2Ճանաչել զիմաստութիւն եւ զխրատ, 3իմանա՛լ զբանս հանճարոյ. ընդունել զդարձուածս բանից։ ՚Ի մի՛տ առնուլ զարդարութիւն ճշմարիտ, եւ ուղղել զիրաւունս։ 4Զի տացէ անմեղաց զխորագիտութիւն. մանկանց տղայոց զմիտս եւ զհանճար։ 5Որոց իբրեւ լուիցէ իմաստունն՝ իմաստնագո՛յն լիցի, իսկ որ հանճարեղն իցէ՝ զառաջնորդութիւն ստասցի։ 6՚Ի մի՛տ առցէ զառակս եւ զբանս խորինս, զճառս իմաստնոց եւ զառակս նոցա։ 7Սկիզբն իմաստութեան երկեւղ Տեառն. հանճա՛ր բարի ամենեցուն որ առնեն զնա. պաշտօ՛ն բարի առ Աստուած՝ սկիզբն զգօնութեան. զիմաստութիւն եւ զխրատ՝ ամպարիշտք անգոսնեն։ 8Լո՛ւր որդեակ խրատու հօր քոյ, եւ մի՛ մերժեր զօրէնս մօր քոյ. 9զի պսակ շնորհաց ընկալցի գլո՛ւխ քո. եւ մանեակ ոսկի ՚ի պարանոցի քում։

10Որդեակ՝ մի՛ խաբեսցեն զքեզ ա՛րք ամպարիշտք. եւ մի՛ ախորժեսցես՝ 11եթէ կոչեսցեն զքեզ՝ եւ ասիցեն. Ե՛կ ընդ մեզ՝ կցո՛րդ լեր արեան. ծածկեսցուք յերկրի զայր արդար ՚ի տարապարտուց։ 12Կլցո՛ւք զնա կենդանւոյն իբրեւ դժոխք. եւ բարձցուք զյիշատակս նորա յերկրէ. 13եւ զստացուածս նորա զպէսպէսս ըմբռնեսցո՛ւք. լցցուք զտունս մեր աւարաւ։ 14Զվիճակ քո ա՛րկ ընդ մեզ. քսակ հասարակա՛ց ստասցուք ամենեքեան. գանձարան ՚ի միասի՛ն եղիցի մեր։ 15Որդեակ՝ մի՛ երթար ճանապա՛րհ ընդ նոսա. խոտորեա՛ զոտն քո ՚ի շաւղաց նոցա։ 16Զի ոտք նոցա ՚ի չարիս ընթանան, եւ արագունք են հեղուլ զարիւն։ 17Զի ո՛չ եթէ տարապարտուց ձգեն գործիս թռչնոց. 18զի նոքին իսկ որ սպանութեանն հաղորդք են՝ գանձեն անձանց իւրեանց զչարիս. կործանումն արանց անօրինաց չար է։ 19Ա՛յս ճանապարհք են ամենեցուն որ գործեն զանօրէնս. զի ամպարշտութեամբն զանձինս իւրեանց սատակեն։

20Իմաստութիւն յելս ճանապարհաց գովի՛, եւ ՚ի հրապարակս համարձակութիւն բերէ. 21եւ ՚ի գլուխս պարսպաց քարոզի, եւ առ դրունս հզօրաց յաճախէ. եւ ՚ի դրունս քաղաքաց համարձակեալ խօսի։ 22Ցորքան ժամանակս անմեղք իցեն զհետ արդարութեան, մի՛ ամաչեսցեն։ Իսկ անմիտք ցանկացօղք թշնամանաց՝ ամպարշտեալք ատեցին զիմաստութիւն. 23եւ դատապարտք եղեն յանդիմանութեանց։ Ահաւասիկ առաջի առնեմ ձեզ զհոգւոյ իմոյ զպատգամս. ուսուցից զբանս իմ ձեզ։ 24Քանզի կոչէի եւ ո՛չ լսէիք՝ յերկարէի զբանս իմ՝ եւ ո՛չ անսայիք։ 25Այլ ապա՛խտ առնէիք զխորհուրդս իմ. եւ յանդիմանութեանց իմոց ո՛չ անսայիք։ 26Այսուհետեւ՝ ե՛ս ծիծաղեցայց զկորստեամբ ձերով. եւ ոտնհա՛ր եղէց՝ յորժամ գայցէ նեղութիւն եւ պաշարումն։ 27Եւ յորժամ հասանիցէ ձեզ յանկարծակի խռովութիւն, եւ կործանումն ՚ի նմանութիւն մրրկի գայցէ. կամ յորժամ հասանիցէ ձեզ սատակումն, 28իցէ զի կարդայցէք առ իս՝ եւ ես ո՛չ լսիցեմ ձեզ։ Խնդրեսցեն զիս չարք՝ եւ ո՛չ գտանիցեն. 29զի ատեցին զիմաստութիւն. եւ զերկեւղ Տեառն ո՛չ խնդրեցին։ 30Եւ ո՛չ կամէին անսալ խորհրդոց իմոց, եւ արհամարհեցին զյանդիմանութիւնս իմ։ 31Այսուհետեւ կերիցե՛ն զպտուղս ճանապարհաց իւրեանց. եւ իւրեանց ամպարշտութեամբն յագեսցին։ 32Փոխանակ զի զրկէի՛ն, զտղայս կոտորեցի՛ն. եւ կշտամբութիւն զամպարիշտս սատակեսցէ՛։ 33Իսկ որ ինձ լսէ՝ բնակեսցէ յուսով. եւ դադարեսցէ աներկեւղ յամենայն չարութենէ։