1Եւ լուաւ Քանանիս արքայ Արադայ՝ որ բնակեալ էր առ անապատաւն. եթէ եկն Իսրայէլ զճանապարհն Աթարինայ. եւ ետ պատերա՛զմ ընդ Իսրայէլի. եւ ա՛ռ ՚ի նոցանէ գերի։ 2Եւ ուխտեաց Իսրայէլ ուխտ Տեառն՝ եւ ասէ. Եթէ մատնեսցե՞ս ընդ ձեռամբ իմով զազգն զայն, նզովեցի՛ց զնա եւ զքաղաքս նորա։ 3Եւ լուաւ Տէր ձայնի Իսրայէլի, եւ մատնեա՛ց զՔանանացին ՚ի ձեռս նորա. եւ նզովեա՛ց զնա եւ զքաղաքս նորա. եւ կոչեաց զանուն տեղւոյն այնորիկ Նզո՛վս։

4Եւ չուեալ ՚ի Հովր լեռնէ ընդ ճանապարհ Կարմիր ծովուն, պատեցան զԵդոմաւ. եւ յոգնեցաւ ժողովուրդն ՚ի ճանապարհին. 5եւ բամբասեաց ժողովուրդն զԱստուած եւ զՄովսէս՝ եւ ասեն. Ընդէ՞ր հաներ զմեզ յԵգիպտոսէ կոտորել զմեզ յանապատիս յայսմիկ. զի ո՛չ գոյ հաց եւ ո՛չ ջուր. եւ անձինք մեր տաղտկացեա՛լ են ՚ի սնոտի հացէս։ 6Եւ առաքեաց Տէր ՚ի ժողովուրդն օ՛ձս կոտորիչս, եւ հարկանէին զժողովուրդն. եւ մեռա՛ւ ժողովուրդ բազում յորդւոցն Իսրայէլի։ 7Եւ եկին առ Մովսէս եւ ասեն. Մեղա՛ք՝ զի խօսեցաք չար զՏեառնէ եւ զքէն. արդ՝ կա՛ց յաղօթս առ Տէր, եւ բարձցէ՛ ՚ի մէնջ զօձսդ։ Եւ եկա՛ց Մովսէս յաղօթս առ Տէր վասն ժողովրդեանն։ 8Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Արա՛ դու քեզ օձ, եւ դիցե՛ս զնա ՚ի վերայ նշանակի. եւ եղիցի յորժամ հարկանիցէ օձ զմարդ, ամենայն օձահար որ տեսանիցէ զնա՝ կեցցէ՛։ 9Եւ արար Մովսէս օձ պղնձի, եւ կացոյց զնա ՚ի վերայ նշանակին. եւ լինէր՝ յորժամ հարկանէր օձ զմարդ, հայէր ընդ օձն պղնձի, եւ կեա՛յր։

10Եւ չուեցին որդիքն Իսրայէլի եւ եկին բանակեցան յԱբովթ։ 11Եւ չուեալ յԱբովթայ բանակեցան յԱքեղգայի յայնկոյս անապատին՝ որ է՛ յանդիման Մովաբայ յարեւելից կողմանէ։ 12Անտի չուեցին՝ եւ բանակեցան ՚ի ձորն Զարեգ։ 13Անտի՛ չուեալ բանակեցան յա՛յնկոյս Առնովնայ յանապատին, առ ելիւք սահմանացն Ամովրհացւոց. քանզի Առնովն սահմա՛ն է Մովաբացւոց. ընդ Մովաբացին եւ ընդ Ամովրհացին։ 14Վասն այնորիկ ասի ՚ի գրի. Պատերազմ Տեառն՝ Զովգ հրձի՛գ արար եւ զձորն Առնովնայ, 15եւ հաստատեաց զձորսն բնակեալս յԱրոյէր, եւ առ ընթե՛ր կայ սահմանացն Մովաբու։ 16Եւ անտի քան զնա Ջրհորն. ա՛յն է՝ ջրհորն զորմէ ասաց Տէր ցՄովսէս. Ժողովեա՛ զժողովուրդն՝ եւ տաց նոցա ջուր ըմպելոյ։ 17Յա՛յնժամ օրհնեաց Իսրայէլի զօրհնութիւնս զայս ՚ի վերայ ջրհորոյն։ Նուագեցէ՛ք նմա 18զջրհորն զոր իշխանք փորեցին, եւ տաշեցին զնա թագաւորք ազգաց ՚ի թագաւորութեան իւրեանց՝ եւ ՚ի տիրել իւրեանց։ Եւ ՚ի ջրհորոյ անտի ՚ի Մանթանին. 19եւ ՚ի Մանթանինայ ՚ի Մանայէլ. եւ ՚ի Մանայելէ ՚ի Բամովթ։ 20Եւ ՚ի Բամովթայ յԱնայէն, որ է ՚ի դաշտին Մովաբայ, ՚ի կատարէ՛ կոփածուին՝ որ հայի ընդ անապատն։

21Եւ առաքեաց Մովսէս հրեշտակս առ արքայն Ամովրհացւոց բանի՛ւք խաղաղութեան՝ եւ ասէ. 22Անցցո՛ւք ընդ երկիր քո. զճանապարհա՛յն գնասցուք. ո՛չ խոտորեսցուք յանդս եւ ո՛չ յայգիս. եւ ո՛չ արբցուք ջուր ՚ի ջրհորոց քոց. ճանապարհ զարքունի՛ գնասցուք մինչեւ անցցուք ընդ սահմանս քո։ 23Եւ ո՛չ ետ Սեհոն անցանել Իսրայէլի ընդ սահմանս իւր. եւ ժողովեաց Սեհոն զամենայն ժողովուրդն իւր. եւ ել տա՛լ պատերազմ ընդ Իսրայէլի յանապատին. եւ եկն ՚ի Սիասար եւ ե՛տ պատերազմ ընդ Իսրայէլի։ 24Եւ եհա՛ր զնա Իսրայէլ կոտորմամբ սրոյ, եւ տիրեցի՛ն երկրի նորա յԱռնովնայ մինչեւ ցՅաբովկ. մինչեւ ցորդիսն Ամմոնայ. զի Յազե՛ր է սահման որդւոցն Ամոնայ։ 25Եւ ա՛ռ Իսրայէլ զամենայն քաղաքսն զայնոսիկ, եւ բնակեցաւ Իսրայէլ յամենայն քաղաքս Ամուրհացւոց։ ՅԵսեբոն եւ յամենայն արուարձանեայս նորա. 26քանզի Եսեբոն էր քաղաք Սեհոնի արքայի Ամովրհացւոց. եւ նա՛ նախ ետ պատերազմ ընդ արքային Մովաբու, եւ ա՛ռ զամենայն երկիրն նորա յԱրոյերայ մինչեւ ցԱռնոն։ 27Վասն այնորիկ ասեն առակարկուք. Եկա՛յք յԵսեբոն զի շինեցաւ, եւ հանդերձեցա՛ւ քաղաքն Սեհոնի. 28զի հո՛ւր ել յԵսեբոնայ՝ եւ բո՛ց ՚ի քաղաքէն Սեհոնի, եւ եկեր մինչեւ ցՄովաբ. եւ լափեա՛ց զարձանս Առնովնայ։ 29Վա՛յ քեզ Մովաբ. կորեար ժողովուրդ Քամովսայ. եւ մատնեցա՛ն ուստերք նոցա ՚ի փախուստ, եւ դստերք նոցա ՚ի գերութիւն թագաւորին Ամովրհացւոց. 30եւ զաւակ նոցա սատակեսցի՛ յԵսեբոնէ մինչեւ ցԴեբոն. եւ կանայք նոցա բորբոքեցան հրով ՚ի վերայ Մովաբու։ 31Եւ բնակեաց Իսրայէլ յամենայն քաղաքս Ամուրհացւոց։ 32Եւ առաքեաց Մովսէս լրտեսել զԱզեր. եւ առի՛ն զնա եւ զաւանս նորա, եւ հանին զԱմուրհացին որ բնակեալ էր ՚ի նմա։ 33Եւ կրկնեցա՛ն ելին ընդ ճանապարհն ՚ի Բասան։ Եւ ել՝ Ո՛վդ թագաւոր Բասանու ընդդէմ նոցա, եւ ամենայն ժողովուրդ նոցա ՚ի պատերազմ յԵդրային։ 34Եւ ասէ Տէր ցՄովսէս. Մի՛ երկնչիր ՚ի նմանէ, զի ՚ի ձեռս քո մատնեցի զնա՛ եւ զամենայն ժողովուրդն նորա, եւ զամենայն երկիր նորա. եւ արասցես ընդ նա՝ որպէս արարեր ընդ Սեհոն արքայ Ամովրհացւոց՝ որ բնակեալ էր յԵսեբոն։ 35Եւ եհա՛ր զնա եւ զորդիս նորա, եւ զամենայն ժողովուրդն նորա. մինչեւ ամենեւի՛ն չմնալոյ ՚ի նոցանէն ապրեալ։ Եւ ժառանգեցի՛ն զերկիրն նոցա։