Սաղմոսներ
122
Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԻԲ։
1Առ քեզ Տէր համբարձի զաչս իմ, որ բնակեալդ ես ՚ի յերկինս։ 2Որպէս աչք ծառայից ՚ի ձեռս տերանց իւրեանց, որպէս աչք աղախնոյ ՚ի ձեռս տիկնոջ իւրոյ։ Այնպէս են աչք մեր առ քեզ Տէր Աստուած մեր, մինչեւ ողորմեսցիս ՚ի վերայ մեր։ 3Ողորմեա՛ց մեզ Տէր ողորմեա՛ց մեզ, զի բազում լցաք արհամարհանօք։ 4Եւս առաւել լցան անձինք մեր նախատանօք, ոյք նախատեն զմեզ արհամարհանօք ամբարտաւանից։ Տունք. ը։