1Եւ եղեւ յորժամ լուան Սանաբաղատ եւ Տուբիա՝ եւ երկիրն Արաբացւոց՝ եւ այլք բազումք ՚ի թշնամեաց մերոց, եթէ շինեցի զպարիսպն. եւ ո՛չ մնաց ՚ի նոսա զօրութիւն. եւ ցա՛յն ժամ եւս զդրունսն ո՛չ էր կազմեալ։ 2Եւ առաքեաց Սանաբաղատ եւ Գեսամ առ իս, եւ ասեն. Ե՛կ՝ եւ ժողովեսցուք ՚ի միասին ՚ի գե՛ղ մի ՚ի դաշտին Ովնոյ։ Եւ նոքա կամէին խորհել չա՛ր ՚ի վերայ իմ։ 3Եւ առաքեցի առ նոսա հրեշտակս, եւ ասեմ. Գո՛րծս զոր գործեմ ես՝ գործ մե՛ծ է, եւ ո՛չ ժամանեմ իջանել առ ձեզ, զի մի՛ խափանեսցի գործս. յորժամ կատարե՛մ զսա՝ ապա՛ իջից առ ձեզ։ 4Եւ առաքեցին առ իս բազում անգամ, եւ ես զնո՛յն պատասխանի արարի նոցա։ 5Եւ առաքեաց առ իս Սանաբաղատ զպատանի իւր, եւ ունէր ՚ի ձեռին իւրում թուղթ արձակ. 6յորում գրեալ էր ա՛յսպէս. Յամենայն հեթանոսս լո՛ւր եղեւ, եթէ դո՛ւ՝ եւ ամենայն Հրէայք կամիք ապստամբել ՚ի թագաւորէն. եւ վասն այնորիկ շինես դու զպարիսպդ՝ եւ ամրացուցանես զաշտարակս դորա, վասն զի կամիս դու թագաւորել. 7վասն այսորիկ կացուցեր քեզ մարգարէս, զի կամիս նստել յԵրուսաղէմ, եւ թագաւորել ՚ի վերայ Հրէաստանի, արդ՝ գուցէ պատմեսցեն զբանս զայս թագաւորին. ե՛կ՝ եւ վասն այսր խորհեսցուք երկոքեան։ 8Եւ առաքեցի առ նա՝ եւ ասեմ. Ո՛չ ուստեք են բանքդ այդ զոր դու խօսիս, այլ զքէն ՚ի սրտէ քումմէ դու ասես զայդ։ 9Զի ամենեքեան զարհուրեցուցանեն զմեզ՝ եւ ասեն. Լքցի՛ն ձեռք իւրեանց, եւ մի՛ կատարեսցեն զգործս իւրեանց. եւ արդ՝ զօրացուցի զձեռս իմ մինչեւ կատարեսցի գործս ՚ի գլուխ։ 10Եւ ես մտի՛ ՚ի տուն Սիմայ որդւոյ Դաղայիայ, որդւոյ Մետաբեղ՚այ. եւ նա լռեալ էր ՚ի տան իւրում. եւ ասէ ցիս. Ժողովեսցուք ՚ի տուն Տեառն, եւ ամրասցո՛ւք ՚ի միջի դորա, եւ փակեսցո՛ւք զդրունս դորա. զի մի՛ գուցէ եկեալ թշնամիքն գիշերի սպանանիցեն զմեզ։ 11Եւ ասե՛մ ես. Ո՞վ է ա՛յն այր յորմէ ես փախեայց. եւ կամ ո՞ ոք իբրեւ զիս՝ ա՛յր որ մտցէ ՚ի տուն Տեառն, եւ կարասցէ ապրել։ 12Եւ գիտացի՝ եթէ ո՛չ էր Աստուծոյ առաքեալ. եւ ո՛չ էր բան մարգարէի վասն իմ։ 13Եւ Տուբիաս եւ Սանաբաղատ կալան վարձկանս, եւ ժողովս բազումս վասն իմ, զի երկեայց եւ մտից ՚ի տուն Տեառն՝ եւ մեղա՛յց, եւ դիցեն ՚ի վերայ իմ անուն չար։ 14Յիշեսցէ՛ Աստուած ըստ նենգութեանն Տուբիայ եւ Սանաբաղտայ ոյք խորհեցան ՚ի վերայ իմ չար, եւ ստիպէին սո՛ւտ մարգարէանալ, զի զարհուրեցուսցեն եւ երկեցուսցեն զիս։ 15Եւ կատարեցաւ պարիսպն ՚ի քսաներորդ հինգերորդ ամսոյն Իլուլ ՚ի յերկոտասան ամս։ 16Եւ եղեւ յորժամ լուան ամենայն թշնամիքն մեր, զարհուրեցան ամենայն հեթանոսքն որ շուրջ զմեւք, եւ անկաւ ՚ի վերայ նոցա ահ եւ երկիւղ յոյժ. եւ գիտացին թէ յԱստուծոյ էր կատարումն գործոյն մերոյ։ 17Եւ յաւուրսն յայնոսիկ մեծաւ պատուով առաքէր թուղթ ՚ի Հրէիցն առ Տուբիա, եւ Տուբիա գայր առ նոսա. 18քանզի էր ընտանութիւն մե՛ծ առ միմեանս. զի էր փեսայ Մեքենիայ որդւոյ Երայ, եւ Յովնաթան որդի նորա արար կին զդուստր Մեսողոմայ որդւոյ Բարաքիայ։ 19Եւ զբանս նորա էին որ բերէին առ իս, եւ զբանս իմ պատմէին նմա. եւ թուղթս բազումս տայր առ ՚ի յերկեցուցանե՛լ զիս։