2Պատրա՛ստ է սիրտ իմ Աստուած, պատրաստ է սիրտ իմ օրհնել եւ սաղմոս ասել քեզ փառօք իմովք։ 3Զարթի՛ք փառք իմ զարթի՛ք սաղմոսի՛ւք եւ օրհնութեամբ, եւ ես զարթեայց առաւօտու։ 4Խոստովան եղէց քեզ ՚ի ժողովուրդս Տէր, եւ սաղմոս ասացից քեզ յազինս։ 5Մեծ եղեւ մինչեւ յերկինս ողորմութիւն քո, մինչեւ յամպս է ճշմարտութիւն քո։ 6Բարձ լեր մինչեւ յերկինս Աստուած, յամենայն երկրի են փառք քո։ 7Որպէս փրկեցան սիրելիք քո, կեցո՛ աջով քով եւ լո՛ւր մեզ։ 8Աստուած խօսեցաւ ՚ի սրբութենէ իւրմէ, բարձր եղէց բաժանեցայց զՍիւքէմ եւ զհովիտսն Յարկաց չափեցից։ 9Ի՛մ է Գաղաադ եւ իմ է Մանասէ, Եփրեմ հզօրիչ գլխոյ իմոյ։ Յուդա թագաւոր իմ, 10եւ Մովաբ աւազան յուսոյ իմոյ։ ՅԵդովմէ ուղղեցից զգնացս իմ, եւ ինձ այլազգիք հնազանդ եղեն։ 11Ո՛ տարցէ զիս ՚ի քաղաք ամուր, կամ ո՛ առաջնորդեսցէ ինձ մինչեւ յԵդովմէ։ 12Թէ ո՛չ դու Աստուած որ մերժեցեր զմեզ, եւ ո՛չ ելեր Աստուած ընդ զօրս մեր։ 13Տո՛ւր մեզ օգնութիւն ՚ի նեղութեան, զի սուտ է փրկութիւն մարդոյ։ 14Աստուծով արասցո՛ւք զօրութիւն, եւ նա յամօթ արասցէ զթշնամիս մեր։ Տունք. ժդ։