Փիլիպպեցիս

4

1Այսուհետեւ եղբա՛րք իմ սիրելիք եւ անձկալիք, ուրախութիւն իմ եւ . ա՛յսպէս հաստատո՛ւն կացէք ՚ի Տէր՝ սի՛րելիք։ 2ՅԵւոդիա աղաչե՛մ, եւ զՍիւնտիք աղաչեմ զնոյն խորհել ՚ի Տէր։ 3Այո՛ աղաչե՛մ եւ զքեզ՝ մտերի՛մ իմ եւ լծակից, եւ դու օգնակա՛ն լինիջիր նոցա՝ որք յաւետարանին նահատակեցան ընդ իս Կղ՚եմա՛ւ հանդերձ, եւ այլովք գործակցօ՛ք իմովք. որոց անուանքն ՚ի դպրութեան կենաց։ 4Ուրա՛խ լերուք ՚ի Տէր յամենայն . դարձեալ ասեմ. Ուրա՛խ լերուք։ 5Հեզութիւն ձեր յայտնի լիցի ամենայն մարդկան. Տէր մերձ է։ 6Մի՛ ինչ հոգայք. այլ ամենայն աղօթիւք եւ խնդրուածովք, գոհութեամբ, խնդրուածք ձեր յայտնի՛ լիցին առ ։ 7Եւ խաղաղութիւնն Աստուծոյ՝ որ ՚ի վեր է քան զամենայն միտս, պահեսցէ՛ զսիրտս ձեր եւ զմիտս ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 8Այսուհետեւ ե՛ղբարք՝ որ ինչ ճշմարտութեա՛մբ է, որ ինչ պարկեշտութեա՛մբ, որ ինչ արդարութեամբ, որ ինչ սրբութեամբ, որ ինչ սիրով, որ ինչ համբաւ բարեաց, որ ինչ քաջութեամբ, որ ինչ գովութեամբ, զա՛յն խորհիջի՛ք։ 9Զոր ուսարուքն եւ ընկալարուք, եւ լուայք եւ տեսէք յիս, զա՛յն արարէք. եւ Աստուած խաղաղութեան եղիցի ընդ ձեզ։

10Ուրա՛խ եղէ ես ՚ի Տէր յոյժ. զի եւ դուք զմտաւ ածէք հոգա՛լ ինչ վասն իմ, որպէս եւ հոգայիքն. բայց բարբարէի՛ք իմն է՛։ 11Իբր ո՛չ առ կարօտութեան ինչ ասեմ. զի ես ուսա՛յ՝ որովք կարեմ բաւակա՛ն լինել։ 12Գիտե՛մ նուազել, գիտե՛մ առաւելուլ. յամենայնի ամենեւին խելամո՛ւտ եմ, եւ յագել, եւ քաղցենա՛լ. եւ առաւելուլ, եւ նուազե՛լ։ 13Յամենայնի կարօ՛ղ եմ, այնու՝ որ զօրացոյցն զիս։ 14Բայց բարւո՛ք արարէք զի կցորդ եղերուք ինձ ՚ի նեղութեանս։ 15Գիտէ՛ք եւ դուք Փի՛լիպեցիք, զի ՚ի սկզբան աւետարանին իբրեւ ելի ես ՚ի Մակեդովնիա. եւ ո՛չ մի եկեղեցի հաղորդեա՛ց ինձ յաղագս տալոյ եւ առնլոյ, բայց միայն դո՛ւք. 16զի եւ ՚ի Թեսաղոնիկ՝ միանգամ եւ երկիցս զպէտս իմ ետուք բերել։ 17Իբր ո՛չ եթէ խնդրեմ զտուրսն, այլ խնդրեմ զպտուղն որ յաճախէ ՚ի բան ձեր։ 18Այլ իմ առեա՛լ զամենայն, եւ առաւելեա՛լ եմ. ընկալայ՝ եւ լի՛ եմ ՚ի ձեռն Եպափրոդիտեայ, որ է ՚ի ձէնջ հոտ անուշից, ընդունելի՝ հաճոյ Աստուծոյ։ 19Եւ Աստուած իմ լի՛ արասցէ զամենայն պէտս ձեր, ըստ իւրում մեծութեանն՝ փառօք ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 20Այլ Աստուծոյ եւ Հօր մերում փա՛ռք յաւիտեանս յաւիտենից. ամէն։ 21Ողջո՛յն տաջիք ամենայն սրբոց՝ ՚ի Քրիստոս Յիսուս։ 22Ողջո՛յն տան ձեզ որ ընդ իս են եղբարք։ 23Ողջո՛յն տան ձեզ ամենայն սուրբք. մանաւանդ որ ՚ի տանէ կայսե՛ր են։ 24Շնո՛րհք Տեառն Յիսուսի ընդ ոգւոյդ ձերում. ամէն։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)