Սողոմոնի Առակների գիրք

4

1Լուարո՛ւք մա՛նկունք զխրատ հօր. եւ անսացէ՛ք ստանալ զիմաստութիւն. 2զի պարգեւս բարեաց պարգեւեցից ձեզ։ Զօրէնս իմ մի՛ թողուք. 3զի որդի՛ եղեալ եմ եւ ես հպատակ հօր իմոյ, եւ սիրեցեալ յաչս մօր իմոյ։ 4Որք ուսուցանէին զիս՝ եւ ասէին. Հաստատեսցի՛ բան մեր ՚ի սրտի քում։ Պահեա՛ զպատուիրանս իմ եւ կեա՛ց. 5ստացի՛ր զիմաստութիւն. ստացի՛ր զհանճար՝ եւ մի՛ մոռանար։ Մի՛ արհամարհեր զպատգամս բերանոյ իմոյ, եւ մի՛ խոտորիր ՚ի բանից շրթանց իմոց։ 6Մի՛ թողուր զնա, եւ պատսպարեսցէ զքեզ. սիրեա՛ զնա՝ եւ պահեսցէ՛ զքեզ։ 7Սկիզբն զգօնութեան ստացի՛ր զիմաստութիւն. եւ յամենայն ճանապարհս քո ստացի՛ր զհանճար։ 8Շուրջ փակեա՛ զնովաւ, եւ բարձրացուսցէ զքեզ. մեծարեա՛ զնա՝ եւ գիրկս արկցէ զքեւ։ 9Զի տացէ՛ գլխոյ քում պսա՛կ շնորհաց. եւ պսակաւն վայելչութեան վերակացո՛ւ լիցի քեզ։

10Լո՛ւր որդեակ՝ եւ ընկա՛լ զբանս իմ. եւ բազմասցին ամք կենաց քոց. եւ յաճախեսցին ճանապարհք կենաց քոց։ 11Զճանապարհս իմաստութեան ուսուցանեմ քեզ. խելամո՛ւտ առնեմ զքեզ ուղիղ շաւղաց։ 12Զի եթէ գնայցես՝ ո՛չ խափանեսցին գնացք քո. եւ եթէ ընթանայցես՝ ո՛չ վաստակեսցիս։ 13Բո՛ւռն հար զխրատուէ իմմէ՝ եւ մի՛ թողուցուս. այլ պահեա՛ զնա անձին քում ՚ի կեանս։ 14՚Ի ճանապարհս ամպարշտաց մի՛ երթայցես, եւ մի՛ նախանձիցիս ընդ ճանապարհս անօրինաց. 15եւ ՚ի տեղւոջ ուր բնակիցեն՝ ընդ այն մի՛ անցանիցես։ Խոտորեա՛ ՚ի նոցանէ, եւ խորշեա՛ անտի։ 16Զի ո՛չ ննջեն, եթէ ո՛չ չար գործիցեն։ Բարձեալ է նոցա՝ եւ ո՛չ ննջեն. 17որք ուտեն զկերակուրս ամպարշտութեան. եւ գինւով անօրէնութեան արբենան։ 18Ճանապարհք արդարոց որպէս լո՛յս ծագեն առաջնորդեն եւ լուսաւորեն, մինչեւ տիւն լուսաւորեսցէ։ 19Ճանապարհք ամպարշտաց խաւարինք. եւ ո՛չ գիտեն զիարդ գայթագղին։

20Որդեակ՝ իմո՛յ իմաստութեան անսա՛. եւ իմո՛ց բանից մատո՛ զունկն քո. 21զի մի՛ պակասեսցին աղբեւրք քո։ Պահեա՛ զնոսա ՚ի սրտի քում. 22զի կեա՛նք են որոց գտանենն զնա. եւ ամենայն մսեղւոյ՝ բժշկութիւն։ 23Ամենայն պահպանութեամբ պահեա՛ զսիրտ քո. զի ՚ի սոցանէ՛ են կենաց։ 24՚Ի բա՛ց արա ՚ի քէն զբերան կամակոր. եւ զշրթունս անիրաւս մերժեա՛ ՚ի քէն։ 25Աչք քո ուղի՛ղ հայեսցին. եւ արտեւանունք քո արդա՛ր ակնարկեսցեն։ 26Զշաւիղս ուղիղս արասցես ոտից քոց, եւ զճանապարհս քո ուղղեսցե՛ս։ 27Մի՛ յաջ խոտորիցիս՝ եւ մի՛ յահեակ. դարձո՛ զոտն քո ՚ի ճանապարհէ չարէ։ Զի զճանապարհս որ յաջմէ են՝ գիտէ . թի՛ւր են ճանապարհք՝ որ ՚ի ձախմէ են։ Այլ ինքն ուղի՛ղ արասցէ զշաւիղս քո, եւ զճանապարհս քո խաղաղութեամբ յառաջեցուսցէ։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805