1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Սանաբաղատ, եթէ շինե՛մք զպարիսպն, եւ կանգնեմք զաշտարակս նորա, չա՛ր թուեցաւ առաջի նորա՝ եւ զայրացեալ ուժգին ծա՛ղր առնէր զՀրէաստան։ 2Եւ ասէր առաջի եղբարց իւրոց. Ա՞յս է զօրութիւն ձեր՝ ո՛վ Սամարացիք, եւ զիա՞րդ Հրէայք շինեն եւ ամրացուցանեն զքաղաքս իւրեանց։ 3Եւ Տուբիա Աման ՚ի տե՛ս եկեալ առ նոսա ասէր. Մի՛ կարիցեն շինել. եւ զոհել զոհս, եւ կամ ուտել զնուէրսն ՚ի տեղւոջ իւրեանց. եւ ո՞չ ելանեն այժմ աղուեսք, եւ քակեն զքարինս պարսպաց նորա։ Եւ ասեմք մեք. 4Լո՛ւր մեզ Տէր Աստուած մեր, զի եղաք մեք յարհամարհանս եւ ՚ի թշնամանս, եւ դարձո՛ զնախատինս նոցա ՚ի գլուխս իւրեանց. եւ տո՛ւր զնոսա ՚ի թշնամանս առաջի գերչաց նոցա. 5եւ մի՛ ծածկեսցին անօրէնութիւնք նոցա։ 7Եւ եղեւ իբրեւ լուան Սանաբաղատ եւ Տուբիա, Արաբացիք եւ Ամոնացիք՝ թէ աջողեցաւ շինուած պարսպին Երուսաղեմի. եւ սկսաք իւրաքանչիւր տեղեացն զգործն երեւեցուցանել, թուեցաւ չա՛ր առաջի նոցա. 8եւ ժողովեցան ամենեքեան ՚ի միասին, գա՛լ եւ պատերազմել ընդ Երուսաղեմի։ 9Եւ կացաք յաղօթս առ Տէր Աստուած մեր, եւ կացուցաք պահանորդս ՚ի վերայ մեր ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի առ ՚ի յերեսաց թշնամեացն։ 10Եւ ասեն արք Հրեաստանի. Ո՛չ բաւեմք այսպիսի՝ պատերազմել եւ շինե՛լ միանգամայն. այլ ոմանք կա՛զմ կացցեն զինու, եւ ոմանք շինեսցեն։ 11Եւ ասեն որք զմեզ նեղէին. Ո՛չ տամք նոցա գիտել՝ եւ ո՛չ տեսանել. մինչեւ յիւրաքանչիւր տեղեաց յարուցեալ եկեսցուք ՚ի մէջ նոցա եւ սպանցուք զնոսա, եւ խափանեսցուք զգործս նոցա։ 12Եւ եղեւ իբրեւ եկին Հրէայքն որ բնակեալ էին ՚ի տեղիս տեղիս, եւ ասացին ցմեզ, եթէ ելանեն յանկարծակի յամենայն տեղեաց ՚ի վերայ մեր. 13եւ կացուցի ՚ի խոնարհագոյն տեղիսն յետոյ պարսպին ընդ յարկօքն արս հանդերձ զինու եւ գեղարդեամբ եւ աղեղամբ իւրեանց։ 14Եւ ի՛մ յարուցեալ ասեմ ցարսն որ կա՛զմ պատրաստեալ կային, եւ ցզօրագլուխս նոցա՝ եւ ցա՛յնս որ տեղեաց տեղեաց պահապանքն էին. Մի՛ երկնչիք յերեսաց նոցա, յիշեցէ՛ք զԱստուած մեր զմե՛ծ եւ զահարկու, եւ պատերազմեցարո՛ւք վասն եղբարց ձերոց, եւ վասն կանանց եւ որդւոց եւ դստերաց եւ տանց ձերոց։ 15Եւ եղեւ յորժամ լուան թշնամիքն մեր եթէ իմացա՛ք եւ կազմեալ պատրաստեցաք. ցրուեաց Աստուած զխորհուրդս նոցա, եւ մեք ամենեքեան դարձաք ՚ի շինել զպարիսպն՝ ա՛յր յիւրաքանչիւր գործ իւր։ 16Եւ եղեւ յօրէ յայնմանէ. կէսքն կարգեալ լինէին ՚ի գործն, եւ կէսքն զինեալ ընդդէմ թշնամեացն. եւ գեղարդն եւ ասպար եւ աղեղն ՚ի ձեռին իւրեանց, եւ կա՛յր պատրաստ այր իւրաքանչիւր յետոյ եղբօր իւրում 17որ շինէր զպարիսպն. եւ է՛ր ժամ զի օգնէր եղբօր իւրում կրելով զզէնն ՚ի ձեռին իւրում, եւ միւսով ձեռամբն տայր ցեղբայր իւր զխիճն՝ կամ զտաղախ։ 18Եւ որք շինէինն՝ ունէր այր զսուսեր իւր ընդ մէջ իւր, եւ զմիասայրի ՚ի վերայ բարձի իւրոյ. եւ այնպէս շինէին զպարիսպն Երուսաղեմի. եւ որ հարկանէր զփողն եղջերեայ՝ կա՛յր մօտ առ նոսա։ 19Եւ ասե՛մ ցայնս որք կային զինեալ եւ պատրաստեալ, եւ ցիշխանս նոցա. Գործս մե՛ծ եւ ընդարձա՛կ է, եւ մեք ցրուեալ եմք ՚ի շինուած պարսպիս, եւ հեռի՛ եմք ՚ի միմեանց այր յեղբօրէ իւրմէ. 20արդ կացուսցուք ՚ի տեղիս տեղիս զարսն որ հարկանեն զփողսն. եւ յորժամ լսէ ոք զձայն եղջեր փողոյն, ա՛նդր ժողովեսցին ամենեքեան, եւ Աստուած մեր պատերազմեսցի ընդ թշնամիս մեր վասն մեր։ 21Եւ կէսքն գործէին, եւ կէսքս ունէին զզէնսն պատրա՛ստ, ՚ի ծագելոյ առաւօտուն մինչեւ յելանե՛լ աստեղն։ 22Եւ ասեմ ես ցարս ժողովրդեանն. Եկեսցուք եւ բնակեսցուք ՚ի մէջ քաղաքիս Երուսաղեմի, եւ զցայգ պա՛հ արկցուք զմեւք շուրջ, եւ զցերեկ գործեսցուք։ 23Եւ կացի՛ ես՝ եւ արքն շուրջ զինեւ որ պահէին զիս. եւ ո՛չ ոք ՚ի մէնջ մերկանայր եւ կամ հանէր զզէն իւր յինքենէ։