2Տէր լո՛ւր աղօթից իմոց աղաղակ իմ առ քե՛զ եկեսցէ, 3մի՛ դարձուցաներ զերեսս քո յինէն։ Յաւուր նեղութեան իմոյ խոնարհեցո՛ առ իս զունկն քո. յորում աւուր կարդամ առ քեզ վաղվաղակի լո՛ւր ինձ։ 4Սպառեցան որպէս ծուխ աւուրք իմ, եւ ոսկերք իմ որպէս խռիւ չորացան։ 5Հարաւ որպէս խոտ եւ ցամաքեաց սիրտ իմ, մոռացայ ուտել զհաց իմ 6՚ի ձայնէ հեծութեան իմոյ։ Կցեցաւ ոսկր իմ ՚ի մարմին իմ. 7նմանեցի ես հաւալսան յանապատի։ Եղէ ես որպէս բու յաւերակի, 8տքնեցայ եւ եղէ ես որպէս ճնճղուկ միայն ՚ի տանիս։ 9Նախատեցին զիս թշնամիք զօրհանապազ, եւ գովիչք իմ ինեւ՛ երդնուին։ 10Զմոխիր որպէս հաց կերայ, եւ զըմպելի իմ արտասուօք խառնեցի։ 11Յերեսաց բարկութեան սրտմտութեան քո, զի դու բարձրացուցեր եւ խոնարհեցուցեր զիս։ 12Աւուրք իմ որպէս հովանի՛ անցին, եւ ես որպէս խոտ ցամաքեցայ։ 13Դու Տէր յաւիտեա՛ն կաս, եւ յիշատակ քո ազգէ մինչեւ յազգ։ 14Դու յարուցեալ գթասցիս ՚ի վերայ Սիոնի, ժամանակ գթալոյ նորա հասեալ է ժամ։ 15Հաճեցան ծառայք քո ընդ քարինս նորա, եւ ՚ի հողս նորա գթասցին։ 16Երկիցեն հեթանոսք յանուանէ քումմէ. եւ ամենայն թագաւորք երկրի ՚ի փառաց քոց։ 17Շինէ՛ Տէր զՍիոն, եւ երեւեսցի՛ փառօք իւրովք ՚ի նմա։ 18Հայեցաւ նա յաղօթս խոնարհաց, եւ ո՛չ արհամարհեաց զխնդրուածս նոցա։ 19Գրեսցի այս յազգ յա՛յլ, ժողովուրդ զոր ստացեալ է օրհնեսցէ զՏէր։ 20Հայեցաւ նա ՚ի բարձանց ՚ի սրբութենէ իւրմէ. Տէր յերկնից յերկիր հայեցաւ։ 21Լսել զհեծութիւն կապելոց, եւ արձակել զորդիս մահապարտաց։ 22Պատմել ՚ի Սիոն զանուն Տեառն, եւ զօրհնութիւնս նորա յԵրուսաղէմ։ 23Ժողովել ժողովրդոց ՚ի միասին, եւ թագաւորաց ծառայել Տեառն։ 24Պատասխանի ետ նմա ՚ի ճանապարհի զօրութեան իւրոյ. զնուազութիւն աւուրց իմոց ասա՛ ինձ 25եւ մի՛ հաներ զիս ՚ի կէս աւուրց իմոց. զի ազգ յազգ են ամք քո։ 26Իսկզբանէ Տէր զհիմունս երկրի հաստատեցեր, եւ գործք ձեռաց քոց երկինք են։ 27Նոքա անցանեն, եւ դու կաս եւ մնաս յաւիտեան։ Ամենեքեան որպէս զձորձս մաշեսցին. որպէս վերարկո՛ւս փոխեսցես զնոսա եւ փոխեսցին։ 28Բայց դու նոյն իսկ ես եւ ամք քո ո՛չ անցանեն. 29որդիք ծառայից քոց բնակեսցեն ՚ի նմա, եւ զաւակի նոցա յաւիտեան աջողեսցի։ Տունք. իզ։