Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. Ճ։

1Յողորմութիւն եւ յիրաւունս օրհնեցից զքեզ Տէր. սաղմոս ասացից 2եւ ՚ի միտ առից։ Ճանապարհ անբիծ մինչեւ եկեսցէ առ իս. զի գնայի ես յանբծութեան սրտի իմոյ ՚ի մէջ տան իմոյ։ 3Ո՛չ եդի առաջի աչաց իմոց իրս անիրաւութեան. ոյք առնէին զուրացութիւն. ատեցի։ Ո՛չ մերձեցաւ առ իս 4որ թեւրն էր սրտիւ. խոտորեալ յինէն անզգամին, եւ ես ո՛չ ինչ փոյթ առնէի։ 5Որ խօսէր գաղտ զընկերէ իւրմէ, զնա բացէ ՚ի բա՛ց հալածէի։ Որ ամբարտաւան էր աչօք՝ եւ ագահ սրտիւ, ընդ նմա եւ հա՛ց ո՛չ ուտէի։ 6Աչք իմ ՚ի հաւատացեալս երկրի, զի նստցին նոքա ընդ իս։ Որ գնայր ՚ի ճանապարհ անբիծ, նա՛ պաշտէր զիս։ 7Ո՛չ բնակէր ՚ի մէջ տան իմոյ որ առնէր զամբարտաւանութիւն. որ խօսէր զանօրէնութիւն չէ՛ր յաջողեալ նմա առաջի աչաց իմոց։ 8Ընդ առաւօտս սպանանէի զամենայն մեղաւորս երկրի. սատակեցից ՚ի քաղաքի Տեառն զամենեսեան որ գործեն զանօրէնութիւն։ Տունք. ժ։ Գոբղայս. իզ։