Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԺԹ։ [1058]

1՚Ի նեղութեան իմում ես առ Տէր կարդացի, եւ լուաւ ինձ, 2Տէր փրկեաց զանձն իմ ՚ի շրթանց նենգաւորաց եւ ՚ի լեզուէ՛ չարէ։ 3Զի՞ տացի քեզ կամ զի՞ յաւելցի՝ լեզո՛ւ նենգաւոր։ 4Որպէս նետք հզօրի, զի մխեալ կայծակամբք կաղնւոյ։ 5Վա՛յ է ինձ՝ զի ընդ երկա՛ր եղեւ պանդխտութիւն իմ, բնակեցի ես ՚ի վրանս Կեդարու։ Բազում անգամ բնակեաց անձն իմ 6ընդ այնոսիկ, ոյք ատէին զողջոյն։ Ես էի խաղաղարար, յորժամ խօսէի մարտնչէին ընդ իս։ Տունք. զ։