2Աստուած օրհնութեան իմոյ մի՛ լռեր, զի բերան մեղաւորի բերան նենգաւորի բացաւ ՚ի վերայ իմ։ Խօսեցան զինէն լեզուօք նենգաւորօք, 3եւ բանիւք ատելութեան պաշարեցին զիս։ Մարտեան ընդ իս ՚ի տարապարտուց, 4փոխանակ սիրոյ իմոյ մատնէին զիս, այլ ես յաղօթս կայի։ 5Հատուցին ինձ չա՛ր փոխանակ ընդ բարւոյ, ատելութիւն փոխանակ սիրոյ իմոյ։ 6Կացո՛ ՚ի վերայ նորա մեղաւոր, Սատանա՛յ կացցէ ընդ աջմէ նորա։ 7՚Ի դատաստանէ իւրմէ ելցէ դատապարտեալ, եւ աղօթք նորա ՚ի մե՛ղս դարձցին։ 8Եղիցին աւուրք նորա նուազ, եւ զայցելութիւն նորա զայն ա՛յլ տարցի։ 9Եղիցին որդիք նորա որբ եւ կին նորա այրի՛. 10սահեսցին փոփոխեսցին, որդիք նորա մուրօղք եղիցին, եւ ելցեն ՚ի բնակութենէ իւրեանց։ 11Քննեսցէ փոխատու զամենայն ինչս նորա, յափշտակեսցեն օտա՛րք զվաստակս նորա։ 12Մի՛ գտցի ոք օգնական նմա, եւ մի՛ ոք ողորմեսցի ՚ի վերայ որբոց նորա։ 13Եղիցին որդիք նորա ՚ի սատակումն, եւ յազգէ ջնջեսցի անուն նորա։ 14Յիշեսցին մեղք հօր նորա առաջի Տեառն. եւ մեղք մօր նորա մի՛ ջնջեսցին, 15եւ եղիցին առաջի Տեառն յայմենայն ժամ։ 16Սատակեսցի՛ յերկրէ յիշատակ նորա. փոխանակ զի ո՛չ յիշեաց առնել զողորմութիւն։ 17Հալածեաց զայր աղքատ եւ զտնանկ, սպանանե՛լ զայն որ խոնարհ է սրտիւ։ 18Սիրեաց զանէծս եւ ելցէ՛ նմա. ո՛չ կամեցաւ զօրհնութիւն, հեռի՛ եղիցի ՚ի նմանէ։ Զգեցաւ զանէծս որպէս հանդերձ, մտցէ որպէս ջո՛ւր ՚ի փոր նորա, որպէս ձէթ ընդ ոսկերս նորա։ 19Եղիցի նմա որպէս հանդերձ զի ագանի, որպէս գօտի որ ածի՛ հանապազ ընդ մէջ։ 20Այս գործի այնոցիկ որ չարախօս կային զինէն առ Տէր, եւ ոյք խօսէին չա՛ր զանձնէ իմմէ։ 21Այլ դու Տէր Տէր՝ արա՛ ընդ իս ըստ անուա՛ն քում, զի քաղցր է ողորմութիւն քո, փրկեա՛ զիս 22զի աղքատ եւ տնանկ եմ ես։ Սիրտ իմ խռովեցաւ ՚ի փորի իմում, 23եւ ես որպէս ստուե՛ր ՚ի խուսափել իմում պակասեցայ, եւ թօթափեցայ որպէս մարախ։ 24Ծունկք իմ տկարացա՛ն ՚ի պահոց, եւ մարմին իմ այլագունեա՛ց յիւղոյ։ 25Եղէ ես նախատ նոցա, տեսին զիս եւ շարժեցին զգլուխս իւրեանց։ 26Օգնեա՛ ինձ Տէր Աստուած իմ, եւ փրկեա՛ զիս ըստ ողորմութեան քում։ 27Ծանիցեն զի ձեռն քո ա՛յս է, եւ դու Տէր արարեր զայս։ 28Նոքա անիծանեն եւ դու օրհնեսցես. ոյք յարուցեալ են ՚ի վերայ իմ ամօ՛թ կրեսցեն. այլ ծառայ քո ուրա՛խ եղիցի ՚ի քեզ։ 29Զգեցցին զամօթ որ չարախօս կային զանձնէ իմմէ, եւ արկցեն որպէս կրկնո՛ց զամօթ իւրեանց զիւրեամբք։ 30Այլ ես խոստովա՛ն եղէց առ Տէր յոյժ բերանով իմով, ՚ի մէջ բազմաց օրհնեցից զքեզ։ 31Զի եկաց նա ընդ աջմէ տնանկիս, փրկել զիս յայնցանէ ոյք հալածեն զանձն իմ։ Տունք. իը։