1Եւ ժողովուրդն տրտնջէ՛ր չարաչա՛ր առաջի Տեառն. եւ լուաւ Տէր եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ։ Եւ բորբոքեցաւ ՚ի նոսա հո՛ւր ՚ի Տեառնէ. եւ եկե՛ր զմասն ինչ բանակին։ 2Եւ աղաղակեա՛ց ժողովուրդն առ Մովսէս, եւ յաղօ՛թս եկաց Մովսէս առ Տէր. եւ դադարեա՛ց հուրն։ 3Եւ կոչեցաւ անուն տեղւո՛յն այնորիկ Հրայրեաց. զի բորբոքեցաւ ՚ի նոսա՛ հուրն ՚ի Տեառն։

4Եւ խառնաղանճն որ էր ՚ի միջի նոցա ցանկացա՛ն ցանկութիւն. եւ նստեալ լային որդիքն Իսրայէլի՝ եւ ասէին. Ո՞ տացէ մեզ մի՛ս ուտելոյ. 5զի յիշեցաք զձո՛ւկնն զոր ուտէաք յԵգիպտոս ձրի՛, եւ զսեխն, եւ զմեղրապոպ, եւ զպրասն, եւ զսոխն եւ զխստոր. 6եւ արդ՝ աւասիկ նքողեալ են անձինք մեր. եւ ո՛չ ուրեք՝ բայց միայն ՚ի մանանայն են աչք մեր։ 7Եւ մանանայն էր իբրեւ զսերմն գնձոյ սպիտակ. եւ տեսիլ նորա իբրեւ զտեսի՛լ սառին. 8եւ շրջէր ժողովուրդն եւ քաղէի՛ն, եւ աղային յերկանի, եւ լեսուին յանգանի, եւ եփէին ՚ի պուտան, եւ առնէին նկա՛նս. եւ էր քաղցրութիւն նորա իբրեւ զխորիսխ իւղո՛յ եւ մեղու։ 9Եւ յորժամ իջանէր ցօղ ՚ի բանակն զցայգ, իջանէ՛ր եւ մանանայն ՚ի վերայ նորա։ 10Լուաւ Մովսէս զլալիւն նոցա ըստ գնդի՛ց իւրեանց, զիւրաքանչիւր առ դրա՛ն վրանի իւրոյ. եւ բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Տէր յոյժ. եւ առաջի Մովսիսի չա՛ր թուեցաւ։ 11Եւ ասէ Մովսէս ցՏէր. Ընդէ՞ր՝ Տէր չարչարեցեր զծառայս քո, եւ հի՞մ ո՛չ գտի շնորհ առաջի քո, արկանել զինեւ զբարկութիւն ժողովրդեանս այսորիկ. 12միթէ ե՞ս յղացայ զամենայն ժողովուրդս զայս, կամ թէ՝ ե՞ս ծնայ զսոսա, զի ասե՛ս ցիս թէ՝ Ա՛ռ զդա ՚ի գո՛գ քո, որպէս առնուցու դայեակ զստնդիաց, տանել յերկիրն զոր երդուար հարցն նոցա։ 13Եւ արդ՝ ուստի՞ է ինձ միս՝ տալ ամենայն ժողովրդեանս այսմիկ. զի լա՛ն զինեւ եւ ասեն. Տո՛ւր մեզ միս զի կերիցուք։ 14Ո՛չ կարեմ ես միա՛յն կրեր զժողովուրդս զայս. զի ծանրագո՛յն քան զիս է բանդ։ 15Եթէ ա՛յդպէս առնիցես ընդ իս՝ սպա՛ն իսկ զիս եթէ հաճո՛յ իցէ քեզ. եթէ գտի շնորհս եւ ողորմութիւն առ ՚ի քէն, զի մի՛ տեսից զչարչարանս իմ։ 16Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Ժողովեա՛ ինձ եւթանասուն այր ՚ի ծերոցն Իսրայէլի. զոր դո՛ւ գիտես եթէ նոքա՛ իցեն ծերագոյնք ժողովրդեանն, եւ ընտիրք նոցա. եւ հանցե՛ս զնոսա ՚ի խորանն վկայութեան, եւ կացցեն անդ ընդ քեզ։ 17Եւ իջի՛ց անդր եւ խօսեցայց ընդ քեզ, եւ առի՛ց ՚ի Հոգւոյդ որ ՚ի քեզ է եւ արկից զնոքօք. եւ բարձցե՛ն ընդ քեզ զյանդգնութիւն ժողովրդեանդ այդորիկ. եւ ո՛չ կրեսցես զդոսա դու միայն։ 18Եւ ցժողովուրդն ասասցես. Սրբեցարո՛ւք առ վաղիւ՝ եւ կերիջիք միս. զի լացէք առաջի Տեառն՝ եւ ասացէք. Ո՜ ջամբեսցէ մեզ միս. զի լա՛ւ էր մեզ յԵգիպտոս։ Եւ տացէ՛ ձեզ Տէր միս ուտելոյ, եւ կերիջի՛ք միս։ 19Ո՛չ զմի օր ուտիցէք, եւ ո՛չ զերկուս. եւ ո՛չ զհինգ օր, եւ ո՛չ զտասն, եւ ո՛չ զքսան օր. 20այլ զամսօրեայ աւուրս ուտիցէք. մինչեւ ելանիցէ ընդ ռընգո՛ւնս ձեր. եւ եղիցի ձեզ ՚ի դառնութիւն. զի հեստեցէք Տեառն որ է ՚ի միջի ձերում, եւ լացէք առաջի նորա, եւ ասէիք՝ Ընդէ՞ր է՛ր մեզ ելանել յԵգիպտոսէ։ 21Եւ ասէ Մովսէս. Վեցհարիւր հազար հետեւակա՛ց է ժողովուրդն՝ յորոց միջի եմ ես. եւ դու ասես մի՞ս տաց նոցա, եւ կերիցեն ամսօրեա՛յ ժամանակ. 22միթէ արջա՛ռ եւ ոչխա՞ր սպանանիցի՝ եւ բաւակա՛ն լինիցի նոցա, կամ թէ ամենայն ձուկն ծովու ժողովիցի՝ եւ բաւակա՛ն լինիցի նոցա։ 23Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Միթէ ձեռն Տեառն չիցէ՞ բաւական. ա՛յժմ տեսանիցես եթէ հասանիցէ ՚ի վերայ քո բանս իմ՝ եթէ ոչ։ 24Եւ ե՛լ Մովսէս եւ խօսեցաւ ընդ ժողովրդեանն զպատգամս Տեառն. եւ ժողովեա՛ց եւթանասուն այր ՚ի ծերոց ժողովրդեանն, եւ կացո՛յց զնոսա շուրջ զխորանաւն։ 25Եւ է՛ջ Տէր ամպով, եւ խօսեցաւ ընդ Մովսիսի, եւ ա՛ռ ՚ի Հոգւոյն որ ՚ի նմա, եւ արկ զեւթանասուն արամբքն զծերովք։ Եւ իբրեւ հանգեա՛ւ Հոգին ՚ի վերայ նոցա, եւ մարգարէացա՛ն ՚ի բանակին, եւ այլ ո՛չ եւս յաւելին։ 26Եւ մնացին երկո՛ւ արք ՚ի բանակին. անուն միումն Ելդադ, եւ անուն երկրորդին Մովդադ, եւ հանգեա՛ւ ՚ի վերայ նոցա Հոգին. եւ նոքա էին ՚ի գրելոց անտի՝ եւ ո՛չ եկին ՚ի խորանն, 27եւ մարգարէացան ՚ի բանակին։ Եւ ընթացեալ պատանի մի՝ պատմեաց Մովսիսի՝ եւ ասէ ցնա. Ելդադն եւ Մովդադն մարգարէացա՛ն ՚ի բանակին։ 28Պատասխանի տուեալ Յեսուսայ որդւոյ Նաւեայ պաշտօնէին Մովսիսի ընտրելոյ՝ եւ ասէ. Տէ՛ր Մովսէս, արգել զնոսա։ 29Եւ ասէ ցնա Մովսէս. Մի՛ արկաներ դու ինձ նախանձուկս. եւ ո՞ տայր զամենայն ժողովուրդս Տեառն մարգարէս. յորժամ տա՛յր Տէր զՈգին իւր ՚ի վերայ նոցա։ 30Եւ գնաց Մովսէս ՚ի բանակն, ինքն եւ ծերքն Իսրայէլի։ 31Եւ ել հողմ ՚ի Տեառնէ եւ խաղացոյց յա՛յս կոյս զլորամարգին ՚ի ծովէն. եւ անկա՛ւ զբանակաւն, աւուր գնաց աստի, եւ աւուր գնաց անտի՛ շուրջ զբանակաւն, իբրեւ ցերկուս կանգունս յերկրէ։ 32Եւ յարուցեալ ժողովուրդն զտի՛ւն ողջոյն, եւ զգիշերն ողջոյն. եւ զտիւն ողջոյն ՚ի վաղի՛ւ անդր, ժողովեցին զլորամարգին. որ սակաւ ժողովեաց՝ տասն քոռ. եւ սպանին եւ ապխտեցին իւրեանց ապուխտս ապո՛ւխտս շուրջ զբանակաւն։ 33Մինչդեռ միսն յատամունս նոցա էր՝ յառա՛ջ քան զպակասելն, եւ Տէր բարկացա՛ւ ժողովրդեանն, եւ եհա՛ր Տէր զժողովուրդն հարուածս մեծամեծս յոյժ։ 34Եւ կոչեցաւ անուն տեղւոյն այնորիկ Գերեզմանք ցանկութեան. զի ա՛նդ թաղեցին զժողովուրդն ցանկացօղ։ Եւ ՚ի Գերեզմանացն ցանկութեան չուեա՛ց ժողովուրդն յԱսերովթ։