Սողոմոնի Առակների գիրք

12

1Որ սիրէ զխրատ՝ սիրէ զիմաստութիւն. իսկ որ ատեայ զյանդիմանութիւն՝ անմի՛տ է։ 2Լա՛ւ է որ գտանէ շնորհս ՚ի Տեառնէ. իսկ այր անօրէն կարկեսցի՛։ 3Ո՛չ յաջողեսցի մարդոյ յանօրէնութենէ. արմատք արդարոց ո՛չ հատցին։ 4 ժրագլուխ՝ պսա՛կ է առն իւրոյ. որպէս որդն՝ փայտի վնասակա՛ր է, նոյնպէս կորուսանէ զայր կի՛ն չարագործ։ 5Խորհուրդք արդարոց . առաջնո՛րդք են ամպարիշտք նենգութեանց։ 6Բերան ամպարշտաց նենգաւորք. բերան ուղղոց փրկեսցէ զնոսա։ 7Յոր կողմ եւ դարձցի ամպարիշտն՝ եղծանի՛. տունք արդարոց յերկարեսցին։ 8Բերան իմաստնոյ գովի՛ ՚ի մարդկանէ. իսկ խօթասիրտն արհամարհեսցի։ 9Լա՛ւ է մարդոյ խոնարհութեամբ ծառայել անձին, քան անձին շո՛ւք եդեալ՝ եւ մուրանայցէ։ 10Արդար ողորմի՛ անասնոյ իւրում. աղիք ամպարշտաց անողո՛րմ են։ 11Որ գործէ զերկիր իւր՝ յագեսցի հացիւ, իսկ որ զհետ երթան զնանրութեան՝ պակասամի՛տք են։ Որ ախորժէ զգինեաց դեգերանս, թողցէ՛ ՚ի բնակութիւնս իւր զանարգանս։ 12Ցանկութիւնք ամպարշտաց՝ չա՛ր են. արմատք բարեպաշտաց՝ հաստատո՛ւնք են։ 13Վասն վնասու շրթանց անկանի յորոգա՛յթ մեղաւորն՝ եւ արդարն զերծանի՛ ՚ի նմանէ։ Քաղցրահայեացն գթութիւն գտցէ. որ պատահէ ՚ի դրունս՝ նեղէ զոգիս։ 14՚Ի պտղոյ բերանոյ առն՝ լցցի՛ անձն իւր բարութեամբ. հատուցումն շրթանց իւրոց հատուսցի՛ նմա։ 15Ճանապարհք անմտաց՝ ուղի՛ղ թուին առաջի նոցա։ Ունկնդի՛ր լինի խրատու իմաստունն. 16իսկ անմիտն առ օրին յայտնէ զբարկութիւն իւր։ Թաքուցանէ զանարգանս իւր այր խորագէտ։ 17Եւ զյայտ հաւատս պատմէ արդար. իսկ վկայ անօրինաց նենգաւո՛ր է։ 18Են՝ որ բանիւք իւրեանց խոցե՛ն որպէս սրով. բայց լեզուք իմաստնոց բժշկեն։ 19Շրթունք ճշմարիտք հաստատեն զվկայութիւն. վկայ վաղվաղուկ՝ ունի լեզու անիրաւ։ 20Նենգութիւն կայ ՚ի սրտի չարանիւթի. իսկ որ կամին զխաղաղութիւն՝ ուրա՛խ լիցին։ 21Ո՛չ է հաճոյ արդարոյ՝ եւ ո՛չ մի ինչ անիրաւ. իսկ ամպարիշտք լցցին չարութեամբ։ 22Պի՛ղծ են առաջի Տեառն շրթունք սուտք. իսկ որ առնէ զհաւատս ընդունելի՛ է նմա։ 23Այր իմաստուն՝ աթո՛ռ հանճարոյ. սիրտ անզգամաց պատահեսցէ նզովից։ 24Ձեռն ընտրելոց դիւրա՛ւ յաղթեսցէ. նենգաւորք մատնեսցին ՚ի յափշտակութիւն։ 25Բան ահեղ խռովեցուցանէ զսիրտ առն արդարոյ. աւետիք բարեաց՝ ուրա՛խ առնեն զնա։ Արդարն իրաւախո՛հ սիրէ զանձն. խորհուրդք ամպարշտաց մեղմե՛խք են։ Զմեղաւորս հալածեն չարիք. 26արդարոց հասցե՛ն բարութիւնք։ Ճանապարհք ամպարշտաց մոլորեցուսցէ՛ զնոսա. 27ո՛չ պատահեսցէ որս նենգաւորի։ Ստացուածք պատուակա՛ն է այր սուրբ եւ առատ։ 28՚Ի ճանապարհս արդարութեան կեանք. ճանապարհք ոխակալաց մահ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)