1Որպէս սահանք ջրոց. նո՛յնպէս սիրտ թագաւորի ՚ի ձեռս Աստուծոյ. ընդ որ կոյս կամի հայեցուցանել՝ դարձուսցէ զնա։ 2Ամենայն այր երեւի անձին իւրում արդար. բայց ուղղէ զսիրտս Տէր։ 3Գործել զարդարութիւն եւ խօսել զճշմարտութիւն, հաճո՛յ է առաջի Տեառն քան զարիւն զոհից։ 4Մեծամի՛տ է ՚ի թշնամանս այր խստասիրտ. լամպար ամպարշտաց՝ մե՛ղք։ 5Խորհուրդ համառօտ՝ սակայն յառաւելութիւն. եւ ամենայն վաղվաղուկ՝ սակայն ՚ի նուազութիւն։ 6Որ կուտէ զգանձս ստութեամբ լեզուի՝ զհետ երթայ սնոտեաց. եւ հասանէ յորոգայթս մահու։ 7Սատակումն ամպարշտաց հասցէ, զի ո՛չ կամին առնել զիրաւունս։ 8Առ խոտորեալս՝ խոտորեալ ճանապարհ առաքէ Աստուած. զի սո՛ւրբ եւ ուղի՛ղ են գործք նորա։ 9Լա՛ւ է բնակել առ անկեան ՚ի ներքո՛յ օդոյ, քան ՚ի բռեալս անիրաւութեամբ, եւ ՚ի տա՛ն խառնակութեան։ 10Անձն ամպարշտի ցանկայ չարեաց. եւ ո՛չ գտցէ յումեքէ ողորմութիւն։ 11՚Ի տուժել անխրատի՝ խորագիտագո՛յն եւս լինի անմեղն. առ իմաստութեան հանճարեղն ընդունի զգիտութիւն։ 12՚Ի մի՛տ առնու արդար զսիրտ ամպարշտաց. եւ ապականեն զամպարիշտս չարիք։ 13Որ խնու զլսելիս իւր զի մի՛ լուիցէ տկարաց. եւ նա կարդասցէ առ Տէր, եւ ո՛չ լուիցէ նմա։ 14Տուրք գաղտնիք՝ դարձուցանեն զբարկութիւն. իսկ որ խնայէ ՚ի տուրս՝ սաստիկ բարկութիւն յարուցանէ։ 15Ուրախութիւն արդարոց առնել զիրաւունս. եւ սուրբն՝ պի՛ղծ թուի չարագործաց։ 16Ա՛յր մոլորեալ ՚ի ճանապարհէ արդարութեան՝ ՚ի ժողովս հսկայից հանգիցէ։ 17Այր կարօտեալ սիրէ՛ զուրախութիւն. որ սիրէ զգինի եւ զձէթ ՚ի մեծութիւն։ 18Ջնջան լինի արդարոյն անօրէնն. եւ ուղղոց որ անցանեն զուխտիւ։ 19Լա՛ւ իցէ բնակել յանապատի՝ քան ընդ կնո՛ջ անզգամի լեզուանւոյ եւ բարկացողի։ 20Գանձ ցանկալի հանգիցէ ՚ի բերան իմաստնոյ. ա՛րք տգէտք կլցեն զնա։ 21Ճանապարհք արդարութեան եւ ողորմածութեան գտցէ զկեանս, եւ զարդարութիւն եւ զփառսo։ 22՚Ի վերայ ամո՛ւր քաղաքաց եհաս իմաստութիւն. եւ քակեաց զամուրս յորս յուսացեալ էին ամպարիշտք։ 23Որ պահէ զբերան իւր եւ զլեզու՝ պահէ՛ ՚ի նեղութենէ զանձն իւր։ 24Խիստն՝ եւ յանդուգն՝ եւ հպարտն՝ ժանտ կոչին. եւ որ պահէ ոխս անօրէն է։ 25Ցանկութիւնք սպանանեն զվատ, զի ո՛չ յօժարեն ձեռք նորա գործել ինչ։ 26Ամպարիշտ ցանկանայ զամենայն աւուրս զցանկութիւն չարեաց. իսկ արդարն ողորմի եւ տա՛յ առանց խնայելոյ։ 27Պատարագ ամպարշտաց պի՛ղծ են առաջի Տեառն. քանզի անօրէնութեամբ իսկ մատուցանեն զնոսա։ 28Վկա՛յ սուտ՝ կորիցէ. այր հլու՝ զգուշութեամբ խօսեսցի։ 29Ա՛յր ամպարիշտ յանդգնութեամբ հարկանի ՚ի դիմի. իսկ ուղիղն ինքնին իմանայ զճանապարհս իւր։ 30Ո՛չ է մարդոյ իմաստութիւն՝ ո՛չ արութիւն, եւ ո՛չ խորհուրդ առ Աստուած։ 31Երիվար պատրաստի յաւուր պատերազմի. բայց ՚ի Տեառնէ է օգնականութիւն։