1Լա՛ւ է այր յանդիմանիչ՝ քան զայր խստապարանոց. զի յանկարծակի հուր հարեալ զնովաւ՝ չլինիցի բժշկութիւն։ 2՚Ի գովութեան արդարոց՝ ուրա՛խ եղիցին ժողովուրդք. ընդ իշխանութիւնս ամպարշտաց՝ հեծեն արդարք։ 3Առն իմաստասիրի՝ ուրա՛խ առնի հայր իւր. իսկ որ զբոզս արածէ, կորուսանէ զմեծութիւն։ 4Թագաւոր արդար՝ կանգնէ զաշխարհ. եւ այր անօրէն կործանէ՛։ 5Որ կազմէ կռիւս յերեսս բարեկամի իւրոյ, պատահեսցէ հաղբս զոտիւք իւրովք։ 6Առն մեղաւորի որոգայթ սաստիկ դիցի. իսկ արդարն՝ յուրախութեան եւ ՚ի խնդութեան եղիցի։ 7Գիտէ՛ արդար դատել զտնանկս. իսկ ամպարիշտն գիտութեան ո՛չ խելամտէ. եւ աղքատի՝ ո՛չ գտանին միտք իրաւախոհք։ 8Արք անօրէնք հո՛ւր հարին զքաղաքէ. եւ իմաստունք դարձուցին զբարկութիւն։ 9Այր իմաստուն դատի զազգս. եւ այր անզգամ ՚ի բարկանալ իւրում ծա՛ղր լինի՝ եւ ո՛չ ակնածէ։ 10Արք արեանց՝ ատեան զարդար. իսկ ուղիղք փափաքեսցեն յանձն նորա։ 11Զամենայն բարկութիւն իւր միանգամայն թափէ անզգամ. իսկ իմաստունն մեղմով համբերէ։ 12Թագաւոր՝ որ ունկնդի՛ր է բանից անիրաւութեան, ամենեքեան որ ընդ նովաւ են՝ անօրէ՛նք են։ 13Փոխատուի եւ փոխառուի ՚ի մի վայր հասելոց, երկոցունց հանդէս առնէ Տէր։ 14Թագաւոր յորժամ ճշմարտութեամբ դատիցի զտնանկս, աթոռ նորա ՚ի վկայութիւն հաստատեսցի։ 15Գա՛նք եւ կշտամբանք տան զիմաստութիւն. մանուկ մոլորեալ՝ յամօ՛թ առնէ զծնօղս իւր։ 16՚Ի բազմանալ ամպարշտաց՝ յաճախեն մեղք. իսկ արդարք ՚ի նոցա կործանելն՝ զահի՛ հարկանին։ 17Խրատեա՛ զորդի քո՝ եւ հանգուսցէ զքեզ, եւ տացէ զա՛րդ անձին քում։ 18Ո՛չ գտցի առաջնորդ ազգի անօրինի. իսկ որ պահէ զօրէնս՝ երանելի՛ է։ 19Բանիւք ո՛չ խրատի ծառայ խիստ. թէպէտ եւ իմանայցէ չդնէ յունկան։ 20Յորժամ տեսանիցես զայր յանդուգն բանիւք, գիտասջի՛ր զի յո՛յս գոյ յանզգամին քան ՚ի նմա։ 21Որ փափկասուն լինի ՚ի մանկութենէ, ՚ի ծառայութիւն մատնեսցի. եւ յետոյ մորմոքեսցի յանձն իւր։ 22Այր անզգամ փորէ զհակառակութիւն. այր հեզ՝ դարձոյց զմեղս. եւ այր բարկացօղ փորեաց զմեղս։ 23Ամբարտաւանութիւն զայր նկո՛ւն առնէ. իսկ զխոնարհս փառաւոր առնէ Տէր։ 24Որ բաժանակի՛ց լինի գողոց՝ ատեայ զանձն, որք յորժամ երդումն առաջի դիցի՝ լուեալ եւ ո՛չ պատմիցեն, 25եւ առ երկիւղի եւ ամօթոյ մարդկան յայտնիցեն եւ կործանեսցին. իսկ որ յուսացեալ է ՚ի Տէր ուրա՛խ լիցի։ Ամպարշտութիւն առն ածէ գայթագղութիւն, եւ որ յուսայ ՚ի Տէր՝ ապրեսցի՛։ 26Բազումք ողոքեն զերեսս իշխանաց. բայց ՚ի Տեառնէ ելանեն իրաւունք առն։ 27Պի՛ղծ է արդարոյ այր անօրէն, եւ պի՛ղծ է անօրինի՝ ուղիղ ճանապարհ։