատուականացն եւ զօրագլխաց, եւ այլոցն որք վճարէին զիրս գործոյն՝ մինչեւ ցայն վայր ո՛չ պատմեալ էր նոցա։ 17Եւ ասացի ցնոսա. Դուք տեսէք զչարիսս յորում եմք այժմ, եւ զիա՛րդ Երուսաղէմ անապա՛տ է եւ դրունք սորա հրկէզ. եկա՛յք եւ շինեսցուք զպարիսպս Երուսաղեմի, եւ ո՛չ եւս եղիցուք ՚ի նախատինս։ 18Եւ պատմեցի նոցա զձեռն Տեառն որ էր ընդ իս բարութեամբ. եւ զբանս թագաւորին զոր ասաց ցիս. եւ ասեմ ցնոսա. Արդ եկա՛յք՝ յարեսցուք եւ շինեսցուք։ Եւ զօրացան ձեռք նոցա ՚ի բարութիւն։ 19Եւ լուան Սանաբաղատ եւ Տուբիա ծառայ Ամոնի, եւ Գեսամ Արաբացի, եւ ծա՛ղր առնէին զմեզ. եւ եկին առ մեզ եւ ասեն ցմեզ. Զի՞նչ են իրքդ այդ զոր դուքդ առնէք, եւ կամի՞ք դուք ՚ի թագաւորէն ապստամբել։ 20Եւ ետու պատասխանի նոցա՝ եւ ասեմ. Աստուած երկնից եւ երկրի յաջողեաց մեզ, եւ մեք ծառայք նորա եմք սուրբք, եւ շինեմք զքաղաքս. եւ ձեզ ո՛չ գոյ բաժին՝ եւ յիշատակ՝ եւ արդարութիւն յԵրուսաղէմ։