Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ՃԲ։

Սաղմոս ՚ի Դաւիթ. ՃԲ։ [839]

1Օրհնեա՛ անձն իմ զՏէր, եւ ամենայն ոսկերք իմ զանուն սուրբ նորա։ 2Օրհնեա՛ անձն իմ զՏէր, եւ մի՛ մոռանար զամենայն տուրս նորա։ 3Ո քաւէ զմեղս քո, բժշկէ զամենայն հիւանդութիւնս քո։ 4Ո փրկէ յապականութենէ զկեանս քո, պսակէ զքեզ ողորմութեամբ եւ գթութեամբ։ 5Ո լնու ՚ի բարութենէ զցանկութիւն քո, նորոգեսցի որպէս արծուոյ մանկութիւն քո։ 6Առնէ ողորմութիւնս Տէր, եւ իրաւունս ամենայն զրկելոց։ 7Եցոյց Տէր զճանապարհս իւր Մովսիսի, եւ որդւոցն Իսրայէլի զկամս իւր։ 8Գթա՛ծ ողորմա՛ծ է Տէր, երկայնամի՛տ եւ բազումողորմ։ 9Ո՛չ ՚ի սպառ բարկանայ Տէր, եւ ո՛չ յաւիտեան պահէ ոխս։ 10Ո՛չ ըստ մեղս մեր արար մեզ, եւ ո՛չ ըստ անօրէնութեան մերում հատոյց մեզ։ 11Այլ որպէս բարձր են երկինք յերկրէ, այնպէս զօրացոյց Տէր զողորմութիւն իւր ՚ի վերայ երկիւղածաց իւրոց։ 12Որչափ հեռի են արեւելք յարեւմտից, այնպէս հեռի՛ արար ՚ի մէնջ զանօրէնութիւնս մեր։ 13Որպէս գթայ հայր ՚ի վերայ որդւոց իւրոց, այնպէս գթասցի Տէր յերկիւղածս իւր։ 14Զի նա գիտաց զստեղծուածս մեր, եւ յիշեաց թէ հող եմք։ 15Մարդոյ որպէս խոտո՛յ են աւուրք իւր, որպէս ծաղիկ վայրի այնպէս ծաղկէ։ 16Շնչէ ՚ի նմա հողմ եւ ո՛չ է, եւ ո՛չ եւս երեւի տեղի նորա։ 17Բայց ողորմութիւն Տեառն յաւիտեանս յաւիտենի՛ց ՚ի վերայ երկիւղածաց իւրոց, եւ արդարութիւն նորա յորդւոց մինչեւ յորդիս։ 18Որ պահեն զուխտս նորա, յիշեն զպատուիրանս նորա եւ առնեն զնա։ 19Տէր յերկինս պատրաստեաց աթո՛ռ իւր, արքայութիւն նորա ամենեցուն տիրէ։ 20Օրհնեցէ՛ք զՏէր ամենայն հրեշտակք նորա, հզօրք զօրութեամբ որ առնէք զբան նորա, լսէք ձայնի պատգամաց նորա։ 21Օրհնեցէ՛ք զՏէր ամենայն զօրութիւնք նորա, պաշտօնեայք եւ արարօղք կամաց նորա։ 22Օրհնեցէ՛ք զՏէր ամենայն գործք նորա, ընդ ամենայն տեղիս է տէրութիւն նորա. օրհնեա՛ անձն իմ զՏէր։ Տունք. իբ Գոբղայս. խը։