1Եւ խօսեցա՛ւ Կորխ՝ որդի Սահառայ որդւո՛յ Կահաթու որդւոյ Ղեւեայ. եւ Դաթան եւ Աբիրոն որդիք Եղիաբայ որդւոյ Ռուբինի, եւ Աւնան որդի Փաղեթայ որդւոյ Ռուբինի. 2եւ կացին հակառա՛կ Մովսիսի. եւ երկերիւր եւ յիսուն այր յորդւոցն Իսրայէլի գլխաւորք ժողովրդեանն՝ խորհրդականք խորհրդոց, եւ արք անուանիք։ 3Կուտեցա՛ն ՚ի վերայ Մովսիսի եւ Ահարոնի՝ եւ ասեն. Շա՛տ լիցի ձեզ. զի ամենայն ժողովուրդն եւ ամենեքեան սո՛ւրբք են. եւ Տէր ՚ի միջի նոցա. եւ արդ՝ ընդէ՞ր ճոխացեալ էք ՚ի վերայ ժողովրդեանդ Տեառն։ 4Եւ լուեալ Մովսիսի՝ անկաւ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց. 5եւ խօսեցա՛ւ ընդ Կորխայ եւ ընդ ամենայն ժողովրդեան նորա, եւ ասէ. Յա՛յց ել եւ ծանեաւ Աստուած զիւրսն, եւ զսուրբս, եւ մերձեցո՛յց առ ինքն. եւ զոր ո՛չն ընտրեաց՝ ո՛չ մերձեցոյց առ ինքն։ 6Արդ զա՛յս արարէք. առէ՛ք ձեզ զբուրուառս ձեր. Կո՛րխ եւ ամենայն ժողովուրդ իւր. 7եւ դի՛ք ՚ի նոսա հուր, եւ արկէ՛ք ՚ի նոսա խունկ՝ առաջի՛ Տեառն ՚ի վաղիւ. եւ եղիցի այր զոր ընտրեսցէ Տէր՝ նա՛ է սուրբ. շա՛տ լիցի ձեզ որդիք Ղեւեայ։ 8Եւ ասէ Մովսէս ցԿորխ. Լուարո՛ւք ինձ որդիք Ղեւեայ. 9միթէ փո՛քր ինչ իցէ ձեզ այդ. զի զատո՛յց զձեզ Աստուած Իսրայէլի ՚ի ժողովրդենէ իւրմէ, եւ մերձեցո՛յց զձեզ առ ինքն պաշտե՛լ զպաշտօն խորանին Տեառն. եւ կա՛լ առաջի ժողովրդեանն պաշտել զնա. 10եւ մերձեցոյց զքեզ առ ինքն, եւ զամենայն եղբա՛րս քո զորդի՛սն Ղեւեայ ընդ քեզ. եւ քահանայանա՞լ եւս խնդրես։ 11Եւ ա՛յդպէս դո՛ւ եւ ժողովուրդ քո գումարեալ էք զԱստուծոյ. եւ Ահարոն ո՞վ է զի տրտնջէ՛ք զնմանէ։ 12Եւ առաքեաց Մովսէս կոչել զԴաթան եւ զԱբիրոն զորդիսն Եղիաբու. եւ ասեն. Ո՛չ եկեսցուք. 13միթէ փո՞քր իցէ այն՝ զի հանե՛ր զմեզ յերկրէն որ բղխէր զկաթն եւ զմեղր, սպանանել զմեզ յանապատի աստ. եւ արդ՝ սաստե՞ս եւս մեզ. եւ դո՞ւ ես իշխան. 14միթէ՝ յերկի՞րն որ բղխէր զկաթն եւ զմեղր՝ տարար զմեզ. եւ ետուր մեզ անդ ժառանգութիւն անդո՛ց եւ այգեաց. եթէ զա՛չս մեր բրեսցես՝ ո՛չ եկեսցուք առ քեզ։ 15Եւ ծանրացասումն եղեւ յոյժ, եւ ասէ ցՏէր. Մի՛ հայիր ՚ի զո՛հսն նոցա. զի զցանկալի ինչ ուրուք ՚ի նոցանէ ես ո՛չ առի, եւ ո՛չ զոք ՚ի նոցանէ չարչարեցի։ 16Եւ ասէ Մովսէս ցԿորխ. Սրբեա՛ զժողովուրդ քո, եւ եղիջիք պատրաստք առաջի Տեառն՝ դու եւ Ահարոն առ վաղիւ. 17եւ առէք իւրաքանչիւր զբուրուառ իւր, եւ դիջիք ՚ի վերայ նոցա խո՛ւնկս. եւ մատուսջիք առաջի Տեառն իւրաքանչիւր զբուրուա՛ռ իւր. զերկերիւր եւ զյիսուն բուրուառսն. եւ դո՛ւ եւ Ահարոն զիւրաքանչի՛ւր բուրուառ իւր։ 18Եւ եդի՛ն ՚ի նոսա հուր, եւ արկին ՚ի նոսա խունկ, եւ կացին առ դրան խորանին վկայութեան Մովսէ՛ս եւ Ահարոն։ 19Եւ կուտեաց ՚ի վերայ նոցա Կո՛րխ զամենայն ժողովուրդն իւր ՚ի դո՛ւռն խորանին վկայութեան. եւ երեւեցան փա՛ռք Տեառն ամենայն ժողովրդեանն։ 20Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. 21Մեկնեցարո՛ւք ՚ի միջոյ ժողովրդեա՛նդ այդորիկ, եւ սատակեցի՛ց զդոսա միանգամայն։ 22Անկա՛ն ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց՝ եւ ասեն. Աստուած Աստուած հոգւոց եւ ամենայն մարմնոյ. եթէ մի մարդ մեղաւ, ՚ի վերայ ամենայն ժողովրդե՞անդ գայցէ բարկութիւն Տեառն։ 23Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ասէ. 24Խօսեա՛ց ընդ ժողովրդեանն եւ ասասցես. Զատարո՛ւք շուրջ զժողովրդեամբդ Կորխայ եւ Դաթանայ եւ Աբիրոնի։ 25Եւ յարեաւ Մովսէս եւ գնա՛ց առ Դաթան եւ Աբիրոն, եւ գնացին ընդ նմա ամենայն ծերքն Իսրայէլի։ 26Եւ խօսեցաւ ընդ ժողովրդեանն եւ ասէ. Մեկնեցարո՛ւք ՚ի վրանա՛ց արանց խստասրտացդ այդոցիկ, եւ մի՛ մերձենայցէք յինչ ՚ի դոցա. զի մի՛ կորնչիցիք ընդ ամենայն մեղս դոցա։ 27Եւ մեկնեցա՛ն ՚ի ժողովրդենէն Կորխայ շուրջ զնոքօք. եւ Դաթան եւ Աբիրոն ելին կային առ դրան վրանաց իւրեանց, եւ կանայք նոցա եւ մանկունք իւրեանց՝ եւ ա՛ղխն իւրեանց։ 28Եւ ասէ Մովսէս. Այսո՛ւ գիտասջիք, եթէ Տէր առաքեաց զիս գործե՛լ զամենայն գործս զայսոսիկ. եւ եթէ ո՛չ յինէ՛ն ինչ է. 29եթէ ըստ մահո՛ւ ամենայն մարդկան մեռանիցին դոքա, կամ ըստ հանդիսի ամենայն մարդկան լինիցի հանդէ՛ս նոցա. ապա զիս Տէր ո՛չ առաքեաց։ 30Այլ թէ նորանշա՛ն ինչ ցուցցէ Տէր, եւ բացեալ երկրի զբերա՛ն իւր կլանիցէ զդոսա, եւ զտո՛ւնս դոցա, եւ զամենայն ինչ որ դոցա՛ իցէ. եւ իջանիցե՛ն կենդանւո՛յն ՚ի դժոխս, գիտասջիք՝ եթէ բարկացուցի՛ն արքդ այդոքիկ զՏէր։ 31Եւ իբրեւ դադարեաց ՚ի խօսելոյ զբանս զայսոսիկ. պատառեցա՛ւ երկիր ՚ի ներքոյ նոցա, 32եւ բացա՛ւ երկիր եւ եկուլ զնոսա՝ եւ զտունս նոցա. եւ զմարդիկն որ էին ընդ Կորխայ՝ եւ զանասունս նոցա։ 33Եւ իջին նոքա եւ որ ինչ է՛ր նոցա կենդանւոյն ՚ի դժոխս. եւ ծածկեա՛ց զնոսա երկիրն. եւ կորեան ՚ի միջոյ ժողովրդեանն։ 34Եւ ամենայն Իսրայէլ որ շուրջ զնոքօք էր՝ փախեա՛ն ՚ի ձայնէ նոցա. զի համարէին թէ գուցէ կլանիցէ եւ զնոսա՛ երկիրն։ 35Եւ ել հուր ՚ի Տեառնէ՝ եւ եկե՛ր զերկերիւր եւ զյիսո՛ւն այրն՝ որ մատուցանէին զխունկսն։

36Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս եւ ցԵղիազար ցորդին Ահարոնի ցքահանայ. 37Բարձէ՛ք զբուրուառսդ պղնձիս ՚ի միջոյ այրեցելոցդ, եւ զհո՛ւրդ օտար ցրուեսցես ՚ի բա՛ց. զի սրբեցա՛ն 38բուրուառքդ մեղաւորացդ այդոցիկ յոգի՛ս իւրեանց։ Եւ արասցես զայդ դրուագս կռածոյս նուարտա՛նս սեղանոյն. զի մատուցա՛ն առաջի Տեառն եւ սրբեցան. եւ եղիցին ՚ի նշանա՛կ որդւոցն Իսրայէլի։ 39Եւ ա՛ռ Եղիազար որդի Ահարոնի քահանայի զբուրուառսն պղնձիս՝ զորս մատուցին այրեցեալքն, եւ արա՛ր դրուագս սեղանոյն 40յիշատա՛կ որդւոցն Իսրայէլի. զի մի՛ մերձենայցէ այլազգի ոք՝ որ չիցէ՛ ՚ի զաւակէ Ահարոնի դնել խունկս առաջի Տեառն. զի մի՛ լինիցի իբրեւ զԿո՛րխ եւ զխուժա՛ն նորա. որպէս խօսեցաւ Տէր ՚ի ձեռն Մովսիսի։

41Եւ տրտնջեցին որդիքն Իսրայէլի ՚ի վաղի՛ւ անդր զՄովսիսէ եւ զԱհարոնէ, եւ ասեն. Դո՛ւք կոտորեցէք զժողովուրդն Տեառն։ 42Եւ եղեւ ՚ի կուտել ժողովրդեանն ՚ի վերայ Մովսիսի եւ Ահարոնի, դիմեցի՛ն ՚ի խորանն վկայութեան, եւ զնոսա՛ ծածկեաց ամպն. եւ երեւեցա՛ն փառքն Տեառն։ 43Եւ կացին Մովսէս եւ Ահարոն յանդիման խորանին վկայութեան։ 44Եւ խօսեցաւ Տէր ընդ Մովսիսի եւ ընդ Ահարոնի՝ եւ ասէ. 45Մեկնեցարո՛ւք ՚ի միջոյ ժողովրդեանդ այդորիկ՝ եւ սատակեցի՛ց զդոսա միանգամայն։ Եւ անկան ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց։ 46Եւ ասէ Մովսէս ցԱհարոն. Ա՛ռ դու զբուրուառն, եւ դիցե՛ս ՚ի նմա հուր ՚ի սեղանոյ անտի, եւ ա՛րկ ՚ի նա խունկ, եւ տա՛ր վաղվաղակի ՚ի բանակն, եւ քաւեսցե՛ս վասն նոցա. քանզի ել բարկութիւն ՚ի Տեառնէ, եւ սկսաւ սատակել զժողովուրդն։ 47Եւ ա՛ռ Ահարոն որպէս խօսեցա՛ւ ընդ նմա՛ Մովսէս. եւ ընթացաւ ՚ի ժողովուրդ անդր, եւ ահա սկսեա՛լ էր սատակումն ՚ի ժողովրդեանն։ Եւ արկ զխունկն, եւ քաւեա՛ց վասն ժողովրդեանն. 48եւ եկաց ՚ի մէջ մեռելո՛ց եւ կենդանեաց. եւ դադարեաց սատակումնն։ 49Եւ եղեն մեռեալք ՚ի սատակմանն չորեքտասան հազար եւ եւթն հարիւր. թո՛ղ զմեռեալսն վասն Կորխայ։ 50Եւ դարձա՛ւ Ահարոն առ Մովսէս ՚ի դուռն խորանին վկայութեան, եւ դադարեա՛ց սատակումնն։