Սաղմոսներ

124

Օրհնութիւնք Աշտիճանաց. ՃԻԴ։

1Որ յուսայ ՚ի Տէր որպէս լեա՛ռն Սիովն, մի՛ սասանեսցի յաւիտեան՝ բնակեալն 2յԵրուսաղէմ։ Լերի՛նք շուրջ են զնովաւ, Տէր շուրջ է զժողովրդեա՛մբ իւրով, յայսմ հետէ մինչեւ յաւիտեան։ 3Ո՛չ թողու Տէր զգաւազան մեղաւորաց ՚ի վիճակս արդարոց, եւ արդարք մի՛ ձգեսցեն զձեռս իւրեանց յանօրէնութիւն։ 4՛ առնէ Տէր բարեաց, եւ այնոցիկ ոյք ուղի՛ղ են սրտիւք։ 5Իսկ զթիւրեալսն յափշտակութեամբ, տանի զնոսա Տէր ընդ այնոսիկ ոյք գործեն զանօրէնութիւն. խաղաղութիւն ՚ի վերայ Իսրայէլի։ Տունք. ե։ Գոբղայս. խ։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805