1Որդեակ՝ եթէ լինիցիս երաշխաւոր բարեկամի քում, մատնեցեր զանձն քո թշնամւոյ։ 2Զի որոգայթ բո՛ւռն են առն շրթունք իւր, եւ ըմբռնի՛ բանիւ բերանոյ իւրոյ։ 3Արդ՝ արա՛ որդեակ զոր ինչ ես պատուիրեմ քեզ՝ եւ կեցցե՛ս. զի անկար ՚ի ձեռս չարաց վասն բարեկամի քոյ։ Արդ պնդեա՛ եւ մի՛ լքանիր. յորդորեա՛ եւ զբարեկամն զոր առեր յերաշխի։ 4Մի՛ տար քուն աչաց, եւ մի՛ նինջ արտեւանաց քոց։ 5Զի ապրեսցիս որպէս զայծեամն ՚ի հաղբից, եւ իբրեւ զհաւ ՚ի ծուղակաց։

6Ե՛րթ առ մրջիւն ո՛վ վատ, եւ նախանձեա՛ ընդ ճանապարհս նորա. եւ լե՛ր իմաստնագո՛յն եւս քան զնա։ 7Զի նորա ո՛չ գոյ հողագործութիւն, եւ ո՛չ հարկադիր, եւ ո՛չ ընդ տերամբք է։ 8Եւ պատրաստէ ամարանի զկերակուր, եւ բազում համբարս դնէ ՚ի հունձս։ Կամ ե՛րթ առ մեղուն եւ ուսի՛ր՝ զիա՞րդ գործօ՛ն է. եւ գործ նորա որպէս պարկեշտութեամբ գործի. զորոյ զվաստակն թագաւորք եւ տնանկք ՚ի բժշկութիւն մատուցանեն։ Ցանկալի՛ է ամենեցուն եւ մեծարոյ. զի թէպէտ տկա՛ր է զօրութեամբ, պատուեաց զիմաստութիւն՝ եւ յարգեցաւ։ 9Մինչեւ յե՞րբ յորսայսեալ կաս ո՛վ վատ, կամ ե՞րբ ՚ի քնոյ զարթիցես։ 10Փոքր մի ննջիցե՞ս. փոքր մի նստիցի՞ս. փոքր մի նիրհիցե՞ս. փոքր մի հանգուցանիցե՞ս զձեռն քո ՚ի վերայ լանջաց։ 11Ապա հասանիցէ ՚ի վերայ քո իբրեւ զչա՛ր ուղեւոր տնանկութիւն, եւ կարօտութիւն իբրեւ զժիր սուրհանդակ։ Ապա թէ անդանդաղ լինիցիս, հասանիցէ իբրեւ զաղբեւր ամառն քո, եւ կարօտութիւն իբրեւ այր մի չար ինքնահալա՛ծ։

12Այր անօրէն եւ անզգամ գնա՛յ զճանապարհս թեւրս։ 13Քանզի նո՛յն ինքն ակնարկէ՛ ակամբ, եւ նշանակէ՛ ոտամբ, եւ ուսուցանէ նշանացի՛ մատամբք։ 14Սիրտ խոտորեալ նիւթէ զչարիս. յամենայն ժամանակի այնպիսին խռովութիւնս առնէ քաղաքի։ 15Վասն այնորիկ յանկարծակի՛ հասցէ նմա կորուստ իւր. հաշումն՝ եւ մաշո՛ւմն առանց բժշկութեան։ 16Զի խնդա՛յ ընդ ամենայն զոր ատեայ Տէր. եւ խորտակի վասն պղծութեան անձին իւրոյ։ 17Աչք թշնամանողի՝ լեզո՛ւ անիրաւ, ձեռք՝ որ հեղուն զարիւն արդար. 18սիրտ՝ որ նիւթէ զխորհուրդս չարութեան. ոտք՝ որ փութան գործել զչարիս, սատակեսցի՛ն։ 19Բորբոքէ՛ զստութիւն վկա՛յ անիրաւ, եւ արկանէ գրգռութիւն ՚ի մէջ եղբարց։

20Որդեակ՝ պահեա՛ զօրէնս հօր քոյ, եւ մի՛ մերժեր զխրատ մօր քոյ։ 21Ընկա՛լ զնոսա յանձին եւ ՚ի գլուխ քո հանապազ. եւ ա՛րկ իբրեւ մանեակ ՚ի պարանոց քո։ 22Յորժամ շրջիցիս՝ ընդ քե՛զ տարջիր, եւ ընդ քեզ եղիցի. յորժամ ննջիցես՝ պահեսցէ զքեզ. եւ յորժամ յառնիցես՝ խօսակի՛ց իցէ քեզ։ 23Զի ճրա՛գ է պատուիրան օրինացն՝ եւ լոյս, եւ ճանապարհ կենաց՝ յանդիմանութիւն եւ խրատ։ 24Պահե՛լ զքեզ յառնակին կնոջէ. եւ ՚ի չարախօսութենէ օտա՛ր լեզուէ։ 25Որդեակ՝ մի՛ յաղթեսցէ քեզ ցանկութիւն գեղոյ. եւ մի՛ ըմբռնիցիս աչօք քովք. եւ մի՛ յափշտակիցիս արտեւանամբք նորա։ 26Զի գինք կնոջ պոռնկի՝ որչափ նկանակի՛ միոջ հացի. քանզի կին չար՝ զարանց պատուականաց զհոգիս որսա՛յ։ 27Ծրարիցէ՞ ոք հուր ՚ի գոգ՝ եւ զհանդերձսն ո՛չ այրիցէ. 28կամ գնայցէ՞ ոք ՚ի վերայ կայծականց հրոյ, եւ զոտս իւր ո՛չ խարշիցէ։ 29Նոյնպէս եւ որ մտանէ առ առնակին՝ առանց պատժի ո՛չ լիցի, եւ ո՛չ արդարասցի ամենայն որ մերձենայ առ նա։ 30Ոչ ինչ են զարմանք եթէ ըմբռնեսցի ոք ՚ի գողութեան. գողանայ՝ զի լցուսցէ զանձն իւր քաղցեալ. 31ապա թէ ըմբռնեսցի, եւթնպատիկ տուժեսցի. եւ զամենայն ինչս իւր տուեալ ապրեցուցանէ զանձն։ 32Իսկ որ շնայն՝ առ պակասութեան մտաց, կորո՛ւստ անձին իւրում ստանայ։ 33Ցա՛ւս եւ անարգանս կրէ. եւ նախատինք նորա մի՛ կորիցեն յաւիտեան։ 34Լի՛ է նախանձու սրտմտութիւն առն նորա. եւ ո՛չ խնայեսցէ յաւուր դատաստանի։ 35Ո՛չ փոխանակեսցէ եւ ո՛չ ընդ միո՛յ իրիք փրկանաց զթշնամութիւն. եւ ո՛չ վճարիցի բազում կաշառօք։