1Իմաստուն կանայք՝ շինեցին տունս. իսկ անզգամքն ձեռօք իւրեանց կործանեցին։ 2Որ գնայ ուղիղ՝ երկնչի ՚ի Տեառնէ. եւ որ կամակորի ՚ի ճանապարհս իւր՝ անարգեսցի։ 3՚Ի բերանոյ անզգամաց՝ գաւազան թշնամանաց. շրթունք իմաստնոց զգո՛յշ լինիցին նոցա։ 4Ուր ո՛չ գոն եզինք՝ մսուրք սուրբ են. եւ ուր բազում արդիւնք են, յայտնի՛ է եզին զօրութիւն։ 5Վկայ հաւատարիմ՝ ո՛չ ստէ. բորբոքէ՛ զստութիւն՝ վկա՛յ անիրաւ։ 6Խնդրեսցես զիմաստութիւն առ ՚ի չարաց՝ եւ ո՛չ գտցես. եւ զհանճար առ յիմաստնոց՝ դիւրաւ։ 7Ամենայն ինչ հակառա՛կ է անզգամի. զէն հանճարոյ շրթունք իմաստունք։ 8Իմաստութիւն խորագիտաց՝ ծանիցէ զճանապարհս նոցա. անմտութիւն անզգամաց՝ մոլորութեամբ։ 9Տունք անօրինաց պարտաւորեսցին ՚ի սրբութենէ. տունք արդարոց՝ ընդունելի՛ են նմա։ 10Սիրտ առն ընդմտատարի՝ տրտմութի՛ւն է անձին իւրոյ. եւ յորժամ ուրախ լինի՝ չխառնի ընդ թշնամանս։ 11Տունք ամպարշտաց՝ կործանեսցի՛ն. յարկք արդարոց՝ հաստատեսցին։ 12Են ճանապարհք որ թուին մարդկան թէ ուղիղ իցեն. բայց կատարած նոցա երթայ յատա՛կս դժոխոց։ 13Ընդ ուրախութիւնս՝ ո՛չ խառնի տրտմութիւն. բայց յետոյ ուրախութիւնն ՚ի սո՛ւգ գայ։ 14Յիւրոց ճանապարհաց յագեսցի խստասի՛րտն. եւ ՚ի խորհրդոց իւրոց ուղղեսցի այր բարերար։ 15Անմեղն հաւատա՛յ ամենայն բանի. իսկ խորագէտն գա՛յ ՚ի զղջումն։ 16Իմաստունն զարհուրեալ՝ խոտորեցաւ ՚ի չարէ. իսկ անզգամն յանձնապաստան խառնակի՛ ընդ անօրինին։ 17Բարկասիրտ՝ գործէ՛ առանց խորհրդոյ. եւ այր իմաստուն՝ յո՛յժ համբերէ։ 18Բաժանի՛ն ամպարիշտք ՚ի չարիս. իսկ խորագէտք զօրանան իմաստութեամբ։ 19Գայթագղեսցին չարք առաջի բարեաց. եւ ամպարիշտք կողկողեսցին առ դրունս արդարոց։ 20Բարեկամք ատեսցեն զբարեկամս աղքատս. բարեկամք մեծատանց բազումք։ 21Որ անարգէ զտնանկն՝ մեղանչէ. եւ որ ողորմի աղքատի՝ երանելի է։ 22Մոլորեալք նիւթեն զչարիս. զողորմութիւն եւ զճշմարտութիւն՝ նիւթե՛ն բարիք։ Ո՛չ գիտեն զողորմութիւն եւ զհաւատ՝ նիւթօղք չարեաց, ողորմութիւն եւ հաւատք առ նիւթօղս բարեաց։ 23Ամենայնի որ հոգայ՝ մի ինչ աւելի է, իմաստութիւն. իսկ անձնդի՛ւրն եւ անհոգն ՚ի կարօտութեան եղիցի։ 24Պսակ իմաստնոց՝ խորագիտութիւն. եւ գնացք անմտաց՝ չարութիւն։ 25Փրկէ՛ զանձն՝ վկայ հաւատարիմ. եւ բորբոքէ ստութեամբ նենգաւորն։ 26Յերկեւղ Տեառն՝ յոյս զօրութեան. եւ որդւոց իւրոց թողու զհաստատութիւն խաղաղութեան։ 27Հրաման Տեառն աղբեւր կենաց. եւ առնէ խոտորել յորոգայթից մահու։ 28՚Ի բազո՛ւմ զօրս՝ փառք թագաւորի. ՚ի նուազել ժողովրդոց՝ բեկումն հզօրաց։ 29Այր երկայնամիտ՝ բազմապատի՛կ է խորհրդովք. իսկ կարճամիտն՝ յո՛յժ անմիտ է։ 30Այր հեզ՝ բժի՛շկ է սրտի. ցե՛ց ոսկերաց սիրտ հոգած։ 31Որ զրպարտէ զտնանկն՝ բարկացուցանէ զԱրարիչ նորա, եւ որ պատուէ զՆա՝ ողորմի աղքատի։ 32Չարեօք իւրովք մերժի՛ ամպարիշտն, եւ որ յուսայ յանձին սրբութիւն՝ արդա՛ր է։ 33՚Ի սիրտ առատ հանգչի իմաստութիւն. եւ ՚ի սիրտ անմտաց ո՛չ ծանիցի։ 34Արդարութիւն զազգ բարձրացուցանէ. նուազեցուցանեն զազգս մեղք։ 35Ընդունելի՛ է թագաւորի սպասաւո՛ր իմաստուն. եւ իւրով շութափութեամբ թօթափէ զանարգանս։ Բարկութիւն կորուսանէ զիմաստունս։