1Վասն այսորիկ դու զիմաստութիւն քարոզեսցես, զի հանճար ձայնատո՛ւ լիցի քեզ։ 2Քանզի ՚ի վերայ լերանց գլխաւորա՛ց է, եւ ՚ի մէջ շաւղաց հասեալ կայ. 3եւ ՚ի դրունս հզօրաց սպասէ՛. եւ ՚ի մուտս օրհնի։

4Զձեզ աղաչեմ ո՛վ մարդիկ, եւ բաշխեմ զբարբառ իմ որդւոց մարդկան։ 5Իմացարո՛ւք անմեղք զխորագիտութիւն. եւ անխրատք դի՛ք ՚ի սիրտս ձեր։ 6Ունկն դիք ինձ, զի զպարկեշտս բարբառիմ. եւ բղխեմ ՚ի շրթանց իմոց զուղղութիւնս։ 7Զի զճշմարտութիւն խոկասցէ կոկորդ իմ. եւ պի՛ղծ են առաջի իմ շրթունք սուտք։ 8Արդարութեամբ են ամենայն պատգամք բերանոյ իմոյ, եւ ո՛չ ինչ գոյ ՚ի նոսա ծռութիւն եւ ո՛չ թիւրութիւն։ 9Ամենայն ինչ ուղի՛ղ է իմաստնոց. եւ յարմարեալ է այնոցիկ ոյք գտանեն զգիտութիւն։ 10Ընկալարո՛ւք զխրատ՝ եւ մի՛ զարծաթ. եւ զգիտութիւն քան զոսկի ընտիր։ 11Լա՛ւ է իմաստութիւն քան զականս պատուականս. եւ ամենայն ինչ պատուական չարժէ՛ զնա։ 12Ես իմաստութիւն բնակեցայ ՚ի խորագիտութեան. զխորհուրդս եւ զգիտութիւն կոչեցի յիս։ 13Երկեւղ Տեառն ատեայ զանիրաւութիւն. զթշնամանս՝ եւ զհպարտութիւն, եւ զճանապարհս չարեաց։ 14Ի՛մ է խորհուրդ եւ զգուշութիւն, եւ ի՛մ է հանճար եւ զօրութիւն։ 15Ինեւ՛ թագաւորք թագաւորեն, եւ հզօրք գրեն զարդարութիւն։ 16Ինեւ՛ մեծամեծք մեծանան, եւ բռունք ինեւ՛ ունին զերկիր։ 17Ես՝ որ զիսն սիրեն՝ սիրե՛մ. եւ որ զիսն խնդրեն՝ գտցեն շնորհս։ 18Մեծութիւն եւ փառք՝ ի՛մ իսկ են. եւ ստացուածք բազմաց եւ արդարութիւն։ 19Լա՛ւ է զիս ստանալ՝ քան զոսկի եւ զականս պատուականս. եւ զարդիւնս իմ քան զոսկի եւ զարծաթ ընտիր։ 20՚Ի ճանապարհս արդարութեան գնամ. եւ ՚ի մէջ շաւղաց արդարութեան շրջիմ։ 21Զի բաշխեցից սիրելեաց իմոց զմեծութիւն. եւ զգանձս նոցա լցուցի՛ց բարութեամբ։ Եթէ պատմեցից ձեզ զհանապազորդ լինելոցն, եւ յիշեցուցից որ յաւիտենիցն համարեալ են։ 22Տէր հաստատեաց զիս ՚ի սկի՛զբն ճանապարհաց իւրոց ՚ի գո՛րծս իւր. յառաջ քան զյաւիտեանս հաստատեաց զիս։ 23Իսկզբանէ յառաջ քան զերկիր առնել. 24եւ նա՛խ քան զանդունդս գործել. եւ նա՛խ քան զբղխել աղբիւրաց ջրոց. 25յառաջ քան զլերինս հաստատել. յառա՛ջ քան զամենայն բլուրս ծնաւ զիս։ 26Տէր արար զշէնս եւ զանշէնս. եւ զեզերս բնակեալս ՚ի ներքոյ երկնից։ 27Մինչդեռ պատրաստէր զերկինս՝ ընդ նմա՛ էի. եւ մինչ զատուցանէր զաթոռ իւր ՚ի վերայ հողմոց։ 28Եւ յորժամ զօրացուցանէր զամպս վերինս. եւ յորժամ հաստատուն դնէր զաղբեւրս ՚ի ներքոյ երկնից։ 29՚Ի դնել ծովու զհաստատութիւն իւր. զի ջուրք մի՛ անցցեն ըստ ափն նորա. ՚ի ժամանակի յորում հաստատո՛ւն դնէր զհիմունս երկրի. 30ե՛ս էի առ նովաւ պատշաճեալ։ Ես էի որով ուրախ լինէր Տէր հանապազ, եւ ցնծայի առաջի նորա յամենայն ժամ։ 31Յորժամ ուրա՛խ լինէր ընդ աշխարհին բովանդակել. եւ ցնծայր յորդիս մարդկան։ 32Արդ ո՛րդեակ՝ լո՛ւր ինձ. եւ երանելի են՝ որ զճանապարհս իմ պահիցեն։ 33Լուարո՛ւք զիմաստութիւն՝ եւ իմաստո՛ւնք լերուք, եւ մի՛ պաշարիցիք։ 34Երանեալ է այր որ լուիցէ ինձ, եւ մարդ որ զճանապարհս իմ պահիցէ. տքնիցի առ դրունս իմ հանապազ. եւ պահիցէ զսեամս մտից իմոց։ 35Զի ելք իմ են ելք կենաց. եւ պատրաստին կամք իմ ՚ի Տեառնէ։ 36Իսկ որ յիսն մեղանչեն՝ ամպարշտեն յանձինս իւրեանց. եւ որ ատեանն զիս՝ սիրե՛ն զմահ։