Ալէլուիա. ՃԴ։ 104:1: Խոստովա՛ն եղերուք Տեառն՝ եւ կարդացէ՛ք զանուն նորա. պատմեցէ՛ք ՚ի հեթանոսս զգործս նորա։

Ալէլուիա. ՃԴ։

1Խոստովա՛ն եղերուք Տեառն՝ եւ կարդացէ՛ք զանուն նորա. պատմեցէ՛ք ՚ի հեթանոսս զգործս նորա։ 2Օրհնեցէ՛ք եւ սաղմո՛ս ասացէք նմա. պատմեցէ՛ք զամենայն սքանչելիս նորա, 3եւ գովեցարո՛ւք յանուն սուրբ նորա։ Ուրա՛խ եղիցին սիրտք այնոցիկ ոյք խնդրեն զՏէր, 4խնդրեցէ՛ք զՏէր եւ հզօ՛րք եղերուք, խնդրեցէ՛ք զերեսս նորա յամենայն ժամ։ 5Յիշեցէ՛ք զսքանչելիս նորա զոր արար, զարուեստս եւ զիրաւունս բերանոյ նորա։ 6Զաւակն Աբրահամեան ծառայք նորա, որդիք Յակովբայ ընտրեա՛լք նորա։ 7Նա ինքն է Տէր Աստուած մեր, յամենայն երկրի են իրաւունք նորա։ 8Յիշեաց յաւիտենից զուխտ իւր, եւ զբանն զոր պատուիրեա՛ց մինչեւ ՚ի հազար ամ։ 9Զուխտն զոր եդ ընդ Աբրահամու, եւ զերդումն իւր ընդ Սահակայ։ 10Հաստատեաց առ Յակովբ զհրաման իւր, եւ առ Իսրայէլ զուխտ իւր յաւիտենից։ 11Ասէ. Ձե՛զ տաց զերկիրն Քանանու, զվիճակ ժառանգութեան ձերոյ։ 12Զի էին նոքա թուով սակաւ, նուա՛զք եւ պանդուխտք ՚ի նմա։ 13Անցին նոքա ազգէ յազգ, ՚ի թագաւորութենէ ՚ի ժողովո՛ւրդ յայլ։ 14Ո՛չ եթող մարդկան մեղանչել նոցա, կշտամբեաց զթագաւորս վասն նոցա։ 15Մի՛ մերձենայք ասէ յօծեալս իմ, եւ ՚ի մարգարէս իմ մի՛ մեղանչէք։ 16Կոչեաց սո՛վ յերկիր նոցա, զամենայն զօրութիւն հացի եբեկ։ 17Առաքեաց առաջի նոցա այր, ՚ի ծառայութիւն վաճառեցաւ Յովսէփ։ 18Խոնարհ արարին ՚ի կապանս զոտս նորա, եւ անց ընդ երկաթս անձն նորա։ 19Մինչեւ եկեսցէ բան նորա, եւ բան Տեառն փորձեաց զնա։ 20Առաքեաց թագաւորն եւ ելոյծ զնա, իշխան ժողովրդեան եթող զնա։ 21Կացոյց զնա տէ՛ր տան իւրոյ, իշխա՛ն ՚ի վերայ ամենայն ստացուածոց իւրոց։ 22Խրատել զիշխանս նոցա որպէս զինքն, եւ զծերս նոցա իմաստո՛ւնս արասցէ։ 23Եմուտ Իսրայէլ յԵգիպտոս, Յակովբ պանդխտեցա՛ւ յերկիր Քամայ։ 24Աճեցոյց զժողովուրդ իւր յոյժ, եւ զօրացո՛յց զնոսա քան զթշնամիս իւր։ 25Դարձոյց զսիրտս նոցա ատե՛լ զժողովուրդ իւր, եւ ՚ի նենգե՛լ զծառայս իւր։ 26Առաքեաց զՄովսէ՛ս ծառայ իւր, եւ զԱհարովն ընտրեալ իւր։ 27Ետ նոցա զբան նշանաց իւրոց, եւ զարուեստս իւր յերկիր Քամայ։ 28Առաքեաց խաւա՛ր եւ խաւարեցոյց զնոսա, զի դառնացուցին զբան նորա։ 29Դարձոյց յարիւն զգետս նոցա, եւ սպան զամենայն ձկունս նոցա։ 30Եռաց յերկիր նոցա գորտ, ՚ի շտեմարանս թագաւորաց նոցա։ 31Ասաց եւ եկն շանաճանճ, եւ մժիխ ընդ ամենայն սահմանս նոցա։ 32Դարձոյց զանձրեւս նոցա ՚ի կարկուտ, եւ հուր յերկիր նոցա բորբոքեցաւ։ 33Եհար զայգիս եւ զթզենիս նոցա, եւ փշրեաց զամենայն ծառս սահմանաց նոցա։ 34Ասաց եւ եկն մարախ, եւ խառնիճ՝ զի ո՛չ գոյր թիւ։ 35Եկեր զամենայն խոտ երկրի նոցա, սպառեաց զամենայն պտուղ անդոյ նոցա։ 36Եհար զամենայն անդրանիկս Եգիպտացւոց, զսկիզբն ամենայն վաստակոյ նոցա։ 37Եհան զնոսա ոսկւով եւ արծաթով, եւ ո՛չ գոյր յազգի նոցա հիւանդ։ 38Ուրախ եղեւ Եգիպտոս ընդ ելանել նոցա, զի անկաւ ահ Տեառն ՚ի վերայ նոցա։ 39Սփռեաց ամպ հովանի՛ առնել նոցա ՚ի տուէ, եւ հրով լո՛յս տայր նոցա ՚ի գիշերի։ 40Խնդրեցին եւ եկն լորամարգի, եւ հացի՛ւ երկնից լցոյց զնոսա։ 41Եհար զվէմն եւ բղխեցին ջուրք, եւ գնացին գետք ընդ անջրդիս։ 42Յիշեաց զբան իւր սուրբ, որ ընդ Աբրահամու ծառայի իւրում։ 43Եհան զժողովուրդ իւր ցնծութեամբ, եւ զընտրեալս իւր ուրախութեամբ։ 44Ետ նոցա զգաւառս հեթանոսաց, ՚ի վաստակս ժողովրդոց ժառանգեցոյց զնոսա։ 45Զի պահեսցեն զվկայութիւնս նորա, եւ զօրէնս նորա խնդրեսցեն։ Տունք. խդ։ Գոբղայս. հը։