1Որդի իմաստուն՝ ուրա՛խ առնէ զհայր. որդի անմիտ՝ տրտմութիւն է մօր։ 2Ո՛չ օգնեսցեն գանձք՝ անօրինաց. այլ արդարութիւն փրկէ ՚ի մահուանէ։ 3Ո՛չ սովամահ առնէ Տէր զանձն արդարոյ. եւ զկեանս ամպարշտաց կործանեսցէ։ 4Տնանկութիւն զա՛յր խոնարհեցուցանէ. ձեռք ժրաց՝ մեծացուցանեն։ 5Որդի խրատեալ՝ իմաստուն լիցի. եւ զանմիտն ՚ի ծառայութեան վարեսցէ։ Ապրեցա՛ւ ՚ի խորշակէ որդի իմաստուն. խորշակահա՛ր լինի ամարանի որդի՛ անօրէն։ 6Օրհնութիւն Տեառն ՚ի գլուխս արդարոց. զբերանս ամպարշտաց ծածկեսցէ՛ սո՛ւգ տարաժամ։ 7Յիշատակ արդարոյ գովութեամբ. անուն ամպարշտաց շիջցի։ 8Սիրտ իմաստուն ընկալցի զպատուիրանս. եւ ցո՛փն շրթամբք գայթագղելով կործանեսցի։ 9Որ գնայ իմաստութեամբ՝ գնայ յուսով. իսկ որ թիւրէ զճանապարհս իւր՝ յայտնի՛ լիցի։ 10Որ ակնարկէ ակամբ նենգութեամբ՝ ժողովէ արանց զտրտմութիւն. որ յանդիմանէ համարձակութեամբ՝ առնէ զխաղաղութիւն։ 11Աղբեւր կենաց յԱստուծոյ ՚ի ձեռին արդարոյ. զբերան ամպարշտաց ծածկեսցէ կորուստ։ 12Զատելութիւն գրգռէ հակառակութիւն, եւ զամենեսին որ ո՛չ հակառակին ծածկէ սէ՛ր։ 13Որ ՚ի շրթանց բղխէ զիմաստութիւն. իբրեւ գաւազանաւ հարկանէ զա՛յր անմիտ։ 14Իմաստունք ծածկեսցեն զիմաստութիւն. բերան յանդգնելոյ մե՛րձ է ՚ի բեկումն։ 15Ստացուածք մեծատանց՝ քաղաք ամուր. բեկումն ամպարշտաց՝ աղքատութիւն։ 16Գործք արդարոց կեանս առնեն. եւ պտուղք ամպարշտաց մեղս։ 17Զճանապարհս կենաց պահէ Տէր։ Խրատ առա՛նց յանդիմանութեան՝ մոլա՛ր է։ 18Ծածկեն զթշնամութիւն շրթունք արդարք. իսկ որ ՚ի վե՛ր հանեն զբամբասանս՝ անզգամք են։ 19՚Ի Շատխօսութենէ ո՛չ ապրեսցիս ՚ի մեղաց. թէ խնայես ՚ի շրթունս՝ իմաստո՛ւն լինիս։ 20Արծաթ ընտի՛ր է լեզու արդարոյ. սիրտ ամպարշտի նուաղեսցի։ 21Շրթո՛ւնք արդարոց ճանաչեն զբարձունս. եւ անզգամք ՚ի կարօտութեան սատակեսցին։ 22Օրհնութիւն Տեառն ՚ի գլուխս արդարոց. եւ նոյն մեծացուցանէ, եւ ո՛չ եւս յաւելու տրտմութիւն ՚ի սի՛րտ նորա։ 23Ծիծաղելով գործէ անզգամ զչար. իսկ իմաստութիւն առն նիւթէ զհանճար։ 24Ըստ կորստեան շրջի ամպարիշտ. ցանկութիւն արդարոց՝ ընդունելի է։ 25Յանցանել մրրկի՝ եղծանի ամպարիշտն. իսկ արդարոյն խո՛յս տուեալ՝ կեցցէ՛ յաւիտեան։ 26Որպէս ազոխ՝ ատամանց վնասակա՛ր է՝ եւ ծո՛ւխ աչաց, նո՛յնպէս եւ անօրէնութիւնք որոց վարին նովաւ։ 27Երկեւղ Տեառն յաւելու յաւուրս. ամք ամպարշտաց նուազեսցին։ 28Յերկարի արդարոց ուրախութիւն. յոյս ամպարշտաց կորիցէ։ 29Ամրութիւն սրբոց երկեւղ Տեառն. եւ բեկումն այնոցիկ ոյք գործեն զչարիս։ 30Արդար՝ յաւիտեան ո՛չ դողասցէ. ամպարիշտք մի՛ բնակեսցեն յերկրի։ 31Բերան արդարոյ բղխէ զիմաստութիւն, լեզո՛ւ անիրաւի սատակեսցի։ 32Շրթունք արանց արդարոց բղխեսցեն զշնորհս. բերան ամբարշտաց կործանեսցի։