Սողոմոնի Առակների գիրք
20
1Անառա՛կ է գինի՝ եւ թշնամանօղ արբեցութիւն. եւ ամենայն որ խառնակի ընդ նոսա՝ չէ իմաստուն։ 2Ո՛չ ինչ է պակաս պատուհաս թագաւորի ՚ի ցասմանէ առիւծու. եւ որ բարկացուցանէ զնա՝ վնա՛ս առնէ անձին իւրում։ 3Փա՛ռք են առն խոտորել ՚ի հայհոյութեանց. իսկ ամենայն անզգամ ընդ այնպիսիսն շաղի։ 4Թէպէտ եւ նախատի վատ՝ ո՛չ ամաչէ. նո՛յնպէս եւ որ առնու ցորեան՝ փո՛խ ամարանի։ 5Ջուր խո՛ր է խորհուրդ սրտի առն. եւ այր իմաստուն քամէ զնա։ 6Մե՛ծ է մարդ եւ պատուական՝ ա՛յր ողորմած. բայց զայր հաւատարիմ գո՛րծ է գտանել։ 7Որ շրջի անարատ յարդարութեան, երանելի՛ որդիս թողու զկնի իւր։ 8Յորժամ թագաւոր արդար նստիցի յաթոռ. ո՛չ դառնայցէ ընդդէմ աչաց նորա ամենայն չարագործ։ 9Ո՞վ պարծեսցի սիրտ սուրբ ունել. կամ ո՞վ համարձակիցի՝ եթէ սո՛ւրբ իցէ ՚ի մեղաց։ 10Կշիռ մեծ եւ փոքր, եւ չա՛փ կրկին պի՛ղծ են առաջի Աստուծոյ երկոքեան. եւ խափանեսցին նոքա, եւ որ առնենն զնոսա. նա եւ ՚ի գնացս իսկ իւր խափանեսցի այր։ 11Երիտասարդ որ ՚ի սրբութեան է՝ ուղի՛ղ են ճանապարհք նորա։ 12Ո՛ւնկն լսէ եւ ա՛կն տեսանէ. Տեառն գործուած են երկոքեան։ 13Մի՛ սիրեր զչա՛ր խօսել՝ զի մի՛ սատակեսցիս. բա՛ց զաչս քո, եւ յագեա՛ց հացիւ։ 14Զչարն չար ասէ՝ որոյ զնոյն ստացեալ ունիցի, եւ մատուցեալ յառաջ ապա նովիմբ պարծի։ 15Է՛ ոսկի եւ բազմութիւն անդոց. եւ անօթ պատուական՝ շրթունք գիտութեան։ 16Զե՛րծ զհանդերձ նորա զի երաշխաւոր եղեւ օտարի. եւ ՚ի հիւրութեան գրաւեաց զնա։ 17Քաղցրացա՛ւ առն հաց ստութեան, եւ լցցի բերան նորա կոպճով։ 18Խորհուրդք մտօ՛ք պատրաստեսցին, եւ պատերազմ իմաստութեամբ մղեսցի։ 19Որ յայտնէ զխորհուրդս՝ գնա՛յ նենգութեամբ. եւ ընդ պատրողին շրթամբք իւրովք՝ մի՛ խառնակեսցիս։ 20Որ հայհոյէ զհայր կամ զմայր՝ շիջցի լոյս նորա. եւ բիբք աչաց նորա զխաւար տեսցեն։ 21Մասն փութացեալ յառաջնումն, ՚ի վախճանի ո՛չ օրհնեսցի։ 22Մի՛ ասիցես թէ առից վրէժ ՚ի թշնամւոյն. այլ համբե՛ր Տեառն, զի քեզ օգնակա՛ն լիցի։ 23Պիղծ է առաջի Տեառն՝ չափ կրկին. եւ կշիռ նենգութեան ո՛չ է բարւոք առաջի նորա։ 24՚Ի Տեառնէ ուղղին գնացք առն. եւ մահկանացուն՝ զիա՞րդ խելամուտ լիցի ճանապարհաց իւրոց։ 25Որոգայթ է առն վաղվաղել եւ յիւրո՛ց ընչից խոստանալ. թերեւս յետ ուխտելոյն զղջումն լինիցի։ 26Ցրումն ամպարշտաց՝ թագաւոր իմաստուն. եւ արկանէ զնոքօք անիւ։ 27Լոյս Տեառն շունչ մարդկան, եւ որ քննէ զշտեմարանս սրտի։ 28Ողորմութիւն եւ ճշմարտութիւն պահապա՛ն թագաւորի. եւ պատեսցեն արդարութեամբ զաթոռ նորա։ 29Զա՛րդ երիտասարդաց իմաստութիւն. եւ փա՛ռք ծերոց ալիք։ 30Վէ՛րք եւ հարուածք պատահեն չարաց, եւ տանջանք ՚ի շտեմարանս որովայնի։