Ալէլուիա. ՃԺԳ։

1Ելանելն Իսրայէլի յԵգիպտոսէ. տանն Յակոբայ ՚ի ժողովրդենէ այլազգեաց։ 2Եղեւ Հրէաստան սրբութիւն նորա, եւ Իսրայէլ իշխանութիւն նորա։ 3Ծով ետես եւ փախեաւ, եւ Յորդանան անդրէ՛ն դարձաւ։ 4Լերինք ցնծացին որպէս խոյք, եւ բլուրք որպէս գառինք մաքեաց։ 5Զի՞ է քեզ ծով, զո՞ տեսեր եւ փախեար, կամ դու Յորդանան զի՞ դարձար անդրէն։ 6Լերինք՝ ցնծացէ՛ք որպէս խոյք, եւ բլուրք որպէս գառի՛նք մաքեաց։ 7Յերեսաց Տեառն սասանեցաւ երկիր, յերեսաց Աստուծոյ Յակովբայ։ 8Ո դարձոյց զվէմն ՚ի վտակս ջուրց, եւ զապառաժն ՚ի յաղբերակունս։ Մի՛ մեզ Տէր մի՛ մեզ. այլ անուա՛ն քում տո՛ւր զփառս, վասն անուան եւ ճշմարտութեան քում։ Մի՛ երբէք ասասցեն ՚ի հեթանոսս, թէ ո՛ւր է Աստուած նոցա։ Աստուած մեր յերկինս եւ յերկրի, զամենայն զոր ինչ կամեցաւ եւ արար։ Կուռք հեթանոսաց ոսկի եւ արծաթ են, ձեռագործք են որդւոց մարդկան։ Բերան ունին՝ եւ ո՛չ խօսին, աչս ունին՝ եւ ո՛չ տեսանեն։ Ականջս ունին՝ եւ ո՛չ լսեն, ունչս ունին՝ եւ ո՛չ հոտոտին։ Ձեռս ունին՝ եւ ո՛չ շօշափեն, ոտս ունին՝ եւ ո՛չ գնան. եւ ո՛չ գոյ բարբառ ՚ի կոկորդս նոցա։ Նման նոցա՛ եղիցին ոյք արարին զնոսա. ամենեքեան ոյք յուսացեալ են ՚ի նոսա։ 9Տուն Իսրայէլի յուսացաւ ՚ի Տէր, օգնական ընդունելի՛ է նոցա։ 10Տուն Ահարոնի յուսացաւ ՚ի Տէր, օգնական ընկերելի՛ է նոցա։ 11Երկիւղածք Տեառն յուսացան ՚ի Տէր, օգնական եւ փրկի՛չ է նոցա։ 12Յիշեա՛ց զմեզ Տէր եւ օրհնեաց զմեզ. օրհնեաց Տէր զտունն Իսրայէլի. օրհնեաց Տէր զտո՛ւնն Ահարոնի։ 13րհնեաց Տէր զերկիւղածս իւր, զփոքրկունս եւ զմեծամեծս։ 14Յաւելցէ՛ ՚ի ձեզ Տէր, ՚ի ձեզ եւ յորդի՛ս ձեր։ 15Օրհնեալ էք դուք ՚ի Տեառնէ, որ արար զերկինս եւ զերկիր։ 16Երկինք երկնից Տեառն են, եւ զերկիրս ետ որդւո՛ց մարդկան։ 17Ո՛չ թէ մեռեալք օրհնեսցեն զքեզ, եւ ո՛չ ամենեքեան որ իջանեն ՚ի դժոխս։ 18Այլ կենդանիքս օրհնեսցո՛ւք զՏէր, յայսմ հետէ մինչեւ յաւիտեան։ Տունք. իզ։ Գոբղայս. ծբ