Սողոմոնի Առակների գիրք
31
1Իմ բանք յԱստուծոյ խօսեցեալ են, հրաման թագաւորի զոր խրատեաց զնա մայր իւր։ 2Զի որդեակ՝ Աստուծո՛յ բանք են. անդրանիկդ քե՛զ ասեմ որդի. զի որդեակ՝ պտուղ որովայնի իմոյ. զի որդեակ՝ ուխտից իմոց։ 3Մի՛ տար կանանց զմեծութիւն քո եւ զմիտս քո եւ զկեանս՝ ՚ի խորհուրդս յետինս. խորհրդով գործեա՛ զամենայն, խորհրդո՛վ արբ գինի։ 4Մեծամեծքն բարկասիրտք են, գինի մի՛ արբցեն. 5զի մի՛ իբրեւ արբցեն՝ մոռանայցեն զիմաստութիւն, եւ ուղիղ ո՛չ կարիցեն դատել զտկարն։ 6Տո՛ւք արբեցութիւն տրտմեցելոց, եւ գինի ըմպել՝ ցաւագնոտա՛ց. 7զի արբցեն՝ եւ մոռասցին զտնանկութիւնս իւրեանց, եւ զցաւս իւրեանց ո՛չ եւս յիշեսցեն։ 8Բա՛ց զբերան քո բանիւ Աստուծոյ, եւ դատեա՛ զամենեսեան ողջմտութեամբ, 9եւ ընտրեա՛ եւ որոշեա՛ զտնանկն եւ զտկարն։
10Կին ժրագլուխ եթէ գտանիցի, պատուականագո՛յն է այնպիսին քան զականս պատուականս։ 11Վստա՛հ է ՚ի նա սիրտ առն իւրոյ. այնպիսին աւարաց երբէք ո՛չ կարօտասցի։ 12Գործակից է առն իւրում ամենայն բարեաց եւ կենաց՝ եւ ո՛չ չարեաց։ 13Գտեալ ա՛սր եւ կտաւ՝ արար անօթս պիտանիս ձեռօք իւրովք։ 14Եւ եղեւ իբրեւ զնաւ շահաբեր. ՚ի հեռաստանէ ժողովէ իւր գանձս։ 15Յառնէ ընդ արշալուրշս, եւ տայ կերակուր ընտանեաց, եւ գործ նաժշտաց։ 16Տեսանէ զանդ գեղեցիկ՝ եւ գնէ զնա, եւ ՚ի պտղոյ ձեռաց իւրոց գործէ՛ զերկիր։ 17Գօտի ածեալ հաստատութեամբ ընդ մէջ իւր՝ մխեաց զբազուկս իւր ՚ի գործ, 18եւ ճաշակեաց՝ զի քա՛ղցր է գործել, եւ ո՛չ շիջանի ճրագ ՚ի նմանէ զամենայն գիշեր։ 19Զձեռս իւր ձգէ յօգուտ, եւ զմատունս իւր անձանձրո՛յթ տայ ՚ի լոյս։ 20Զձեռս իւր ընդարձակեաց աղքատաց, եւ կարկառ պտուղ տնանկին։ 21Ո՛չ ինչ հոգայ ՚ի տանէ կողմանէ այր նորա յորժամ ուրեք յամիցէ. զի ամենեքին որ զնովա՛ւ են, զգեցեալ են կրկի՛ն պատմուճանս։ 22Արա՛ր առն իւրում բեհեզս եւ ծիրանիս, եւ անձին իւրում արկանելի՛ս։ 23Եւ երեւելի՛ է ՚ի դրունս այր նորա, յորժամ նստիցի ՚ի ժողովրդեան ՚ի մէջ ծերոց եւ բնակչաց երկրի։ 24Կտա՛ւս արար եւ վաճառեաց, եւ արկանելի՛ս Քանանացւոց։ 25Զբերան իւր եբաց չափո՛վ եւ իմաստութեամբ. եւ կարգ եդ լեզուի իւրում։ 26Զզօրութիւն եւ զմեծվայելչութիւն զգեցաւ. եւ ուրա՛խ եղեւ յաւուրս յետինս։ 27Պարկե՛շտ են ճանապարհք տան նորա. հաց դատարկութեան ո՛չ եկեր։ 28Եւ ողորմածութիւնք նորա կանգնեցին զորդիս նորա եւ մեծացուցին։ Եւ այր նորա գովէ զնա՝ եւ ասէ. 29Բազում դստերք ստացան զմեծութիւն. բազո՛ւմք արարին զօրութիւն. բայց դու առաւե՛լ եղեր՝ եւ անցուցեր զամենեքումբք։ 30Սուտ հաճութիւնք, եւ ընդունայն գե՛ղ կնոջ ո՛չ գոյ ՚ի քեզ. զի կին իմաստուն եւ բարեպաշտօն օրհնեսցի՛։ Զերկիւղածս Տեառն պատուեսցէ նա. 31տո՛ւք նմա ՚ի պտղոյ շրթանց նորա. եւ գովեսցի ՚ի դրունս այր նորա։ Զի ճանապարհք առնն առաջի երեսաց իւրոց երթիցեն, եւ աջողեսցին յաւիտեանս յաւիտենից։