1Որդի խորագէտ հնազա՛նդ հօր. որդի անհնազանդ՝ ՚ի կորո՛ւստ եղիցի։ 2՚Ի պտղոյ արդարութեան կերիցէ առատ. անձինք անօրինաց սատակեսցին տարաժամ։ 3Որ խնայէ ՚ի բերան իւր՝ պահէ զանձն. իսկ որ յանդուգն է շրթամբք՝ խռովէ զանձն իւր։ 4՚Ի կարօտութեան է ամենայն վատ. ձեռք ժրաց ՚ի դարմանս։ 5Զբան անիրաւ՝ ատեա՛յ արդար. իսկ ամպարիշտն ամաչէ, եւ ո՛չ գտցէ համարձակութիւն։ 6Արդարութիւն պահէ զանմեղս ճանապարհաւ զամպարիշտս անզգամեցուցանեն մեղք։ 7Ե՛ն՝ որ մեծացուցանեն զանձինս՝ եւ ո՛չ ինչ ունին, եւ ե՛ն որ խոնարհեցուցանեն զանձինս՝ եւ լի՛ են մեծութեամբ բազմաւ։ 8Փրկանք անձին մարդոյ՝ մեծութի՛ւն իւր. իսկ տնանկն ո՛չ հանդարտէ պատուհասի։ 9Լոյս արդարոց՝ յամենայն ժամ. լոյս ամպարշտաց՝ շիջցի՛։ Անձինք նենգաւորք՝ մոլորեսցի՛ն ՚ի մեղս. այլ արդարք՝ գթասցին եւ ողորմեսցին։ 10Անզգամ թշնամանօք գործէ զչարիս. իսկ որ իրաւախոհքն են յանձինս՝ իմաստո՛ւնք են։ 11Մեծութիւն խռկեալ անիրաւութեամբ՝ պակասեսցէ. իսկ որ աստուածպաշտութեամբ ժողովէ՝ բազմասցի։ Լա՛ւ է իսկզբան օգնե՛լ սրտիւ. քան որ վաղվաղիցէ խոստանալ՝ 12եւ կախեալ կայցէ զյուսոյ։ Արդար ողորմի՝ եւ տա՛յ փոխ. ծառ կենաց ցանկութիւն բարեաց։ 13Որ արհամարհէ զիրօք՝ արհամարհեսցի՛ ՚ի նոցանէ. որ երկնչի ՚ի պատուիրանէն՝ առո՛ղջ լիցի։ Որդւոյ նենգաւորի՝ բարի ինչ մի՛ եղիցի. ծառայի իմաստնոյ՝ յաջողեսցի՛ն գործք իւր, եւ ուղղեսցի՛ն ճանապարհք նորա։ 14Օրէնք իմաստնոյ աղբեւր կենաց. իսկ անմիտն ընդ որոգայթիւ մեռցի։ 15Իմաստութիւն բարի՝ տա՛յ շնորհս. եւ ճանաչել զօրէնս՝ մտաց բարեա՛ց է. ճանապարհ արհամարհողաց ՚ի կորուստ։ 16Ամենայն խորագէտ՝ գործէ իմաստութեամբ. իսկ անմիտն տարածէ յանձն իւր զչարիս։ 17Թագաւոր յանդուգն՝ անկցի՛ ՚ի չարիս. եւ հրեշտակ հաւատարիմ՝ փրկէ զնա։ 18Զաղքատութիւն եւ զանարգանս՝ ՚ի բա՛ց բառնայ խրատ. եւ որ պահէ զյանդիմանութիւնս փառաւորեսցի՛։ 19Ցանկութիւն բարեպաշտաց քաղցրացուցանեն զոգիս. գործք ամպարշտաց՝ հեռի՛ են ՚ի գիտութենէ։ 20Որ գնայ ընդ իմաստունս՝ իմաստո՛ւն եղիցի. եւ որ թարթափի ընդ անզգամս՝ յայտնի՛ եղիցի։ 21Զմեղաւորս՝ հալածեն չարիք. եւ արդարոց՝ հասցեն բարութիւնք։ 22Այր առատ՝ ժառանգեցուցանէ զորդիս որդւոց. գանձի արդարոց՝ մեծութիւն ամպարշտաց։ 23Արդարք՝ վայելեսցեն ՚ի մեծութեան ա՛մս բազումս. եւ անիրաւք կորնչին վաղվաղակի։ 24Որ խնայէ ՚ի գաւազան՝ ատեա՛յ զորդի իւր. իսկ որ սիրէն՝ խնամով խրատէ։ 25Արդարն յուտել իւրում յագեցուցանէ զանձն իւր. եւ անձինք ամպարշտաց՝ կարօտեալք։