1Եւ չուեալ որդւոցն Իսրայէլի բանակեցան յարեւմտից Մովաբու առ Յորդանանաւ յանդիմա՛ն Երիքովի։ 2Եւ տեսեալ Բաղակայ՝ որդւոյ Սեպփովրայ զամենայն զոր արար Իսրայէլ ընդ Ամովրհացին, 3երկեաւ Մովաբ յոյժ ՚ի ժողովրդենէ անտի, զի բազո՛ւմ էին. եւ զանգիտեաց Մովաբ յերեսաց որդւոցն Իսրայէլի։ 4Եւ ասէ Մովաբ ցծերակոյտն Մադիամու. Արդ՝ լիզանէ՛ ժողովուրդս այս զամենայն որ շուրջ զմեւք են, որպէս լիզանէ արջառ զդեղ դալա՛ր ՚ի դաշտի։ Եւ Բաղակ որդի Սեպփովրայ էր արքայ Մովաբու ՚ի ժամանակի յայնմիկ։ 5Եւ առաքեաց հրեշտակս առ Բաղաամ որդի Բեովրայ՝ առ Փաթուրն. որ էր առ գետեզե՛րբ երկրին որդւոց ազգին իւրոյ. կոչե՛լ զնա եւ ասել. Ահա՝ ա՛զգ ել յԵգիպտոսէ, եւ ծածկեաց զերեսս երկրի. եւ նստի՛ սա մօտ առ իս։ 6Եւ արդ՝ ե՛կ անէ՛ծ դու ինձ զժողովուրդս զայս. զի զօրագոյն քան զիս է՛ սա. թերեւս կարասցուք հարկանել ՚ի սոցանէ, եւ հանի՛ց զսա յերկրէ իմմէ. քանզի գիտե՛մ թէ զոր օրհնես դու՝ օրհնեա՛լ է, եւ զոր անիծանես՝ անիծեա՛լ։ 7Եւ գնացի՛ն ծերակոյտն Մովաբու եւ ծերակոյտն Մադիամու, եւ ըղձութիւնք ՚ի ձեռս նոցա. եկին առ Բաղաամ, եւ ասացին նմա զպատգամսն Բաղակայ։ 8Եւ ասէ ցնոսա. Ագարո՛ւք աստ զայս գիշեր, եւ արարից ձեզ պատասխանի՛ իրացդ, ինչ զոր Տէր խօսեսցի ընդ իս։ Եւ ագան իշխանքն Մովաբու առ Բաղաամու։ 9Եւ եկն Աստուած առ Բաղաամ եւ ասէ ցնա. Զի՞ են արքդ այդոքիկ առ քեզ։ 10Եւ ասէ Բաղաամ ցԱստուած. Բաղակ որդի Սեպփովրայ արքայ Մովաբու առաքեա՛ց զդոսա առ իս եւ ասէ. 11Ահա ա՛զգ ել յԵգիպտոսէ եւ ծածկեաց զերեսս երկրի, եւ նստի՛ սա մօտ առ իս. արդ՝ ե՛կ անէծ դու զսոսա ինձ, թերեւս կարացից հարկանել զսա՝ եւ հանից զսա յերկրէ իմմէ։ 12Եւ ասէ Աստուած ցԲաղաամ. Մի՛ երթար ընդ նոսա, եւ մի՛ անիծանիցես զժողովուրդն՝ քանզի օրհնեա՛լ է։ 13Եւ յարուցեալ Բաղաամ ընդ առաւօտն, ասէ ցիշխանսն Բաղակայ. Գնացէ՛ք անդրէն առ տէրն ձեր. զի ո՛չ թողու զիս Աստուած գալ ընդ ձեզ։ 14Եւ յարուցեալ իշխանքն Մովաբու եկին առ Բաղակ՝ եւ ասեն. Ո՛չ կամեցաւ Բաղաամ գալ ընդ մեզ։ 15Եւ յաւել առաքե՛լ Բաղակ իշխանս բազումս եւ պատուականագոյնս քան զնոսա։ 16Եկին առ Բաղաամ, եւ ասեն ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Բաղակ Սեպփովրեան. Աղաչե՛մ զքեզ՝ մի՛ դանդաղիցիս գալ առ իս. 17զի պատուելով պատուեցի՛ց զքեզ, եւ զոր ինչ ասիցես արարի՛ց քեզ. եւ արդ՝ ե՛կ անէ՛ծ ինձ զժողովուրդս զայս։ 18Պատասխանի ետ Բաղաամ եւ ասէ ցիշխանսն Բաղակայ. Եթէ տացէ ինձ Բաղակ լի՛ տամբ իւրով արծաթ եւ ոսկի, ո՛չ կարացից անցանել զբանիւ Տեառն Աստուծոյ, առնել զնա փոքր կամ մեծ մտօք իմովք։ 19Եւ արդ՝ ագերո՛ւք դուք աստ զգիշերս զայս. եւ գիտացի՛ց զի՛նչ յաւելցէ Տէր խօսել ընդ իս։ 20Եւ եկն Աստուած առ Բաղաամ ՚ի գիշերին՝ եւ ասէ ցնա. Եթէ կոչե՛լ զքեզ եկեալ են արքդ այդոքիկ, արի՛ երթ զկնի դոցա. բայց զբանն զոր ե՛ս խօսեցայց ընդ քեզ՝ զա՛յն արասցես։ 21Եւ յարուցեալ Բաղաամ ընդ առաւօտն հանդերձեաց զէշ իւր, եւ գնա՛ց ընդ իշխանսն Մովաբու։ 22Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Աստուած ընդ երթալն նորա. եւ եկաց հրեշտակ Աստուծոյ լինե՛լ նմա բանսարկու. եւ նա հեծեալ էր ՚ի վերայ իշոյ իւրոյ, եւ երկո՛ւ պատանիք նորա ընդ նմա։ 23Եւ տեսեալ իշոյն զհրեշտակ Աստուծոյ զի կայր նմա ընկիճեալ ՚ի ճանապարհին, եւ սուսեր մե՛րկ ՚ի ձեռին իւրում, խուսեա՛ց էշն ՚ի ճանապարհէն՝ եւ երթայր ընդ դաշտն. եւ եհար գաւազանաւ զէշն ուղղե՛լ զնա ՚ի ճանապարհն։ 24Եւ եկաց հրեշտակն Աստուծոյ յառուամէջս այգեացն. եւ է՛ր ցանգ աստի՝ եւ ցա՛նգ անտի։ 25Եւ տեսեալ իշոյն զհրեշտակն Աստուծոյ՝ նեղեաց զինքն ընդ որմնն եւ ճմլեաց զոտն Բաղաամու. եւ յաւել եւս հարկանել զնա։ 26Եւ յաւել հրեշտակն Աստուծոյ երթալ կալ ՚ի նե՛ղ տեղւոջ. ուստի ո՛չ գոյր խուսել յա՛ջ կամ յահեակ։ 27Եւ տեսեալ իշոյն զհրեշտակն Աստուծոյ, նստաւ ընդ Բաղաամու. եւ բարկացաւ Բաղաամ, եւ եհա՛ր զէշն գաւազանաւ։ 28Եւ եբա՛ց Աստուած զբերան իշոյն, եւ ասէ՛ ցԲաղաամ. Զի՞նչ արարի քեզ զի հարեր զիս այս երի՛ցս անգամ։ 29Եւ ասէ Բաղաամ ցէշն. Փոխանակ զի խա՛ղ արարեր զիս. եւ եթէ է՛ր սուր ՚ի ձեռին իմում, արդ եւ խոցեալ էր իմ զքեզ։ 30Եւ ասէ էշն ցԲաղաամ. Ո՞չ ես այն էշ եմ քո՝ յորում հեծանէի՛ր ՚ի մանկութենէ քումմէ մինչեւ ցայսօր ժամանակի. միթէ յուլանալով յուլացայ՞ ինչ երբէք առնել քեզ այսպէս։ Եւ նա ասէ. Ո՛չ։ 31Եւ եբա՛ց Աստուած զաչս Բաղաամու, եւ ետե՛ս զհրեշտակն Տեառն ընկիճեալ նմա ՚ի ճանապարհին, եւ սուսեր մե՛րկ ՚ի ձեռին իւրում. եւ անկեալ ՚ի վերայ երեսաց իւրոց երկիր եպագ նմա։ 32Եւ ասէ ցնա հրեշտակն Աստուծոյ. Ընդէ՞ր հարեր դու զէշդ՝ այս երի՛ցս անգամ. եւ ահա ելի՛ ես ՚ի բանսարկութիւն քեզ, զի ո՛չ է ճանապարհդ քո ուղիղ առաջի իմ. 33եւ տեսեալ զիս իշոյդ՝ խուսափեա՛ց յինէն այս երի՛ցս անգամ. եւ եթէ չէ՛ր խուսափեալ յինէն, արդ՝ իմ զքեզ սպանեալ էր, եւ զդա ապրեցուցեալ։ 34Եւ ասէ Բաղաամ ցհրեշտակն Տեառն. Մեղա՛յ. զի ո՛չ գիտէի՝ թէ դու ինձ ընկիճեալ կայցես ՚ի ճանապարհիս. եւ արդ՝ եթէ չիցէ՛ քեզ հաճոյ՝ դարձա՛յց անդրէն։ 35Եւ ասէ հրեշտակն Աստուծոյ ցԲաղաամ. Ե՛րթ դու ընդ արսդ ընդ այդոսիկ. բայց բանի զոր ես ասացից քեզ, ա՛յնմ զգոյշ լինիջիր խօսելոյ։ Եւ գնաց Բաղաամ ընդ իշխանսն Բաղակայ։ 36Եւ լուեալ Բաղակայ եթէ գա՛յ Բաղաամ, ե՛լ նմա ընդ առաջ ՚ի քաղաքն Մովաբու՝ որ է ՚ի սահմանս Առնոնայ յեզեր միում սահմանացն։ 37Եւ ասէ Բաղակ ցԲաղաամ. Ո՞չ առաքեցի առ քեզ կոչել զքեզ. ընդէ՞ր ո՛չ գայիր առիս. որպէս թէ ո՞չ էի արդեւք կարօղ պատուել զքեզ։ 38Եւ ասէ Բաղաամ ցԲաղակ. Ահաւասիկ եկի՛ առ քեզ. արդ՝ կարօ՞ղ իցեմ խօսել բա՛ն ինչ, բայց եթէ զոր արկանիցէ Աստուած ՚ի բերան իմ զա՛յն խօսեցայց։ 39Եւ գնաց Բաաղամ ընդ Բաղակայ, եւ եկն ՚ի քաղաքս հանգրուանացն։ 40Եւ եզեն Բաղակ զարջառ եւ ոչխար, եւ առաքեաց Բաղաամու եւ իշխանացն որ ընդ նմա էին։ 41Եւ իբրեւ ա՛յգ եղեւ, առեալ ընդ իւր Բաղակայ զԲաղաամ եհա՛ն զնա յարձանն Բահաղու. եւ եցո՛յց նմա անտի զմասն ինչ ժողովրդեանն։