1Մարդո՛յ իրս ինչ դնել ՚ի սրտի. ՚ի Տեառնէ է պատասխանի լեզուի։ 2Ամենայն գործք խոնարհին՝ յայտնի՛ են առաջի Աստուծոյ. եւ հաստատէ զոգիս Տէր։ 3Դարձո՛ առ Տէր զգործս քո. եւ հաստատեսցին խորհուրդք քո։ Որչափ ՚ի մեծութիւն հասանիցես՝ ՚ի խոնարհութեա՛ն կալ զանձն քո. եւ առաջի Տեառն գտցես շնորհս։ 4Զամենայն ինչ գործէ Տէր վասն իւր. իսկ ամպարիշտք յաւուր չարի կորիցեն։ 5Պի՛ղծ է առաջի Տեառն ամենայն մեծամիտ. որ ձեռնամո՛ւխ լինի տարապարտուց՝ ո՛չ արդարասցի։ Սկիզբն ճանապարհի բարւոյ՝ գործե՛լն զարդարութիւն. եւ ընդունելի՛ են Աստուծոյ աղօթք քան մատուցանել պատարագս։ 6Որ խնդրէ զՏէր՝ գտցէ զգիտութիւն արդարութեամբ հանդերձ. եւ որ ուղղութեամբ խնդրեն զնա՝ գտցե՛ն զխաղաղութիւն։ 7Զի ամենայն գործք Աստուծոյ արդարութեամբ են. ամպարիշտ պահի աւուր չարի։ 8Լա՛ւ է սակաւիկ ինչ առնուլ երկիւղիւ Տեառն. քան զգանձս մեծամեծս ամպարշտութեամբ։ 9Սիրտ առն խորհեսցի զիրաւունս, զի յԱստուծոյ ուղղեսցին գնացք նորա։ 10Մարգարէութիւն է ՚ի շրթունս թագաւորի, եւ ՚ի դատաստանի մի՛ մոլորեսցի բերան նորա։ 11Մէտ կշռոյ է արդարութիւն ՚ի Տեառնէ. եւ գործք նորա կշիռք արդարք։ 12Գարշելի՛ է թագաւորի որ առնէ զչարիս. զի արդարութեամբ հաստատի աթոռ իշխանութեան նորա։ 13Ընդունելի են թագաւորի շրթունք արդարք. զբանս ուղիղս սիրէ Տէր։ 14Սրտմտութիւն թագաւորի հրեշտա՛կ մահու. եւ այր իմաստուն՝ ցածուցանէ՛ զնա։ 15՚Ի լո՛յս կենաց՝ որդի թագաւորի. եւ ընդունելիք նորա իբրեւ զամպ անագան։ 16Դադարք իմաստութեան ցանկալի են քան զոսկի. դադարք հանճարոյ՝ ցանկալի՛ են քան զարծաթ։ 17Շաւիղք կենաց խոտորեն ՚ի չարեաց. երկայնութիւն կենաց ճանապարհք արդարութեան։ Որ ընդունի զխրատ՝ ՚ի բարիս եղիցի, եւ որ պահէ զյանդիմանութիւն՝ իմաստնասցի։ Որ զգուշանայ ճանապարհաց Տեառն՝ պահէ զանձն իւր. որ սիրէ զկեանս, խնայեսցէ ՚ի բերան իւր։ 18Յառաջ քան զբեկումն՝ համարին թշնամանք. եւ նախ քան զգլորումն՝ չարաբարութիւնք։ 19Լա՛ւ է հանդարտասիրտն խոնարհութեամբ, քան զայն որ բաժանէ աւար ընդ թշնամանօղս։ 20Որ իմաստուն է յիրս՝ գտանէ զբարիս. եւ որ յուսայ ՚ի Տէր՝ երանելի՛ է։ 21Զիմաստունս եւ զհանճարեղս անմիտս կոչեն. եւ որ քաղցր են բանիւք՝ աւելի՛ եւս լուիցեն։ 22Աղբեւր կենաց են միտք՝ որոց ունիցին զնա. խրա՛տ անմտաց չա՛ր է։ 23Սիրտ իմաստնոյ իմանա՛յ որ ինչ յիւրմէ բերանոյ. եւ ՚ի շրթունս իւր խորհեսցի զիրաւագիտութիւն։ 24Խորիսխ մեղու՝ բանք բարիք. եւ քաղցրութիւն նորա բժշկութիւն հոգւոց։ 25Ե՛ն ճանապարհք որ թուին մարդոյ թէ ուղի՛ղ իցեն, եւ կատարած նորա հայի յատակս դժոխոց։ 26Այր՝ ՚ի վաստակս ջանայ անձին իւրում. եւ բռնազբօսէ իւր զկորուստ. իսկ թեւրն ՚ի բերան իւր կրէ զկորուստ։ 27Այր անզգամ փորէ՛ անձին իւրում չարիս. եւ ՚ի վերայ շրթանց իւրոց գանձէ հուր։ 28Այր խորամանգ նիտայ զչարիս. եւ լապտեր նենգութեան բորբոքի չարեօք, եւ քակէ զբարեկամս։ 29Այր անօրէն փորձ փո՛րձ առնէ զբարեկամաց, եւ տանի զնոսա ՚ի ճանապարհս անբարիս։ 30Որ հաստատէ զաչս իւր, եւ խորհի զկամակորս. եւ վիճէ շրթամբք իւրովք զամենայն չարիս. այնպիսին է հնոց չարեաց։ 31Պսակ պարծանաց ծերութիւն. եւ ՚ի ճանապարհս արդարութեան գտանի։ 32Լա՛ւ է այր երկայնամիտ քան զհզօր. եւ այր որ ունի զիմաստութիւն՝ քան զանդս մեծամեծս, եւ որ յաղթէ բարկութեան. քան որ առնուցու զքաղաք հզօր։ 33Անդրէն ՚ի ծո՛ց իւրեանց դառնայ ամենայն ինչ անիրաւաց, այլ ՚ի Տեառնէ ամենեցուն իրաւունք են։