1Արդ՝ եթէ մխիթարութիւն ինչ իցէ ՚ի Քրիստոս, եթէ սփոփութիւն սիրոյ, եթէ հաղորդութիւն Հոգւոյ, եթէ գթութիւն եւ ողորմութիւն. 2լցէ՛ք զխնդութիւնս իմ. զնո՛յն խորհիջիք, զնո՛յն սէր յանձին ունիջիք, համաշո՛ւնչք, միախորհո՛ւրդք. 3մի՛ ինչ ըստ գրգռութեան, եւ մի՛ ինչ ըստ սնապարծութեան. այլ խոնարհութեա՛մբ զմիմեանս լա՛ւ համարել առաւել քան զանձինս. 4մի՛ զանձանց եւ եթ գիտել, այլ իւրաքանչիւրոք զընկերին։ 5Զա՛յն խորհեսցի իւրաքանչիւրոք ՚ի ձէնջ, որ եւ ՚ի Քրիստոս Յիսուս. 6որ ՚ի կերպարանս Աստուծոյ է, ոչինչ յափշտակութիւն համարեցաւ զլինելն հաւասար Աստուծոյ. 7այլ զանձն ունայնացո՛յց զկերպարանս ծառայի առեալ ՚ի նմանութիւն մարդկան եղեալ, եւ կերպարանօք գտեալ իբրեւ զմարդ. 8խոնարհեցո՛յց զանձն, լիեալ հնազանդ մահո՛ւ չափ, եւ մահու խաչի՛։ 9Վասն որոյ եւ Աստուած զնա առաւե՛լ բարձրացոյց. եւ շնորհեաց նմա անուն՝ որ ՚ի վե՛ր է քան զամենայն անուն. 10զի յանուն Յիսուսի Քրիստոսի ամենայն ծունր կրկնեսցի, երկնաւորաց եւ երկրաւորաց, եւ սանդարամետականաց. 11եւ ամենայն լեզու խոստովան լիցի, թէ Տէր է Յիսուս Քրիստոս ՚ի փառս Աստուծոյ Հօր։ 12Այսուհետեւ սիրելի՛ք իմ, որպէս յամենայնի հնազանդեցարուք, մի՛ միայն ՚ի գալստեան իմում, այլ առաւե՛լ եւս ա՛յժմ՝ յորժամ հեռի՛ս եմ ՚ի ձէնջ, ահի՛ւ եւ դողութեամբ զանձանց փրկութիւն գործեցէ՛ք։ 13Զի Աստուած է որ յաջողէ ՚ի մեզ զկամելն եւ զառնելն վասն հաճութեան։ 14Զամենայն ինչ գործեցէք առա՛նց տրտնջելոյ եւ քրթմնջելոյ. 15զի եղիջիք անբիծք եւ անարատք՝ որդիք Աստուծոյ, անմե՛ղք ՚ի մէջ կամակոր եւ խեղաթե՛ւր ազգին. յորոց միջի երեւիցիք իբրեւ լուսաւո՛րք յաշխարհի. 16զբա՛նն կենաց ունել յանձինս՝ ՚ի պարծա՛նս ինձ յաւուրն Քրիստոսի. զի ո՛չ ընդունա՛յն ինչ ընթացայ, եւ ո՛չ ընդունայն վաստակեցի։ 17Այլ թէպէտ եւ նուիրիմ ՚ի վերայ պատարագի եւ պաշտաման հաւատոցն ձերոց, խնդամ եւ ուրախակի՛ց եմ ամենեցուն ձեր. 18նոյնպէս եւ դուք խնդացէ՛ք՝ եւ ուրախակի՛ց եղերուք ինձ։

19Բայց յուսամ ՚ի Տէր Յիսուս, զՏիմոթէոս վաղվաղակի արձակել առ ձեզ. զի եւ ինձ սրտի դեւր լինիցի, յորժամ գիտիցեմ ինչ զձէնջ։ 20Զի ո՛չ զոք ունիմ համաշունչ, եթէ ընտանեբա՛ր հոգայցէ վասն ձեր։ 21Զի ամենեքին զանձանց խնդրեն, եւ ո՛չ զՅիսուսի Քրիստոսի։ 22Բայց զփորձ նորա գիտէք եւ դուք, զի իբրեւ որդի հօ՛ր ծառայեաց ընդ իս յաւետարանին։ 23Արդ՝ զսա ակնունիմ արձակե՛լ, որպէս նոյնհետայն զանձնէ ստուգեցից։ 24Այլ յուսացեալ եմ ՚ի Տէր՝ թէ եւ ե՛ս իսկ ընդ հուպ եկից։ 25Բայց լա՛ւ համարեցայ զԵպափրոդիտո՛ս զեղբայր եւ զգործակից եւ զինուորակից իմ, զձե՛ր առաքեալ, եւ զպաշտօնեայ իմոց պիտոյից՝ առաքել առ ձեզ։ 26Քանզի եւ ի՛նքն իսկ յոյժ անձկացեալ է տեսանել զամենեսին զձեզ. եւ հոգայր, զի ձեր լուեալ էր թէ խօթացա՛ւ։ 27Եւ արդարեւ խօթացաւ մե՛րձ ՚ի մահ. այլ Աստուած ողորմեցա՛ւ նմա. ո՛չ նմա միայն, այլ եւ ինձ. զի մի՛ տրտմութիւն ՚ի վերայ տրտմութեան կրիցեմ։ 28Արդ՝ փութապէս յղեցի զնա, զի տեսեալ զնա միւսանգամ ուրա՛խ լինիցիք. եւ ես առանց տրտմութեա՛ն եղէց։ 29Ընկալջի՛ք զնա ՚ի Տէր ամենայն խնդութեամբ, եւ զայնպիսիսն առ պատուակա՛նս ունիջիք. 30զի վասն գործո՛յ Տեառն մինչեւ ՚ի մահ մերձեցաւ, գո՛ւն գործեալ ոգւովք չափ. զի լցցէ՛ զձեր պակասութիւն իմոյ սպասաւորութեան։