1Որդեակ իմ՝ մի՛ նախանձիր ընդ չարս. եւ մի՛ ցանկանայցես կա՛լ ընդ նոսա. 2զի ստութիւն խորհի սի՛րտ նոցա, եւ ցա՛ւս խօսին շրթունք նոցա։ 3Իմաստութեամբ շինի տուն, եւ հանճարով կանգնի. 4եւ խորհրդով լնուն շտեմարանք ամենայն մեծութեամբ պատուականաւ եւ բարեօք։ 5Լա՛ւ է իմաստուն քան զհզօր, եւ հանճարեղ՝ քան զայն որ ունիցի դաստակե՛րտս մեծամեծս։ 6Առաջնորդութեամբ մղի պատերազմ, եւ օգնականութեամբ խորհրդակա՛ն սրտի։ 7Իմաստութիւն եւ խորհուրդ բարեաց ՚ի դրունս իմաստնոց։ 8Իմաստունք ո՛չ խոտորին ՚ի բերանոյ Տեառն. այլ խորհին ՚ի ժողովս իւրեանց։ 9Անխրատից պատահէ մահ. եւ մեռանի անզգամ ՚ի մեղս։ Պղծութիւն զայր ժանտագործ աղտեղի առնէ յաւուր չարի. 10եւ յաւուր նեղութեան՝ մինչեւ սատակեսցի։ 11Փրկեա՛ զորս ՚ի մահ տանին, եւ գնեա՛ զմահապարտս՝ եւ մի՛ խնայեար։ 12Ապա թէ ասիցես, թէ ո՛չ ճանաչեմ զնա՝ եւ ո՛չ նա զիս ճանաչէ, գիտասջի՛ր զի Տէր զսիրտս ամենեցուն ճանաչէ. եւ որ ստեղծ զշունչ ամենեցուն նա՛ գիտէ զամենայն, եւ հատուցանէ իւրաքանչիւր ըստ գործս իւր։ 13Կե՛ր մեղր որդեակ զի բարի է. եւ խորիսխ՝ զի քաղցրասցի կոկորդ քո. 14նո՛յնպէս եղիցի հանճար իմաստութեան յանձին քում։ Զի եթէ զա՛յն գտանիցես՝ եղիցի բարեա՛ւ վախճան քո. եւ լոյս քո մի՛ պակասեսցէ։ 15Մի՛ մատուցաներ զամպարիշտն յարօտս արդարոց. եւ մի՛ խաբիր լրութեամբ որովայնի։ 16Զի եթէ եւթն անգամ անկանիցի արդարն՝ կանգնեսցի. իսկ ամպարիշտք տկարասցին ՚ի չարիս։ 17Եթէ կործանեսցի թշնամին քո՝ մի՛ ոտն հարկաներ. եւ ՚ի գայթագղելն նորա մի՛ հպարտանար։ 18Զի մի՛ հայեսցի Տէր, եւ ո՛չ հաճեսցի ընդ այն. եւ դարձուսցէ զբարկութիւն իւր ՚ի նմանէ։ 19Մի՛ խնդար ընդ չարագործս, եւ մի՛ նախանձիր ընդ մեղաւորս. 20զի ո՛չ լինիցի զաւակ չարաց. ճրագ ամպարշտաց շիջցի։ 21Երկի՛ր յԱստուծոյ որդեակ՝ եւ ՚ի թագաւորէ. եւ ՚ի միոջէ ՚ի նոցանէ մի՛ ապստամբիցես։ 22Զի՝ յանկարծակի պահանջիցեն զամպարիշտս. եւ զպատուհաս երկոցունց ո՞վ ծանիցէ։ Որդի որ զգուշանայ բանից՝ եղիցի արտաքոյ կորստեան. զի ընդունելո՛վ ընկալաւ զնա։ Մի՛ ինչ ստութիւն ասասցի ՚ի լեզուէ թագաւորի. եւ ո՛չ ելցէ խաբէութիւն ՚ի լեզուէ նորա։ Սուսեր սո՛ւր է լեզու թագաւորի, եւ ո՛չ մարմնեղէն. եւ որ նմա մատնեսցի՝ խորտակի։ Զի եթէ սրեսցի բարկութիւն նորա՝ յօդիւք հանդերձ սատակեսցէ զմարդիկ, եւ զոսկերս արանց կերիցէ, եւ այրեսցէ իբրեւ զբոց. եւ իբրեւ զգէշ եղիցի ՚ի բո՛յնս արծուեաց։ Յիմոց բանից երկի՛ր որդեակ. եւ յորժամ ընկալցիս զնոսա՝ ապաշաւեսջիր։

23Զայս ասեմ ձեզ իմաստնոցդ՝ խելամո՛ւտ լինել իրաւանց մի՛ ամաչէք. ա՛կն առնուլ ՚ի դատաստանի չէ՛ բարւոք։ 24Որ ասէ զամպարիշտն թէ արդար է՝ անիծեա՛լ ՚ի ժողովրդոց լիցի, եւ ատելի՛ յազգաց։ 25Իսկ որ յանդիմանէն, նոքա լա՛ւք երեւեսցին, եւ ՚ի վերայ նոցա եկեսցէ օրհնութիւն բարեաց։ 26Շրթունք սիրեսցեն զպատասխանիս բանից բարեաց. եւ որ պատասխանի տայ բա՛նս դիմադարձութեան, պատրաստէ անձի՛ն իւրում բանս հեռանալոյ։ 27Պատրաստեա՛ յելս զգործս քո. եւ պատրաստեա՛ ՚ի դաստակերտս քո, եւ գնա՛ դու զկնի իմ. եւ շինեսցես վերստին զտուն քո։ 28Մի՛ լինիր վկայ սուտ՝ ընկերի քում. եւ մի՛ լայնիր շրթամբք քովք։ 29Մի՛ ասեր՝ թէ որպէս նա ընդ իս գնաց, եւ ես ընդ նա՛ գնացից. հատուցից նմա՝ որպէս եւ զրկեա՛ց զիս։ 30Իբրեւ ա՛նդ մի այր անզգամ, եւ իբրեւ այգի այր պակասամիտ. 31եւ եթէ թողուս զնա՝ խոպանանայ եւ մոլախոտէ՛ ամենեւին եւ լքանի. եւ քարինք որմոց նորա յատակին։ 32Յետոյ ասիցէ՝ թէ զղջացայ ես, հայեցայ եւ ընտրեցի զխրատ։ Մինչեւ յե՞րբ անկեալ դնիս ո՛վ վատ. ե՞րբ ՚ի քնոյ զարթիցես։ 33Սակաւիկ ինչ ննջիցե՞ս. սակաւիկ ինչ նիրհիցե՞ս, սակաւիկ ինչ դադարիցե՞ս. սակաւիկ ինչ ընդգրկիցե՞ս զձեռն քո ՚ի վերայ լանջաց քոց։ Եթէ զայդ առնիցես. 34եկեսցէ՛ իբրեւ զկարապետ աղքատութիւն քո. եւ կարօտութիւն քո իբրեւ զարագո՛տն սուրհանդակ։