1Կշիռք նենգութեան պիղծ են առաջի Տեառն. կշիռ արդար ընդունելի՛ է նմա։ 2Յոր վայր մտանեն թշնամանք, ա՛նդ են եւ անարգանք։ Բերան խոնարհաց խոկայ զիմաստութիւն. 3կատարումն ուղղոց առաջնորդեսցէ՛ նոցա եւ գայթագղութիւն արհամարհողաց աւերեսցէ՛ զնոսա։ 4Ոչ օգնեսցեն ինչք յաւուր բարկութեան. այլ արդարութիւն փրկէ ՚ի մահուանէ։ Մեռաւ արդար՝ եւ եթող զղջումն յոյժ. յանդուգն եւ ոտնհարութիւն լինի կորուստ ամպարշտաց։ 5Արդարութիւն անբծի ուղղէ՛ զճանապարհս, եւ յամպարշտութիւնս արկանէ անիրաւութիւն։ 6Արդարութիւն արանց ուղղոց փրկէ զնոսա, անմտութեամբ կորնչին անօրէնք։ 7՚Ի վախճանել առն արդարոյ ո՛չ կորնչի յոյս. բայց պարծանք ամպարշտաց կորիցեն։ 8Արդար՝ յորսողաց փրծանի, եւ փոխանակ նորա մատնի՛ ամպարիշտն։ 9՚Ի բերանս անօրինաց որոգա՛յթ ընկերաց. իմաստութիւն արդարոց յաջողեալ է։ 10՚Ի բարութեան արդարոց յօրինեցաւ քաղաք. եւ ՚ի կորստեան ամպարշտաց եղեւ ուրախութիւն։ 11Յօրհնութեան ուղղոց բարձրասցի քաղաք. եւ բերանօք ամպարշտաց կործանեսցի։ 12Արհամարհէ զընկերս այր պակասամիտ. այր իմաստուն զլռութիւն սիրէ։ 13Այր երկխօս՝ յայտնէ զխորհուրդս յատենի, իսկ հաւատարիմն ոգւով՝ ծածկէ՛ զիրս։ 14Որոց ո՛չ գոյ առաջնորդութիւն՝ թօթափին իբրեւ զտերեւ. փրկութիւն գոյ ՚ի խորհուրդս բազումս։ 15Անզգամ՝ չարիս գործէ յորժամ խառնակիցի ընդ արդարոյ. եւ ատեայ զբարբառ զգուշութեան։ 16Կին շնորհակալ բա՛րձր առնէ զփառս առն իւրոյ. եւ աթոռ անարգութեան՝ կին որ ատեայ զիրաւունս։ ՚Ի մեծութենէ վատք՝ կարօտեալ լինին. իսկ որ ժիրքն են՝ հաստատին մեծութեամբ։ 17Անձին իւրում բարի գործէ այր ողորմած, կորուսանէ զմարմին իւր՝ ա՛յր անողորմ։ 18Ամպարիշտ՝ գործէ զգործս անիրաւութեան. զաւակ արդարոց՝ վարձկան ճշմարտութեան։ 19Որդի արդար՝ ծնանի ՚ի կեանս. հալածանք ամպարշտաց ՚ի մահ։ 20Պի՛ղծ են Տեառն ճանապարհք թեւրք. ընդունելի են նմա ամենայն անբիծք ճանապարհաւ։ 21Որ ձեռներէց լինի տարապարտուց, առանց պատժի ո՛չ լիցի։ Իսկ որ սերմանէ զարդարութիւն, կալցի վարձս հաւատարիմ։ 22Իբրեւ գինդ ոսկի ՚ի քիթ խոզի՝ ա՛յնպէս կնոջ չարաբարոյի գեղեցկութիւն։ 23Ցանկութիւն արդարոց ամենայն բարութեամբ. յոյս ամպարշտաց կորիցէ։ 24Ե՛ն որ զիւրեանց սերմանեն եւ բազմապատիկ առնեն, եւ են՝ որ յանիրաւութենէ ժողովեն՝ եւ կարօտանան։ 25Ամենայն անձն օրհնեալ՝ պարզամի՛տ է. եւ այր բարկացօղ՝ տգե՛ղ է կերպարանօք։ 26Որ խնայէ զցորեան՝ լքցէ՛ զնա օտարաց. եւ որ ճշդէ զցորեան՝ հրապարականէ՛ծ լիցի. այլ օրհնութիւն ՚ի գլուխս սփռողաց։ 27Որ նիւթէ զբարիս՝ խնդրէ՛ զշնորհս բարութեան. իսկ որ խնդրէ զչար՝ հասցէ նմա։ 28Որ յուսայ ՚ի մեծութիւն՝ կործանեսցի, իսկ որ վերակացու լիցի արդարոց՝ նա ծագեսցէ։ 29Որ ո՛չ գայցէ զտամբ իւրով, նա զհողմս ժառանգեսցէ. եւ ծառայեսցէ անմիտն իմաստնոյն։ 30՚Ի պտղոյ արդարութեան բուսանի ծա՛ռ կենաց. բարձցին տարաժամ անձինք անօրինաց։ 31Եթէ արդարն հազիւ կեցցէ, իսկ մեղաւորն եւ ամպարիշտն ո՞ւր գտանիցին։